zaterdag 9 augustus 2008

vinger


Om kwart voor negen staat ie al op mijn voicemail, de telefoon opnemen kan ik niet, die gaat net door de scanpoort van de Provinciehoofdstadse rechtbank. Wanneer ik eventueel tijd heb om even mee te gaan naar mijn favoriete fietswinkel. Pleitmevrij is los, heeft het hardlopen weer opgepakt en is na twee rondjes door de straat rennen ervan overtuigd dat er triatlons gedaan moeten worden. Mr. T-Rex aan de zwem, Pleitmevrij aan de ren en ik aan de fiets. Pleitmevrij wil ook aan de fiets. Met zo'n stuurtje.
Ik heb de middag vrij en even later scheuren we met z'n tweeën de grens over naar de fietsenwinkel. Bijna drie uur zullen we er rondlopen. Aan het eind heeft Pleitmevrij een fiets, een outfit, sokken, een pomp en dat wat je nog meer nodig kunt hebben. De service in deze "Laden" is super. Uitgebreide metingen om een zo perfect passende fiets te bouwen vinden plaats. Het gaat in een gezellige combinatie van twee talen, waardoor wel eens kleine verwarringen ontstaan. Het geeft niet, het plezier is alleen maar groter. Maar waarom Pleitmevrij denkt dat het ook nodig is om de middelvinger te meten is mij nog steeds onduidelijk.
De fiets mag nog niet mee, dat gaat nog wel een paar weekjes duren. We rijden terug de grens over en eindigen uiteindelijk met z'n allen aan een tafel met een echte wielrennersmaaltijd, pasta. Binnenkort gaan we samen de wegen rond Beschuitstad maar eens onveilig maken.

donderdag 7 augustus 2008

woef


Gespot op het station in Beschuitstad...

zomer


Helemaal goed natuurlijk, temperaturen van boven de dertig.


Behalve als je in een trein stapt die de hele dag al in de brandende zon heeft stilgestaan en geen airco of fatsoenlijk openstaande raampjes heeft. Binnen tien seconden was ik drijfnat van het zweet.


Maar als ik de keuze heb uit drijfnat door de hitte en drijfnat door de regen, dan weet ik het wel. Kies ik mooi voor het eerste. Dus regen, oprotten!

fietspa


We doen met de zondagse klup de jaarlijkse Herikhuizerveldtocht, 180 kilometer heen en weer. Het weer is prachtig, de route, uitgezet door Vakbondshenk, is mooi, de overtochten met de pontjes zijn bijzonder en op het Herikhuizerveld rees ik verdienstelijk met de snelste van de groep tegen de bulten op.
Tijdens de terugtocht in de buurt van Torenstad, kom ik een bekende fietser tegen. Mijn vader! hij is plots omgeven door groene mannetjes op snelle fietsen en kijkt net zo trots als op de Ventoux. We minderen het tempo wat, hij voert het wat op, en zo fietsen we gezellig een stukje samen op. Hij wist van de plannen voor de tocht, maar had geen seconde verwacht mij aan te treffen. Na een tiental minuten nemen we afscheid, wij hebben nog zeker 60 km voor de boeg en we moeten verder. We groeten, zwaaien en schieten dan langzaam uit beeld.

dinsdag 5 augustus 2008

bizar




Het is meteen duidelijk, hier is iets bijzonders aan de hand. De lange slanke in zwart/wit geklede gestalte neemt plaats in de verdachtenbank, legt de bijbel voor zich en vouwt een stapel papier open. Lange zwarte haren met ouderwetse clipjes op de plaats gehouden, brede handen en een duidelijk aanwezige adamsappel. Als de personalia worden voorgehouden luidt het antwoord dat het gaat om een “wereldlijke naam” maar dat Zuster Maria Magdalena de werkelijke naam is.
Ik zit meteen rechtop. Een kloosterzuster die met haar blauwe BMW inrijdt op kinderen in het stadje waar Pleitmevrij kantoor houdt, dat is interessant. De verschijning schraapt de keel en begint een verhaal. Goddelozen zijn het, blasfemie en godslastering. De kinderen van het dorp belagen de woning van het geloofsgezelschap al jarenlang. Stenen en vuurwerk vliegen tegen de ramen, godslasterlijke uitingen worden gedaan met de bedoeling uit te lokken en te provoceren. “En u moet begrijpen, wij religieuzen van de Roomsch Katholieke kerk zullen nooit iemand bewust iets aandoen, anders dan bij de Islam”.
Dat het hele (katholieke) dorp tegen de verschijning is blijkt al snel. “Er wordt met twee maten gemeten in dit dorp, wij worden achtergesteld door de islam”. De verschijning ontkent het met hoge snelheid inrijden op een aantal 11, 12 jarige kinderen, door een geschokte getuige omschreven als “jacht op groot wild“. Kinderen in volledige paniek vliegen links en rechts de stoep op en verschuilen zich achter lantarenpalen om niet geraakt te worden.
Tijdens de behandeling van de rapporten der gedragskundigen wordt mijn vermoeden bevestigd. Aan deze verschijning zitten steekjes los. “Schizofrenie en paranoïde persoonlijkheid” schrijft de gedragsdeskundige een maand voor het inrijden op in zijn rapport over de verschijning. Zijn conclusie, dat het gevaar op herhaling bijzonder groot is, klopt als een bus.
Een schorsing even later brengt nog meer duidelijkheid. Buurtbewoners geven uitleg over de verschijning. Kort gezegd kwam de verschijning als keurige loodgietermeneer in hun straat wonen en transformeerde zich tot een fanatieke non die de hele buurt bespioneerde, tuinharken achterna gooide, in minirok op de ladder het huis schilderde en iedereen aansprak met religieuze boodschappen. Lid van een bestaande kloostergemeenschap is de verschijning ook niet, in een Oosterbuurse parochieblad staan zelfs waarschuwingen over de verschijning.
Dan besluit de rechtbank dat er toch echt aanvullende rapportage nodig is. De verschijning blijft, tot grote opluchting en vreugde van de buurtbewoners, achter de tralies. Het verzoek van zijn advocate Grijspiepmuisje om vrijlating gaat resoluut van de hand. Op de gang krijg ik nog een geschrift in handen, geschreven door de zuster. Er is geen touw aan vast te knopen.

maandag 4 augustus 2008

boekhuwelijk



Zondag zijn Kaco tien jaar in de echt en is er een recordbrekende boekenmarkt in Koekstad. Twee hele goede redenen om A; vroeg op te staan en B; naar Koekstad af te reizen. A en B lukken goed, al duurt het lang voordat we uit bed zijn en in de trein zitten. Het zal iets te maken hebben met de zaterdagavond bij de Krattenstapelaars.
De boekenmarkt, bijna 1000 kramen met nog veel meer boeken, is altijd een belevenis op zich. Als boekenwurm, verzamelaar en leesverslaafde is het niet altijd even leuk. Ten eerste is er zo'n enorm aanbod dat kiezen moeilijk wordt en er boeken blijven liggen, tot grote spijt achteraf. Ten tweede is zo'n gebeurtenis natuurlijk de gelegenheid om boeken duur te verkopen. Tweedehands titels gaan voor (meer dan) nieuwprijzen weg en dat loopt af en toe de spuigaten uit. Heel vervelend als het gaat om een boek dat ik graag wil hebben. Zo sta ik een hele tijd te snuffelen bij een kraam met wielerboeken maar koop niets. Een boekje dat ik "drie voor een vijfje" al in de tas heb, gaat voor dertig over de kraam. Tuurlijk, dat is snuffelen, maar ergens hebben al die handelaars de markt voor mij mooi verpest. Vond je vroeger nog wel eens wat voor een leuk prijsje bij de kringloop, nu wordt diezelfde kringloop leeg gehaald door de heren handelaren en kom ik het tegen voor teveel geld.
Maar goed, ik loop er twee keer over heen en kom uiteindelijk tevreden met een klein stapeltje thuis. Bij Kaco is het feest inmiddels in volle gang. De ene helft van de familie is om half acht de boekenmarkt al over geweest, de andere schiet tussendoor weg en overal liggen stapels boeken. prachtig. Het is gezellig, het is leuk, ondertussen zijn we ook een soort familie geworden en het weerzien met "onze" familieleden is vrolijk. De koelkast wordt in grote gemeenschappelijkheid leeggedronken, er worden broodjes klaargemaakt, koffie gezet, heen en weer gelopen van binnen naar buiten als het regent, gegeten en gekletst en voordat we het in de bgaten hebben is het tijd om naar huis te gaan. Kaco loopt nog even mee naar het station, ze wonen echt om de hoek, en met een lach en een zwaai nemen we afscheid. Volgende week gaan we weer op pad.

fire walk with me



En als het einde van de zomervakantie ondertussen nadert, wordt het tijd om iedereen weer op te zoeken. Aan de Pauperlanden zijn de Krattenstapelaars ook weer terug van hun holiday. Hoog tijd aan een tafel vol hapjes en drank eens bij te kletsen en kadootjes uit te wisselen. Af en toe verjaagt de regen ons een paar minuten naar binnen, maar koud hebben we het niet.
Buurman Krattenstapelaar, erkend pyromaan, zorgt voor een lekker vuurtje in de vuurkorf. Veel hout heeft hij niet, maar dat is voor hem geen probleem. Met een definitieve verhuizing binnenkort voor de deur is het tijd om het huis eens goed door te struinen. Even later gaan kasten, bedden en mandjes zonder pardon op de korf. Als het mooi brand maken we een fotootje voor Mr.T-Rex, op vakantie in het verre Oostblokse. Het wordt later en later, de flessen leger en leger als plots Buurman Krattenstapelaar al enige tijd uit het zicht blijkt te zijn. Na een speurtocht door huis en haard wordt hij gevonden. Neergeploft op bed en direct in slaap. Tijd om ook naar huis te gaan.

zaterdag 2 augustus 2008

kacokado


Terug van vakantie zijn ze. Het Kacoduo uit Koekstad. Een vakantie naar het . Tot de val van de Muur onbereikbaar want Oost-Oosterbuurs. Een jaloersmakende vakantie, met bezoeken aan plekken waar ik mijn vingers bij aflik. Maar goed, lees daarover op hun eigen Kacokijk.
Traditioneel komt dit duo terug met een verrassing voor hun Textielstadse vrienden, die even traditioneel proberen hetzelfde te doen. Deze keer was de verrassing weer enorm. Een mooie barnstenen armband voor Krien, een touw met stenen voor in de boom, een origineel stuk V2 en een paar heerlijke bio-biertjes. Feest dus.
Morgen vieren de twee dat ze reeds tien jaar in de echt zijn verbonden. Samen met de boekenmarkt reden om opnieuw af te reizen naar het Koekstadse om uitbundig feest te gaan vieren.

10% tegenwind


Op weg naar Koekstad neem ik in Busreisdorp even de afslag om de bergrit over de Toeristenweg te maken. Met hellingen tot 10% geen kinderachtig ritje. Wel mooi en dus, ondanks de hevige tegenwind, genieten.

vrijdag 1 augustus 2008

plaatjes


De plaatjes van mijn fietsschoenten waren hoognodig aan vervanging toe.

slurp

boze trein