koelbox

Enigzins beschamend vinden we het wel, alle luxe die we dit jaar meenemen op vakantie. Met de fietsen op de auto hebben we natuurlijk meer ruimte om extra's mee te nemen. Jaja, we pakken uit deze keer. Met opvouwstoelen, een klaptafeltje, een campingstekker, een stalampje, een hamer voor de haringen en tot grote schrik van Krien, een heuse koelbox. "Dit is toch echt de limit" aldus de geschrokken aanstaande kampeerster.
Eerlijk gezegd, meer wil ik ook niet, ik wil wel graag het echte kamperen ervaren, lekker krap in een tentje en de mogelijkheid om alles met tien minuten op te zetten en net zo snel weer af te breken. Ben benieuwd of dat gaat lukken.

op je hoofd

Met dit weer, boter op je hoofd, zal een mooie kliederboel worden. Alhoewel, misschien had ik mijn eigen kale bol wat beter moeten insmeren met zonneboter, het voelt aardig verbrand aan...

zin

Ik heb zo'n zin in vakantie, kan haast niet wachten...

SUKL

In de file schiet hij plots van de meest rechterrijstrook naar links. Omdat het daar iets meer lijkt op te schieten. Er wordt gevloekt en getoeterd, wat een SUKL!

13 mei

Een omstreden datum, 13 mei. Acht jaar geleden verging half Textielstad, twee jaar geleden kocht ik van een garagedak een attribuut dat mijn leven volledig op de kop zou zetten.
Had ik deze tweewieler ook gekocht als ik had geweten wat mij nog te wachten zou staan? Dat ik duizenden kilometers rond zou trappen in weer en wind? Dat we samen avonturen zouden beleven die tot dan toe onmogelijk leken? Dat ik de Vaderlandsche Berg twee keer zou beklimmen? Dat ik 'm na anderhalf jaar zou inruilen voor een ander?
Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik er niet meer zonder kan, het voortbewegen op een tweewieler met krom stuur. Dat ik het liefst hele dagen op het ding zou rondrijden, in weer en wind.
Vandaag heb ik 'm weggebracht. het is tijd voor een grote opknapbeurt. Nieuwe ketting, tandwielen en ik weet niet wat meer. Hij staat nu bij de klup-mecanicien tegen de werkbank. Als alles goed gaat is hij voor de vakantie klaar, hangen we 'm naast zijn nieuwe vriendje achterop de auto. Gaat ie nieuwe avonturen beleven.

Fik

(klik op plaatje voor meer)

13 mei 2008, acht jaar na de ramp fikt het weer in Textielstad. Op een bedrijventerrein aan de rand van de stad staat een bedrijf in brand. Het gaat om een grote brand. Ik vind het best, ik ga er niet heen om even een kijkje te nemen. Ik heb mijn buik er een beetje vol van, grote branden.

bestolen

Even na achten staat de oude buurvrouw aan de deur. "We zijn bestolen!" roept ze. Dan komt het verhaal, de oude buurman is om de hoek van de straat aangesproken door een man die hem vraagt of hij nog werkt. Ze raken aan de praat en dan zegt de man dat hij de buurman wel kent, van de kermis*, waar hij altijd met zijn hond loopt. De kermis is een teer punt van de oude baas. Jarenlang bouwde hij miniatuurkermissen, zijn grote liefde.
De man zegt dat hij op de kermis werkt bij de touwtjestrekkraam en de oude buurman nodigt de man uit bij hem thuis, kijken naar wat nog rest van zijn kermis. De man kijkt, praat en gaat weg. dan later op de dag, gisteren, staat hij voor de deur. Zijn vader heeft een ongeluk gehad en of hij even de telefoon mag gebruiken. De buurvrouw vertrouwt hem niet, maar wil de man wel helpen, laat hem voor de deur staan en haalt de telefoon uit de woonkamer. Op dat moment moet de man de eerste portemonnee te pakken hebben gekregen, uit het colbert van de buurman in de gang. Als de buurvrouw terug komt vraagt hij een telefoonboek en loopt brutaal achter haar aan, mee de woonkamer in. Op dat moment moeten alle alarmbellen bij de buurvrouw gaan luiden, ze moet al niets hebben van het onbetrouwbare tiep, maar ze laat zich overbluffen. Even later is ook de portemonnee van het buffet weg.
De arme mensjes zijn van hun stuk. "Ik had nooit gedacht dat ik hier in zou trappen" zegt de buurvrouw. Als ik haar aanbiedt om mee te gaan naar de politie wil ze er niets van weten. "Ik ben mans genoeg om ze te woord te staan" en "ze bijten me toch niet?"... Wat er ook is, de oude buurvrouw laat zich nu niet op de kop zitten.

*(waarschijnlijk heeft de oude baas zelf tegen de man gezegd dat hij niet meer werkt, maar heeft hij indruk willen maken op de belangstellende man, door hem te vertellen over zijn hobby, de kermis, waarna de man hem het "hond op de ker*(waarschijnlijk heeft de oude baas zelf tegen de man gezegd dat hij niet meer werkt, maar heeft hij indruk willen maken op de belangstellende man, en heeft hem verteld over zijn hobby, de kermis, waarna de man hem het "hond op de kermis" verhaal verteldemis" verhaal vertelde en zo het vertrouwen van de buurman won)

tweede pinksterdag

Zoveel vrije dagen, aansluitend op een schoolvakantie, daar had ik geen rekening mee gehouden met de boodschappen. Gelukkig kennen we in deze regio het fenomeen grenswinkel. Altijd open! Buurman Krattenstapelaar opperde een fietstocht met grensoverschrijdend terrasbezoek. Topidee! Samen hebben we getracht Mr. T-Rex op de fiets te krijgen, hij ging dezelfde kant op, maar dat verhaal ging niet door, helaas.
Bij de grenswinkel een drukte van jewelste, allemaal Oosterbuurse koffie en drop kopers op zoek naar "eines gutes Angebot". Hilarisch. gelukkig hadden ze nog kolen en een goede Bratwürst voor op de geplande bbq.
Ook op het grensoverschrijdende terras een giga drukte. Op zoek naar een vrije zitplaats lopen we tegen de familie Voorzitter en hun ex-buren buurman Buurman op. Die zaten al enige tijd achter mooie grote blonde jongens zo te zien. Aangeschoven natuurlijk en ook een mooie Weizen besteld. In de zon op een terras smaakt die wel erg goed.
Via de Pauperlanden fietsen we terug naar de Pieperdepiepstraat. Tijd voor de barbeknoei. Een paar uur later is iedereen stuffed. Via de schutting heeft een drukke ruilhandel plaatsgevonden, Currywürst in ruil voor taart en cake, en na deze lekkernijen krijgt niemand meer een hap naar binnen. Links en rechts nog wat met een waterpistool spuiten en het is al snel bedtijd.

moederdag

Moederdag 2008. Na een sportieve ochtend en een rustige, zonnige, luie middag, stroomt het bezoek binnen. Helemaal uit het verre Veenkanaaldorp komt de familie Dolopsatéstokjes. Petekind Da-Ra moet natuurlijk op moederdag ook een cadeautje brengen aan Krien.
Even later kijkt ook de Baas, samen met Ag-Nes, om de tuindeur. Aanschuiven maar. Koffie, koekjes, kletsklets, gezellig. Dan komen de eerste waterstralen over de schutting. Op #16 heeft men nieuwe waterpistolen gekocht. Een waar watergevecht breekt uit, tot groot vermaak van de kleine Dolopsatéstokjes. Zij laten zich niet onbetuigd en na afloop is iedereen drijfnat.
De avond eindigt tegen twaalven. De koelkast is dan leeg, het bier op, de maag vol met een überheerlijke Bratwürst van Mr. T-Rex en de kleren zijn weer droog.
Was het maar altijd lente/zomer...

hands up!

De groeten uit Polderstaddorp, waar een bezoek aan Neef en Neefvrouw (jarig, van harte!) uitliep op een groot watergevecht. Helaas stond de enige winkelstraat in het dorp droog, dus een gezellig waterig samenzijn met het overige winkelend publiek zat er deze keer niet in. Bij de volgende aanschaf gaat er vast een watervoorraad mee.