nieuwe telefoon

Goed om te weten, de Sony-Ericsson C905 maakt ook erge goede foto's. Het is niet de opvolger van de 800i, maar een 8 megapixelversie met dezelfde lens als de 800i. Of beter. Ik kan het weten, het is mijn nieuwe telefoon. Met meteen een nieuwe provider en zodra die ingaat, ook internet op de mobiel, onbeperkt. En navigatie, GPS en veel meer! Joepie! Ik heb zo'n vermoeden dat u nog van mij gaat horen...

Boesj

...

duister

Het is dinsdagnacht. Tegen kwart voor drie gaat de telefoon van Krien. Een of andere Richard die wat vage opmerkingen maakt. We zijn allebei klaarwakker. Grr. Krien heeft ochtenddienst en over een krappe anderhalf uur gaat de wekker.

Het is woensdagnacht. Tegen kwart over vier hoort Krien een ijselijke gil buiten. Samen met KlaasKat vliegt ze naar het raam, maar ziet niets. Ik ben in diepe slaap en droom over komende zondag. Een kwartier later gaat de wekker en Krien vertelt me over de gil.

Beneden is KlaasKat angstig. De gil heeft hem schrik aangejaagd. Hij kijkt steeds met een argwanende blik naar de tuin en wil geen eten. "Misschien ligt er wel iemand in onze tuin" oppert een niet al te geruste Krien. Even later struin ik door de tuin, op zoek naar onheil. Onderweg doe ik alle lampen aan en kijk in alle donkere hoekjes. Niets.

Als ik weer naar binnen loop zit KlaasKat smakelijk te eten.

Ik kijk op van het boek dat ik lees. Aan de andere kant van het gangpad heeft een mevrouw plaats genomen. Met moeite. Iets in haar blik zegt dat deze mevrouw niet een doorsnee reiziger is. Ze zucht en wurmt zich op haar plaats. Argwanend neemt ze haar omgeving in zich op. Als ze mij ziet verstrakt haar blik en grijpt ze haar plastic tas extra stevig vast. "Oh, zo één" denk ik en lees verder. Heb vandaag al genoeg vreemde types gezien, een beetje inherent aan mijn werk.

Tien minuten later wordt toch mijn aandacht getrokken. Het plastic tasje gaat open en een ouderwets uitziend geschrift komt tevoorschijn. De vrouw zet haar leesbril op en begint te lezen. Hardop. Het kost me moeite om mijn aandacht bij mijn eigen boek te houden. Pagina na pagina leest de vrouw hardop door. Totdat we aankomen in Textielstad. Dan gaat het geschrift in de tas en de bril in de koker. Als ik uitstap hoor ik een harde krakende stem achter me. "Is er iemand die me even kan helpen met uitstappen"? De leesmevrouw. Ik steek mijn hand uit en help haar de trein uit. Op het perron bedankt ze mij. Ik schud haar de hand en wens haar een goede dag. Dan draai ik me om en loop verder.

Spelletje

Ik had voor Krien en Hetliefstezusje een spelletje gekocht. Bekijk en beluister het enthousiasme van deze dames die met deze kleinigheid zo blij zijn dat ik vaker met een kadootje aankom!

echte man

Normaal moet ik er altijd erg om lachen. Mannen die buiten de winkel wachten tot hun vrouw klaar is met de aan- en inkopen. Vandaag heb ik het zelf ook gedaan. Ik kon de winkel vol dames, met hun handen vol koffiepunten, niet langer aan. Staande tussen de kopjes, mokken, stampers, lepels en koffiemachines van de koffiepuntenwinkel bekroop mij de wens buiten te zijn, in de frisse stadscentrumlucht. En dus liet ik Krien staan. In de rij. Met in haar handen nummer 147. En dat terwijl nummer 130 pas aan de beurt was.

Afgelopen weekend trouwde collega Thijs B. met zijn allerliefste bruid. Het was een gezellig en intiem tuinfeestje, lekker eten, lekker drinken, perfect eigenlijk. Totdat Jelle langskwam. Kijk, huiver en bedenk dat er na het tweede nummer van deze playbackartiest de mededeling kwam dat er helaas geen vergunning was voor versterkte muziek en het reeds klachten begon te regenen...

the mask

Meer komkommernieuws:

"Man uit Textielstad koopt gasmasker."

Einde bericht.

schnappie

Het is zomervakantie, tijd voor echt origineel en overvalst komkommernieuws! Stop de persen!

"In Textielstad is een echte krokodil gesignaleerd!"

Sluit deuren en ramen en luister naar de radio!

Einde bericht.

Himmelfahrt

We begonnen dus wat later met dauwtrappen, de Krattenstapelaars en wij. Kwamen daarom ook pas laat weer thuis, vol, vrolijk en tevreden. Met 69 kilometers en verschillende drankjes, Currywürst en vijf of zeven "Pick und Dip" achter ons, terwijl het weer ook nog eens de hele dag prachtig was. De beloofde regen kwam niet en ik had genoeg gelegenheid om mijn nieuwe zonnebril uit te proberen. Super dus.

kanaal

Onze tuin gaat op de schop. Letterlijk en figuurlijk. Op dit moment ben ik druk bezig om een karwei uit de crisisjaren af te maken; de aanleg van het Kanaal tot in het centrum van Textielstad. Een karwei dat onbegrijpelijkerwijs, voor mij als oud-Torenstadse-rivierbewoner, nooit is doorgetrokken naar het hart van de stad. Nu snap ik best dat er in de crisisjaren weinig behoefte en geld was voor een consumptie op een zonnig terrasje aan het water, maar anno nu is die behoefte groot. Vandaar dat ik in de zon sta te zweten en er scheppen zand door de tuin vliegen. Straks moet ik ook nog een brug gaan bouwen, de doortrekking van het kanaal loopt dwars door de (fiets)route naar het kluphuis. En met een geplande meter diep kanaal, moet dat ook een veilige worden...

w65

W65. Kenners zitten direct op het puntje van de bank. Zij weten precies waar ik het over heb. Hij stond al een tijdje bovenaan mijn wensenlijstje en vandaag liep ik er gewoon tegenaan. Een echte onvervalste W65.* Voor maar 450 eurocenten was ie van mij in de Provinciehoofdstadse kringloopwinkel. Trots zeg ik de verkoper achter de kassa dat ik geen tasje nodig heb. Een W65 past altijd in mijn rugzak. En anders maken we daar ruimte voor.

Ik verheug me op de blik van het "kijkdwarsdoorjetasheen"-personeel in de rechtbank als ze mijn rugzak door hun machine zien gaan. Helaas wordt ik teleurgesteld. De dame in kwestie is inmiddels beter op de hoogte van de soms vreemde inhoud van mijn tas dan ik zelf ben en de "ikhebhiereenapparaatdatbliebzegt" mevrouw ziet zelfs een LEVENSGEVAARLIJK schroevendraaiertje dat in mijn jaszak zit over het hoofd. Zal wel komen omdat ik haar dinsdag zo vriendelijk bedankte voor het terugvinden van mijn pennenset. Die was ik al enige tijd uit het oog verloren en had zich, zonder mijn medeweten diep in een binnenzak van mijn colbert genesteld om vervolgens door de "ikhebhiereenapparaatdatbliebzegt" mevrouw zonder pardon tevoorschijn getrokken te worden.

Kijken of ze volgende week een bruine T65 vindt in mijn binnenzak. Tenslotte zag ik die ook nog staan in de betreffende winkel...

* Een korte geschiedenis van het in 1967 op de markt verschenen model "Tweede kwartaal; de nieuw ontwikkelde standaard telefoon W65 (W=Wandtoestel) wordt geïntroduceerd, in grijs.De W65 werd ook in nauwe samenwerking met de Oosterbuurse fabrikant Krone ontwikkeld. "