smakelijk ouderwets

Zondagavond, 19.25 uur. Gasten aan tafel, groentesoep, stamppot met hachee en pudding toe.

diner

Kaarslicht binnen en buiten, boeken in de kast en op tafel, het aangereden hert gebraden, de Boeuf Bourguignon, volgens de kok te kort op het fornuis geweest, smakelijk, het gezelschap perfect uitgezocht en de schuttingbiertjes in de smaak gevallen. Een perfecte avond, met dank aan mijn blogcriticus en zijn lieve ega.

proefeet

Twee dagen genoten van de proefeet, met een boel leuke mensen, lekkere wijntjes, hapjes en goed weer.

twondue

Zoals gezegd, donderdagavond was het moment voor de #twondue, de twitter fondue bij @saschamengerink en zijn lieftallige A. thuis. Een succes tot en met! Heerlijke kaasfondue en een klup ontzettend leuke mensen. @kunotanke had voor mij een paar mooie biertje meegebracht uit het Zuiderbuurse (de kracht van twitter, zonder dat we elkaar ooit IRL hadden ontmoet), buurvrouw @zunne kwam iets later, @drsdannydevries , @femke053, @rickwildeman,, @marco053, @specht1973, @nicolasgraff, @kriene en een aantal niet tweetende partners schoven aan. Voor herhaling vatbaar!

Alleen wie is die man met die wilde haardos toch?

twitter

Zoals al vaker gezegd, Beatrix zat er mijlenver naast met haar kersttoespraak. Sociale media zijn hot en zorgen voor verdieping in plaats van vervlakking van het dagelijkse leven. In Textielstad is er een steeds verder uitbreidend genootschap van tweetende stadsbewoners die samen spannende dingen doen als appeltaart eten op zeven hoog, de kroeg in gaan, een kaasfondue organiseren of samen gaan hardlopen . 

Ook op het vlak van de fiets zijn er ontwikkelingen. Aanstaande zondag is er de tweede twitterrit. Met dertig fietsers uit het hele land een tocht fietsen over de Posbank met een pastamaaltijd na afloop. De eerste rit was ook al een hele mooie, maar met dertig gesponsorde twitterfietsers zal het nog veel gezelliger zijn. En het mooie is, er is zelfs een volgwagen die alles op video vastlegt.

De rit is te volgen via mijn twitter.

volle dagen

De kerstvreugde begint dit jaar opnieuw op kerstavond als 12 vrienden aan tafel schuiven in onze woonkamer. Iedereen heeft iets meegenomen voor op tafel, zodat er hier in de Pieperdepiepstraat geen sprake geweest is van kerststress. Eerder kerstgenot, een paar uur in de keuken met op de achtergrond duizenden kerstliedjes en een megabraadpan vol runderstoof met eigengebrouwen Twentsch Schuttingbier. Een flesje of drie in de pan, een glaasje voor de kok, heerlijk.
Ook in andere keukens is hard gewerkt. Uit Torenstad komen drie grote taarten uit de over, in Beschuitstad is hard gewerkt aan de zelfgemaakte tiramisu, uit huize T-Rex komt een enorme pan soep en een zeer welkom krat Oerbock, uit Koekstad komt kerstbier, prosecco en champagne, kortom, overal is aan gedacht.
De maaltijd is supergezellig. terwijl de lampjes van de kerstboom branden, de kaarsen op tafel schitteren, stralen de gezichten aan tafel. Vol goede moed wordt aangevallen op de gerechten, terwijl de wijzers van de klok de tijd wegtikken, wordt de stemming luider aan tafel. Tussendoor en achteraf klinkt het geluid van borden in de afwas, het heen en weer geschuif van stoelen, diepe zuchten van voldoening. Volgend jaar weer!



Eerste kerstdag is traditioneel een samenzijn met onze "derde" familie. Het zijn de familieleden van Ag-Nes, met wie het vanaf de eerste kerstmaal direct klikte. Een bijeenkomst om naar uit tekijken dus. Deze keer op een bijzondere plek waar ik regelmatig langs ben gefietst, maar nog nooit aan het gelegd; Kapitein J's.
Een buffet dus. Drie gangen, oftewel dringen in de rij, kleine bordjes maar niet echt lege bakken. Wel erg zout eten, altijd weer jammer om een stoofpot te kiezen en dan tot de conclusie te komen dat de saus gewoon uit een pakje komt. Het bordje met de oproep om je bestek veilig te stellen staat er niet voor niets, gretig afruimpersoneel verschalkt mijn bordje met bestek voordat ik het überhaupt leeg heb. Een wilde zoektocht naar nieuw eetgerei volgt dan ook.
Het is wel erg gezellig, er is amper tijd om met iedereen te praten en de eerste afspraken voor volgend jaar worden dan ook snel gemaakt. Laat wordt het niet, het buffet begint vroeg en ons staat nog de verpleging van een zieke Oli4Kat te wachten...

ouderwetse gezelligheid

.... buiten aan de muur

gezellig!

Afgelopen weekend, in de keuken is het een drukte van jewelste. Vrijdag, zaterdag en zondag, de tafel zit vol gasten en er wordt gekookt van vroeg tot laat. Pannenkoeken voor de Pleitmevrijtjes, 5 borden vol verschillende baksels, een recordstapel, het gaat schoon op. Net als de twee bakken B&J's als toetje! Wat kunnen die PMV-tjes eten!
Zaterdag wordt er overal gewerkt. Buurvrouw Krattenstapelaar en Krien zijn druk met de druivenoogst. Maar liefst 18 kilo schoon komt er van onze wijnrank. Mooie, zoete rode druiven. De meisjes zijn uren bezig met het knippen, schoonmaken, uitzoeken en tot slot tot wijn maken van de druiven. Tien liter moet het gaan opleveren!
Het is dan niet meer dan logisch dat er ook in de keuken gewerkt wordt voor deze meisjes. Een verse uiensoep met een keur aan verrukkelijke kaasjes , een paar goede glazen wijn erbij, maakt de maaltijd een bijzonder genoegelijke. Zeker als Ne-Krien binnen komt lopen en, met een mooi glas, aan tafel bij schuift. Het is zo gezellig, uren later zit ze er nog.
Zondag is het tijd voor een wii-maaltijd. In ruil voor een mooi krat bier en een vijfgangenmaaltijd bekomen wij een gloednieuwe wii van Mr. T-Rex en Wiefke. Een superruil natuurlijk! Het krat is al weer bijna op, de vijf gangen ook. Culinair en verrukkelijk, amuses, een heerlijk bastognekoek/bier stoofpotje, verse groenlof uit de tuin van Vakbondshenk, hmm. Het is bedtijd als we voldaan van tafel rollen. Nu de rest van de week op dieet...

uit in Textielstad

Een avondje met de Kaco's gaat per definitie te snel voorbij. Er zijn altijd kadootjes uit te wisselen, er is altijd iets te vieren en het verveelt geen moment.

Uit in Textielstad dus. Eerst eten. Bij Humpreys. Het valt een beetje tegen dat het dakterras niet open is, das toch een erg gezellige plek. Op de Noorderhagen op straat zitten, het gezelschap is goed, dan merk je er niet veel van. De bediening is ronduit slecht, het eten goed en het was de laatste keer dat we er eten. Ook al omdat ik me afvraag of het stiekem een ballentent is. Ik bespeur Endstraklonen op scootertjes, hmm.


Na het eten gaan we richting strand. Co doet onderweg een onderzoekje. Niet naar de Roman Census Census, maar naar het afvalbakkenbeleid. Universitair docent en Coenlaude afgestudeerd historicus, Co werkt naast zijn liefde voor de geschiedenis in de wereld van de afvalplanning.


Het strand ligt er nog onaf en verlaten bij, maar de intentie is duidelijk.


In MACBerlijn nemen we een laatste glas. Barman, studievriend en oud-huisgenoot Jerry Wally onthult dat hij sinds kort mede-eigenaar van de tent is. Super! Om het te vieren zingen we een smartlap, luisteren we naar een andere smartlap en hebben een gezellige tijd. Het is duidelijk, we komen hier te weinig.

hemelvaart

Naar de hemel zijn we niet geweest. Dat doen we een andere keer wel. Met de Krattenstapelaars steken we wel de grens over. Op terrasjesjacht. Buurvrouw K en Krien hebben een iets andere invulling dan Buurman K en ik, maar het lukt om in Nieuwenburcht te komen op het terras waar d'Oale Fietse gisteren langsflitste. Onweer en regen zien we niet, wel van tijd tot tijd de zon. Krien en ik zijn wat optimistisch in korte broek, maar het mag de feestvreugde, inclusief de tuin van de Krattenstapelaars, drie terrasjes, een oud houten bruggetjes voor de hapjes en een heel fout grensrestaurant, niet drukken. Opnieuw een geslaagde hemelvaart.

ballen

De middag in de keuken, collega Lachebekje komt met haar stoere Stuka-Door eten. Omdat ze vrij rigorues met de verbouwing van hun keuken bezig zijn, eten ze al een tijdje uit de magnewaf of bij ouders. Omdat wij hier thuis weten wat het is om maanden zonder (echte) keuken te zitten, verzorgen we vanavond een lekker driegangenmaaltje. En alles vers!

winnaars

Gelijk de finish van de Amstel Gold is het niet, geen Cauberg voor deze drie winnaars. Het was een behendigheidsspel, 10.000 dobbelen, bij de buren Krattenstapelaar thuis. Geen valpartijen, hersenschuddingen, gekneusde wervelkolommen, lekke banden en gekrenkte trots.
Alhoewel, soldaat Altijdopkop ziet kans om tijdens de terugtocht van de Haarmule een bocht te missen. Een mooie koprol op de zachte veengrond tot gevolg. Gekrenkte trots en een valpartij dus. Het leven is net een wielrenwedstrijd.

Ja, het was een mooie, gezellige avond aan de andere kant van de schutting.

uitnodiging

Ze komt stilletjes binnenlopen en geeft het briefje aan Krien. Zonder al te veel te zeggen vertrekt ze ook weer. Wiefke en Mr. T-Rex hebben een beetje veel gegeten en praten kost moeite. "Daarom heb ik het maar even opgeschreven". Dat Krien verdiept is in een film komt mooi uit.
Ik hoop maar op 1 ding. Dat het droog is zaterdag.

sinterkerstdobbel

Olijvenschaaltjes uit vroegere kerstpakketten en van eerdere dobbelavonden kwamen in grote getale langs. Net als de plastic badeendjes en andere badknuffels. En niet te vergeten schaaltjes die iedereen als eens eerder zag.
Gelukkig was er genoeg om fanatiek te dobbelen net als dat er genoeg animo was om de regels steeds te veranderen. Opschuiven, recht oversteken, als je cadeau's verdelen, iets afpakken van een ander, iets afpakken van een ander en dat weggeven, twee pakken en één uitpakken, kortom het was tegen half twaalf dat iedereen zeker was wat zijn of haar cadeau's zouden zijn.
Leo uit Grensdorp gooide haar olijvenbakjesassortiment direct in de grijze Otto. Begrijpelijk, vijf oerlelijke schaaltjes uit vorige kerstpakketten van je vroegere baas, nee. Verder zijn de cadeautjes redelijk op hun plaats gekomen denk ik. De megareep chocola zal al wel op zijn, Hetliefstezusje zal de mannenafstandbedienig inmiddels wel hebben ingepikt van haar wereldreiziger en de engelenlampjes zijn volgens mij ook goed terechtgekomen. Krien heeft in ieder geval haar waterkan en onze auto heeft weer een roze knikhondje op de hoedenplank.
Nee, deze dobbel kan niet meer kapot!

de herberg

Twee dagen in de keuken is niet voor niets geweest. Een tafel vol vrienden, die volop genieten van elkaars gezelschap en lekker eten, een beter begin van de kerst is niet te bedenken. Buuv, S-Anne, de Kaco's, Nicovriend en T-Homas, Imelda PMV (ze wil graag een nieuwe naam en we proberen even wat uit) en Pleitmevrij, Ronaldaltijdopkop, Mr. & Mrs. T-Rex , Krien en later ook nog de Krattenstapelaars, Zus Krattenstapelaar met haar lover, Buur#15 en Co-Rien, wat een feest!
Ook een feest, de cadeautjes die iedereen achterlaat onder de boom. De ochtend van de eerste kerstdag begint op deze manier bijzonder leuk! Dank jullie allemaal!

Sinterklaas!

Sinterklaas vieren we dit jaar bij Mr. T-Rex thuis. Een tafel vol eten, een grilplaat en een stapel kado's met gedichten maken de avond een geslaagde.

in de schoen

Sinterklaas komt onverwachts toch nog even aan in de Pieperdepiepstraat. Knap, zeker omdat we al een tijd geleden de schoorsteen een kopje kleiner hebben gemaakt en die toegang dus niet meer bestaat.



Ook gezellig, ontbijt op bed met logé S-Anne. Warme choco, Oosterbuurse toast met gladde jam, yoghurt en koffie, krantje en DS er bij.

toetje

Krien heeft avonddienst en mij wacht, na een mooie dag in het Brugteverse, alleen een diepvriespizza voor een eenzame maaltijd. Ik krijg het aanbod om aan te schuiven in huize Pleitmevrij. Omdat ik weet dat ze in huize PMV van de heerlijke toetjes maken, hap ik direct toe. En niet voor niets. Na een heerlijke aardappelschotel met biefstuk en wortelen, is het toetje joepie. Zelfgemaakte flan met het lekkerste ijs ter wereld, B&J. Super dus!

oktobervuurfest

De muziekklanken ontbreken, maar het is de laatste avond van oktober. Het oktoberfest is nog niet gevierd, Buurman Krattenstapelaar viert zijn verjaardag op een hardloopeiland en Mr. T-Rex heeft er net een hele week buitenshuis windowsbeheer certificaten geleerd, kortom het is absoluut tijd om de vuurkorf aan te steken en te genieten van een mooi glas en een gezellige babbel. Mijn nieuwe bijltje komt mooi van pas bij het splijten van de planken zonder dat ik me in de benen hak.