so....

So, how do you sleep?

op de iPad app...

Liefhebbers van wielrennen en de iPad, combineer je liefde en installeer de Veloist app! Mooie foto's, zoals bovenstaande.

Hier!

Darius

Ik ken hem van lang geleden, de tweede helft van de jaren 80. De internationale druk op Zuid Afrika om het Apartheidsregime op te doeken wordt steeds groter. Ons kleine kikkerlandje speelt daarbij een grote rol en ik ben een van de mensen die daar weer een klein rolletje in speelt. Sta af en toe met een spandoek voor een benzinestation, organiseer bijeenkomsten en meer van die dingen.

Darius Dhlomo is onze favoriete spreker. Altijd aardig heeft hij vanaf zijn eerste woorden een zaal vol belangstellenden aan zijn lippen hangen. Zijn verhaal is ook niet zomaar een verhaal. Als profvoetballer naar het verre Beschuitstad gekomen in 1958 heeft hij zich sterk gemaakt voor de strijd tegen het ongelijke apartheidssysteem in zijn land. Als gevolg daarvan mocht hij, tot de val van het blanke systeem, zijn geboorteland niet in. Hij zal pas in 1992 terugkeren voor een bezoek. Zijn broers en zus zijn dan al overleden.

Twee schrijvers maakten een boek over het leven van Darius en donderdag was de presentatie van het boek in een Beschuitstadse boekhandel. Een mooi spektakel met een zwarte Sinterklaas die het eerste exemplaar aan  Darius uitreikte en een spetterend optreden van de man himself met zijn band. 

Ondanks dat hij tegenwoordig in een verpleeghuis voor dementerenden woont en zich in een rolstoel verplaatst wist Darius van geen ophouden. Ik heb het eind van de avond niet afgewacht, maar het zou mee geenszins verbazen als men met moeite de microfoon uit zijn handen gekregen heeft en hij zingend de winkel is uitgereden. Een prachtman.

Een prachtmoment ook, want deze avond leverde ook mijn eerste stuk op de site van Sportgeschiedenis.nl op. Als alles goed gaat zullen daar meer sportstukjes van mij verschijnen.

Als de blaadjes vallen....

De niet katholieke begraafplaats in Rome. Heb er een paar weken geleden uren rondgelopen. Het is, in deze stad vol lawaai een oase van rust. Een bijzondere plek, het zijn voornamelijk kunstenaars, schijvers, dichters die hier liggen. Een van hen is Keats, de laatste romantische dichter.Maar ook de Vaderlansche beeldhouwer Pier Pander, die zelfs een museum heeft, ligt er onder een eenvoudige grafsteen.Eigenlijk een plek die iedereen moet bezoeken tijdens een trip naar deze mooie stad.

Ook belangrijk, goede en schone toiletten.

bedekt

Wel schrikken als je vriendin plots zo in de kamer staat. Totdat je beseft dat ze alleen maar naar het theater gaat waar ze vrije toegang heeft als ze in boerka komt. Ik mag toch hopen dat ze er na vanavond genoeg van heeft.

bakfietsen

Bakfietsen oftewel taart bezorgen op de basisscholen van mijn stad. Het is de week van het onderwijs en mijn sponsor, de bond, organiseert elk jaar een mooie happening met bakfietsen. Vijf bakkies deze keer, Noord, Oost, Zuid, West en Centrum. Mijn bak gaat richting Zuid, scholen in buurten waar ik nooit en te nimmer kom, aardig dus.Mijn maatje van de dag blijkt de echtgenote van een politieman die ik eerder deze week sprak, te zijn. Grappig.

Het is leuk om met een versierde bakfiets over een schoolplein te rijden en de aandacht van alle kids in de klas te vangen met een hartelijke lach, een vrolijke zwaai en en een goede ring op de fietsbel. Fantastisch. Ook de gesprekken op de scholen zijn leuk, enthousiaste juffen en meneren die hart hebben voor hun werk en dat vandaag beloond zien met een lekkere taart. 

Helaas slaat halverwege de remtrommel van het achterwiel vast en eindigt de rit bij de fietsenmaker in de werkplaats. Maar niet voordat Vakbondshenk de missie heeft proberen te redden met een kist gereedschap. Een kapotte remtrommel en een gesneuvelde lagerbus maken een einde aan de feestelijke rit door de stad. Gelukkig komen de taarten nog wel op hun bestemming. Deze week hulde aan het onderwijs!

lost

Disaster and disgrace
The king has lost his crown
Suddenly
He's clumsy like a clown
The world is upside down
The king has lost his crown 

compliment

Op jacht naar aaneengeknoopte lakens in de stad. Iets vreemds is aan de hand. Onderweg kom ik Eazy tegen en samen fietsen we verder. Op de Oude Markt hangt ook een laken, uit de toren van de kerk. Om ons heen wordt de Proefeet opgebouwd en naderen twee dames uit Hoofdstad. Ze vragen hoe laat de modeshow begint. Geen idee maar naast de ingang staat een bord met informatie. De dames knopen een gesprek aan. Ze zijn naar Textielstad gekomen omdat de website van onze stad die van een hoognoordelijke overtrof. Of we tips hebben voor de lunch. Als volleerde VVV medewerkers maken we trots reclame voor onze stad. Als ze na een tiental minuten geanimeerd gesprek weglopen draaien ze zich nog even om en zeggen:

"vooral niets anders aantrekken, u ziet er al leuk genoeg uit zo". Een knipoog en ze verdwijnen uit het blikveld. Heb zo'n vermoeden dat ze dachten met de directeur van de modeshow te maken te hebben. Mooi compliment.

duikbril

Het verkeerslicht in Koekstad staat op rood en we wachten geduldig. Rechts op de stoep komt een vaag type aanwankelen. Onvast ter been gaat er plots bij hem een lampje branden. Hij kijkt mijn richting op, kan zich bij die beweging nog net staande houden en zegt 'Als je het raam van de auto los hebt als het regent moet je een duikbril opzetten'. Ik bedank de beste man vriendelijk, zeg dat ik er de volgende keer zeker aan ga denken en ben blij als het licht op groen springt.

Royal Wedding/Diner

Of we gereserveerd hebben? Ehm, nee, het is een spontane actie op een totaal verregende zondag inclusief Royal Wedding. Reserveren zat er niet meer in, hadden we ook niet bedacht dat het nodig was. Tenslotte wie gaat er nou in Industriestad op een grauwe zondagavond uit eten? Ja, wij, we rammelen van de honger en willen ons op volle borden heerlijkheden storten.

Plek is er pas om negen uur, over twee uur. Als we dan terug willen komen komt het goed. We wisselen blikken en weten één ding, dat gaan we niet trekken. We delen het de gerant mede en maken rechtsomkeert. Een kale man met een blauw overhemd komt ons achterna. Of we zo vriendelijk willen zijn om zijn tafel te nemen, zijn reservering is voor vier personen en ze zijn met z'n vijven. Alsteblieft?

Opnieuw wisselen we blikken en draaien om, de zaak weer in. We danken de beste man hartelijk en worden naar een tafel gebracht. We vragen de ober om het gezelschap een drankje aan te bieden vanwege het gulle gebaar maar het heeft een (on)gewenst effect. Dezelfde ober komt terug met een fles prosecco en schenkt ons in. Met de complimenten van de meneer met het kale hoofd en het blauwe overhemd. Want dat is de mede-eigenaar en hij wenst ons het beste. 

De hilariteit stijgt gelijk met de bubbels in onze glazen en we maken een keuze uit de menukaart. Voorgerecht de Pasta di Intenzo, huisgemaakte pasta met parmesaanse kaas. Een waanzinnig lekker gerecht dat we het bijna ook als hoofdgerecht bestellen. Toch doen we dat niet en gaan voor een keuze uit de Terra afdeling van de kaart. Een überheerlijke keuze! Tot slot komt de ijskaart. En waar de menukaart keurig beperkt is tot een aantal heerlijke keuzes, is de ijskaart meters langs. Net zo groot als de coupes die even later voorgezet worden, zo groot dat we uiteindelijk de deur uitrollen. 

Een aanrader dus, Intenzo in Industriestad. Fantastisch eten, een super bediening, kundig, vaardig en attent en ze schenken er een verdomd lekker glas prosecco!

Het etentje is de perfecte afsluiting van een perfecte Royal Wedding. Hetliefstezusje is eindelijk deskundig aan de haak geslagen door haar prins in een cabrio. Op een prachtige locatie kan de regen het geluk niet tegenhouden. Met een staatssecretaris als BABS een onvergetelijk feest. Een stralende bruid, een bijna nog stralender bruidegom, een moeder die het liefst aan het begin van de ceremonie meteen al "Ja! Ja!" wil roepen, een schone vader die speecht over "vrinden", een mooi glas champagne, feestelijk wit geklede gasten en als afsluiting een jawoord, een langdurige kus en een ringsteekmoment.

Zondag was een mooie dag...