wie de muts past...

Deze winter heb ik geen koud hoofd meer!

lek

Terwijl beneden de kerstsfeer heerst, heerst boven chaos. Natte chaos. De kleine lekkage was een hele grote geworden zodat er uiteindelijk zeven emmers en wasmanden stonden om het lekvocht op te vangen. Liters smeltwater veroorzaakten ondanks al deze emmers grote plassen water die de vloer hebben verwoest. Een oproep op twitter leverde een tip voor een goede dakdekker op, die even na het middaguur polshoogte kwam nemen, schrok van de situatie en actie ondernam. Nu is het dak van buurman MrTrextheman, dat net zo lek was, en dat van ons na een noodreparatie weer waterdicht. Het is wel aan vervanging toe, een leuke (not) kostenpost voor het volgende jaar. Toch de verzekering maar eens bellen voor de schade van de lekkage.  

De collega's van de radio zagen direct nieuws en even later kroop verslaggever Dennis over ons dak om de dakdekker te interviewen. Luister hier.

ijzel

Terwijl het langzaam steeds harder begint te ijzelen trap ik onvermoeid mijn rondjes op de Tacx. Anderhalf uur zal het worden. Ondertussen vermaak ik me met twitteren, de gedachte dat mijn verhaal goed ontvangen is en stofjes die langzaam door de inspanning ontstaan. 

Als het erop zit weet ik één ding zeker, ik ben een gelukkig mens!

Textielstad, 15.56 uur, -3,5 graden

Meer blauw (in de kou)

Beschuitstad 10.48 uur, -8,6 graden

Sporen in de sneeuw

Industriestad 10.18 uur, -8,7 graden

Blauw (van de kou)

Textielstad 09.48 uur, -8.8 graden

Fris

Textielstad, 08.57 uur, -8,8 graden...

Begonnen....

Textielstad, 08.23 uur, -8,9 graden. De meteorologische winter is begonnen. 

Oh so cold!

Met al die sneeuw moest ik natuurlijk een rondje fietsen...

сняг

Even kom ik rond een uur of elf in de verleiding om op de wielrenner te stappen, als ik de eerste sneeuwvlokken naar beneden zie dwarrelen. Dan besef ik wat ik het afgelopen jaar heb meegemaakt na mijn val in januari en besluit om verstandig te zijn.

winterfiets

Op een zonnige, vrieskoude dag met een groepje idioten op de fiets klimmen en een eind gaan fietsen. In snijdende kou door doodstil bevroren landschap, spannende momenten bij plots opduikende ijsvlaktes, van top tot teen ingepakt in lagen vreemde kledij, stiekem is het t mooiste dat er bestaat. 

brrrrrrr

Smile

Zondagmorgen, 10.52 uur. Het winterfietsseizoen is begonnen.

(nieuw met vanaf nu ongebalkte foto's op dit weblog)

the end

Wat mij betreft is het klaar. Ik heb officieel genoeg van de kou en sneeuw. Vandaag leek het even lente, de zon scheen, maar van warme stralen op mijn pijnlijke schouderpartij(tje) bleek geen sprake. Hierbij verklaar ik de jacht op de lente voor geopend! Forse beloning!

winters

"Kom" zegt ze, "ik dacht als we nu eens over de Burenstraat rijden, dan zie je ook nog eens wat en dan ben je er ook even uit...". Ag-Nes zit met een computervraagje en komt mij thuis ophalen. Met de auto. Ze heeft meer plannen. Met mij zondagsrijden op een woensdag, een rondje buiten de stad. Onderweg stopt ze even op een parkeerplaats, zodat ik een mooi plaatje kan schieten. Dan vervolgen we de tocht. Ag-Nes heeft winterbanden, dus bang is ze niet. Op ons dooie gemakkie rijden we rond en eindigen uiteindelijk op vijf hoog, achter een bak thee en een trommel koekjes.

topje

Het gaat echt niet goed met het klimaat! Zelfs de ijskappen in Textielstad smelten.

muts

Voor mij geen nepperd, geen retro, geen reclameding, nee, dit is gewoon de muts die ik als jongentje in de vroege jaren zeventig al droeg. En als hij ooit verslijt, opraakt of g*d bewaar me, kwijtraakt, dan heb ik nog een hele tas vol met originele liggen.

wittefiets

Het was een leuke dag in Grachtengordelstad bij Broertje. Daar viel geen enkele vlok sneeuw. Hier in Textielstad wel en ik denk dan ook niet dat we morgen gaan fietsen.

brrrrrr

...