Pinkpop 2007, tijdens het optreden van Iggy & the Stooges is het plots druk op het podium. Tot grote schrik van de "securitate"... NO FUN!
Volgend jaar weer, dat was de unanieme reaktie aan het einde van Pinkpop 2007. Wat een prachtige dagen. Regen en zon wisselden elkaar af, regenjas en zonnebril ook. Gelukkig bleven echte strortbuien uit, op een paar korte hevige onweersbuitjes na, en was het merendeels droog. De catering was goed vet, friet en pizzapunten als enige echt betaalbare variant, maar wie slaat er nu een lekker frietje mét af in de vroege ochtend? Precies. En 62000 mensen die allemaal tegelijkertijd een biertje willen of "jouw" band is ook niet erg. Als je maar vrolijk blijft.
En dan de muziek, ja, Buurman Krattenstapelaar gaat zich verdiepen in "moderne" muziek, hij werd geconfronteerd met echte leuke bandjes van "nu" en kon er niet omheen, er is ook na de jaren zestig een hoop leuks op muziekgebied gedaan.
We hebben niet alles kunnen zien, dat was te hard werken. Razorlight deed het erg goed, Iggy Pop met zijn Stooges, WOW! Een dijk van een show met publiek dat naakt op het podium stond te dansen en een van mijn meest favoriete gitaristen, Ron Asheton, ramde als vanouds onaangedaan door op zijn instrument.
Andere bandjes dan, Muse, afsluiter van de zondagavond, maar eigenlijk een dag te vroeg. Want het bandje van Billy Corgan, de Smashing Pumpkins, als echte afsluiter, nou nee, voor mij niet. The Kooks als een van de winnaars van dit jaar, vantevoren verkeerd ingeschat en daarom op een te kleine John Peelstage, met rijen en rijen mensen die vanaf buiten de tent een glimp proberen op te vangen. Snoeiharde Lost Prophets, leuk, vooral als overal in het publiek de invalidekrukken hoog de lucht in gaan. Gogol Bordello, malloten on stage, Maximo Park ook als een van de winnaars. Helaas liet mevrouw A. Winehouse het afweten, deze hedendaagse Nina Hagen, krijgt het nog wel eens op de heupen en laat het dan afweten. Arctic Monkeys, heerlijk, een van de weinige bands die de massa echt een beetje aan het bewegen kreeg. Want af en toe was het publiek wel een een beetje heel erg mat.
Ergens logisch, de echte festivalganger gaat door tot in de late uurtjes en is ergens rond de maandag best een beetje op. Wij waren dat ook, kamperen in de regen heeft zijn charme, net als feesten en lang staan in dichte mensenmassa's, lopen en dansen in de blubber. maar het sloopt wel. Dus doen mijn kuiten echt nog pijn, stond ik vanmorgen laat zeker een half uur onder de douche en is er nog een soort van algemene moeheid. Het geeft niet echt, volgend jaar gewoon weer.
