wind in de haren

Onderweg moet ik een traantje wegpinken. Van de wind hou ik mezelf voor, maar stiekem weet ik wel beter. Het is een traantje van geluk! Want of het nu mag of niet, ik ben op de Red Bull gekropen en heb een stuk gefietst. Heerlijk in de zon, Of het nou mag of niet, ik moet weten hoe ik er voor sta, wat ik kan en niet.


En ik moet zeggen, het valt me mee, verwacht tot aan de grens te komen en dan weer terug te rijden. Het wordt 23 km met een snelheid van rond de 29. Mijn hartslagmeter ligt nog keurig thuis, uitslagen daarvan heb ik niet. De arm voelt goed, de breuk is duidelijk genezen wat mij betreft. Stabiliteit en mobiliteit dat zijn nog de factoren. Beperking door het kapsel en beperking door gebrek aan spierkracht.
Het laatste begint te komen, het eerste is duidelijk nog een probleem. Ik voel natuurlijk best dat ik gefietst heb, een wat vermoeide schouder, spierpijn, maar die zat er toch al van de fysio. Morgen maar eens opbiechten bij de fysiopeuter dat ik de weg op ben gegaan.

schoonmaak

Als de lente echt doorbreekt is het tijd voor de schoonmaak. Brute schoonmaak. Niet lang nadenken over wat weg te gooien, doen. We beginnen in het Kluphuis. Volgende week start het fietsseizoen en het is er een puinhoop. Uiteindelijk rijden we twee keer naar de stort met een wagen vol, komt er het nodige achteraf in de grijze, ga ik eindelijk die ene oude fiets slopen om de bruikbare onderdelen eraf te halen en hebben we een zee van ruimte plots. De verrbouwingsplannen voor het Kluphuis gaan de prullenbak in, de bar blijft waar die staat, er is alleen een hoop troep eromheen weg. Nu nog wachten op de bekers van de zondagse klup, en de foto's en dan maken we er een echt wielermuseum van.

verdacht

Bij de metaaldumpboer komt een busje aangereden. Twee mannen stappen uit en dragen een aantal kapotte kluizen naar de container. Ze kijken eens argwanend naar ons en rijden weg. Ik probeer een glimp op te vangen van het kenteken, maar onze eigen auto staat ervoor. Helaas, want ik ben er vrijwel zeker van dat ik op het spoor ben van een paar gevaarlijke kluiskrakers. U hoort nog van mij!

wie wat bewaard

Vandaag bij het opruimen tegengekomen, een exemplaar van Neues Deutschland, nog uit de DDR tijd. Volgens mij ook niet te zien bij de onlangs gesloten tentoonstelling. Ik moet nog even checken of er wielernieuws in staat. Ten slotte ligt het krantje in ons Kluphuis. Met een serie USSR tijdschriften en veel meer historie. Paris Match over de dood van Edith Piaf of Kennedy. Papier dat ik toch niet weg kan gooien.

ok.....go!

Ik kom er niet onderuit, de nieuwe clip van Ok Go (bekend van deze clip) is fabuleus! Waarom? Kijk maar eens goed!

livin'in the fast lane

Fast food, fast camera, fast service, foodfeast, no dishes, happy me.

door de lucht

De stoel zelf zie ik niet vliegen, maar een paar seconden later heb ik het verhaal wel in geuren en kleuren, inclusief de bloedspetters op het overhemd van agent Dirty Herrie en het kapotte horlogebandje van de rechter.
Terwijl de stoel vliegt sta in aan de andere kant van de deur van zaal D. Net te laat om nog ongemerkt mee te glippen tijdens een schorsing en geen zin om storende factor te spelen. Het maakt niet uit. Ik heb mijn verhaal, en wat voor één.
Een verdachte gooit een stoel naar een rechter en even later prijst de persrechter de vitaliteit van de getroffene om daarna fijntjes uit te leggen dat het voor deze rechtbank geen reden is om de boel beter te beveiligen. Lees en luister.
Bij een omgekeerde zaak, een rechter die zijn voorzittershamer naar een verdachte gooide, zat ik wel. Samen met de daaropvolgende vrijspraak, de verdachte zei linkshandig te zijn en ving de hamer ook meestens met links, haalde het het landelijke nieuws. Altijd mooi om aan de bakermat te staan van een bericht dat het hele land meekrijgt.
Stiekem hoop ik daar nu ook weer op...

tentoonstelling

Binnenkort te zien in de nieuwe kunstgalerie van Банкя! Werk van mijn eigen vader! Schilderijen en gedichten, deels voor mij ook gloednieuw en nog nooit gezien. Helaas kan deze trotse zoon niet bij de opening aanwezig zijn, volgende keer beter.

stil

U had ze nog van mij tegoed, de foto's van de militaire begraafplaats Reichswald. Terwijl de zon doorbreekt even stilstaan bij die verschrikkelijke geschiedenis.

lentefeest

Vaste volgers van mijn twitter hebben het live meegekregen. De viering van het lentefeest in de Pieperdepiepstraat. Zaterdag 18.32 uur precies hief een groep buren, met een enkele aangewaaide of verdwaalde gast, het glas op de lente. De start van een ouderwetse viering van de lente. Met vuur, een maaltijd, taart en drank (Zelfgemaakte tuin wii-n en Schuttingtripeltjes!) hebben we elkaar een fijne lente gewenst, de hoop op mooi weer uitgesproken en het glas meerdere malen geheven omdat dat zo'n fijne gewoonte is. En toen het vuur uit was, de drank op, en de klok laat sloeg zijn we lekker het nest ingedoken.

blaadjes

Met het begin van de lente neemt ook plots de komst van de (reclame)blaadjes toe. Net was dat alweer de derde bezorger die langskwam in de straat. binnenkort de brievenbus weer eens opnieuw bestickeren.

nachtelijk bezoek

Vlak voor het slapengaan kom ik deze vriend tegen. Vermoedelijk is het dezelfde die vorig jaar ook al in de vijver bivakkeerde. Zijn tactiek om niet gezien te worden in het donker is stil zitten. Zinloos natuurlijk als je wordt gadegeslagen door een persoon met een Nikon D3000 in zijn handen. Dan sta je er haarscherp op. Ook in het pikkedonker!