stil

U had ze nog van mij tegoed, de foto's van de militaire begraafplaats Reichswald. Terwijl de zon doorbreekt even stilstaan bij die verschrikkelijke geschiedenis.

tsjoeketsjoek

Er is geen pijl op te trekken, den Hollandschen IJzeren geeft luid en duidelijk het advies om niet te reizen per spoor. Spannend dus als ik vanmorgen op pad moet. Vertrektijden zijn overboord en bij de gratie van koning winter en de directie van den Hollandschen IJzeren mag er af en toe een trein vertrekken.
Via Twitter volg ik de ontwikkelingen op het station. In de eerstvolgende trein zit @astridstweets volop te twitteren. Ik lees dat ik deze niet meer ga halen, 10 minuten heb ik nog om mee te kunnen. Op mijn gemak drink ik mijn koffie op en fiets rustig met de Strida naar het station. Daar blijkt dat er meer problemen zijn. De vertrekkende intercity is kaduuk en een nieuwe, koud maar verse, wordt aangevoerd.
Op het perron kom ik @astridtweets tegen. Samen reizen we al tweetende naar Industriestad, links en rechts wordt deze livetweetmeet vastgelegd op de gevoelige plaat. Grappig. Vooral ook omdat we beiden aankomen op onze bestemming, iets dat niet vanzelfsprekend is in deze winterse tijd.
Straks weer terug met den Hollandschen, ben benieuwd.

Mardasson Memorial

Het is de plek waar we afspreken met de Kacootjes, het Mardasson Memorial in Bastenaken. Een eerbetoon aan de 76890 gevallen Amerikaanse soldaten in de Slag om de Ardennen in 1944. Een ernorm stervormig bouwwerk met vijf punten waarvan de basis werd gelegd een jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog. Bijzonder, bouwen aan een gedenkteken terwijl de hele stad in puin ligt. Bovenop het bouwwerk heb je een prachtig uitzicht over de omgeving van Bastenaken.
Naast het enorme gedekteken is het Historisch Centrum Bastenaken. Voor de geïnteresseerde een prachtig museum vol orginele attributen uit de slag. Ik zie er voor het eerst een orginele K-ration, veel over dit wonder gelezen, maar nog nooit aanschouwd. Helaas is het verboden om foto's binnen te maken, niet dat ik me er veel van aan trek, maar het is net te druk om uitgebreid te gaan staan fotograferen.

Voor de liefhebbers een ooggetuigenverslag in twee delen van de verschrikkelijke winter van 1944, let wel, het duurt 2 uur. Deel 1 Deel 2