Een treinreis van Industriestad naar Beschuitstad, achterstevoren.
We duiken de spoorbak van Beschuitstad in.
woensdag 5 augustus 2009
achterstevoren (een rit in 2 delen)
Een treinreis van Industriestad naar Beschuitstad, achterstevoren.
We duiken de spoorbak van Beschuitstad in.
dinsdag 4 augustus 2009
oversteek
Er zijn momenten dat je even niet door kunt fietsen. Bijvoorbeeld als deze dames na het melken oversteken. Een korte rustpauze in de zon, ach, het kan slechter.
rise & shine
Mijn lief heeft ochtenddienst en de wekker gaat om half vijf. Midden in een mooie droom. Even later is het huis gevuld met slaperige en af en toe wat mopperige figuren en zeurende beesten. De koffie gaat aan, de voerbakken gaan vol en uit de koelkast komen de voorbereidingen voor de lunch mee. De tv gaat bij gebrek aan een krant zo vroeg, op een nieuwskanaal en voorzichtig worden we wakker. Dan is het tijd, mijn lief rijdt de straat uit en ik ben klaarwakker. Zie het licht worden en neem nog een bak koffie. Tijd om onder de douche te gaan, werk aan de winkel.
maandag 3 augustus 2009
acrobaat
Hij miauwt een keer klagelijk, klimt op de tuinstoel en waagt een sprong. Oli4Kat beleeft mooie avonturen.
trekker
Een huiveringwekkende story waaruit blijkt dat fietsen gevaarlijk is voor moordenaars...
Ik vraag me af of al het losgeld is teruggevonden. Zo niet, dan kan het nog wel eens druk worden in de bossen rond Kasteeldorp. Guldens zijn toch nog inwisselbaar voor euro's bij de bank?
Heijn-ontvoerder Ferdi E. omgekomen
Bron: NOS
boekzoek
De treinreis naar de Koekstadse boekenmarkt is een hele onderneming deze zondagmorgen. De eerste trein rijdt voor mijn neus weg en dwingt mij tot een troosteloos wandelrondje langs gesloten winkels en donkere etalages. In de rugzak vandaag geen boek voor de treinreis, ik zal de ruimte hard nodig hebben voor nieuwe aankopen.
De volgende trein komt niet ver na een noodstop. Meer dan twintig minuten lopen er mannetjes in felle hesjes zorgelijk te kijken. Mijn lief is aan het hardlopen en komt, ongerust na vele smsjes, een kijkje nemen. Het helpt, even later gaan we rijden en met een laatste zwaai is het eindelijk tijd om richting Koekstad te gaan.
In Koekstad heeft de zon plaatsgemaakt voor een gordijn van regen. Het is rustig in de straten langs de mooie rivier en het goed snuffelen tussen de elegant geprijsde boeken. Binnen vijf minuten heb ik mijn eerste twee aankopen gedaan en gaat het richting de Dikke van Dale voor een kop koffie met de Kacofamilie.
Twee bakken zwart goud later met de Kaco's terug naar de kade. Op boekzoek. Ieder heeft zijn of haar eigen voorkeur maar kijkt en zoekt net zo hard voor de ander. Ik heb een regenjasje aan en trek me niets aan van het watergeweld, maar vele bezoekers laten het afweten. Het gevolg is dat de kramen goed te bereiken zijn en populaire titels nog te vinden zijn.
Tegen half twee zoeken we een droge plek om wat warms te eten. Er gaat een bericht uit naar de neven en de keuze valt op de voormalige Wimpy waar we een bord vette hap naar binnen werken.
Inmiddels zijn de centen op, de tassen vol en ontilbaar, tijd om terug te gaan naar het Kacohoofdkwartier. Ondertussen is ook medeblogger Matijn met zijn verkering in de Koekstad aangekomen, een uitgebreide communicatie per sms brengt hem diverse aankopen maar de verkering niets.
In het hoofdkwartier komen de aanwinsten op tafel, er wordt gekeken, gebladerd, gediscussieerd en dubbele aanwinsten geruild. Dan wordt het stil, boeken gaan open en gedurende anderhalf uur klinkt er niets anders dan het ritselen van bladzijden, af en toe vergezeld van goedkeurend gebrom en een mooi glas bier.
Als mijn lief ook is aangeschoven na een dag hard werken gaan we eten. Ondanks de vette hap tussendoor is de tafel binnen no time leeg en is het tijd om met de aanwinsten naar huis te gaan. Tot slot, een dikke knuffel en hartelijke dank aan de bewoners van het Hoofdkwartier, volgend jaar weer?
De volgende trein komt niet ver na een noodstop. Meer dan twintig minuten lopen er mannetjes in felle hesjes zorgelijk te kijken. Mijn lief is aan het hardlopen en komt, ongerust na vele smsjes, een kijkje nemen. Het helpt, even later gaan we rijden en met een laatste zwaai is het eindelijk tijd om richting Koekstad te gaan.
In Koekstad heeft de zon plaatsgemaakt voor een gordijn van regen. Het is rustig in de straten langs de mooie rivier en het goed snuffelen tussen de elegant geprijsde boeken. Binnen vijf minuten heb ik mijn eerste twee aankopen gedaan en gaat het richting de Dikke van Dale voor een kop koffie met de Kacofamilie.
Twee bakken zwart goud later met de Kaco's terug naar de kade. Op boekzoek. Ieder heeft zijn of haar eigen voorkeur maar kijkt en zoekt net zo hard voor de ander. Ik heb een regenjasje aan en trek me niets aan van het watergeweld, maar vele bezoekers laten het afweten. Het gevolg is dat de kramen goed te bereiken zijn en populaire titels nog te vinden zijn.
Tegen half twee zoeken we een droge plek om wat warms te eten. Er gaat een bericht uit naar de neven en de keuze valt op de voormalige Wimpy waar we een bord vette hap naar binnen werken.
Inmiddels zijn de centen op, de tassen vol en ontilbaar, tijd om terug te gaan naar het Kacohoofdkwartier. Ondertussen is ook medeblogger Matijn met zijn verkering in de Koekstad aangekomen, een uitgebreide communicatie per sms brengt hem diverse aankopen maar de verkering niets.
In het hoofdkwartier komen de aanwinsten op tafel, er wordt gekeken, gebladerd, gediscussieerd en dubbele aanwinsten geruild. Dan wordt het stil, boeken gaan open en gedurende anderhalf uur klinkt er niets anders dan het ritselen van bladzijden, af en toe vergezeld van goedkeurend gebrom en een mooi glas bier.
Als mijn lief ook is aangeschoven na een dag hard werken gaan we eten. Ondanks de vette hap tussendoor is de tafel binnen no time leeg en is het tijd om met de aanwinsten naar huis te gaan. Tot slot, een dikke knuffel en hartelijke dank aan de bewoners van het Hoofdkwartier, volgend jaar weer?
zaterdag 1 augustus 2009
betrapt!
Binnenkort in Google Earth Streetview, soldaat Altijdopkop en fietsplaatjesmaker HJ? we hebben wel ons best gedaan om in de kijker te rijden van deze foto-auto. 
kentekenstuiter
Stuiter, stuiter, er stroomt een lading MMS en SMS binnen. Advocaatje Pleitmevrij heeft een mooi kenteken gezien. Inderdaad mooi, grappig alleen als ik de eigenaar van de plaat was (kenteken is eigendom bij de Zuiderburen) , zou ik een snellere auto kopen. Mooi bij de stoplichten een ander uitdagen, hard optrekken, bij de flitskast op tijd in de remmen en dan hopen dat die andere racer stevig gas geeft.
Flits!
broem.
AJU!
vanuit de slaapkamer
"Zitten jullie nog in bed?" Aan de telefoon mijn moeder, ze belt voor mijn lief, iets met een gezamenlijk winkeluitstapje. Inderdaad, we zitten nog in bed te ontbijten. Schaaltje yoghurt, vers geperst sinaasappelsapje, kopje koffie en een krantje erbij, het is weekend. Klaaskat is echter niet onder de indruk van het nieuws dat de krant brengt, hij eigent zich de regiopagina toe en begint een uitgebreide wasbeurt.
Geef hem eens ongelijk.
Abonneren op:
Posts (Atom)