sen-sa-sie!

Opeens klonk het geluid van rennende voetstappen in ons gangetje, de tuindeur werd opengegooid en ik hoorde "Harm Job, kom gauw, pliesie bij de "dames" om de hoek". Buurman Krattenstapelaar. Net vers terug van zijn werk, ziet de zwaailichtenautootjes staan, gooit zijn auto ergens op een parkeerplaats, laat alles achter en onafgesloten om mij te waarschuwen.

Ik ga met hem mee. Inderdaad. Het klopt. Twee zwaailichten hebben een Oostblokkistaanse bak klem staan en zijn druk doende. Met wat? Geen idee. Controleren of er illegale "dames" om de hoek werken? Denk het wel. Even laat fiets ik er langs, op pad voor iets anders. Voor de deur van de "tent" staat opnieuw een foute bak. Ditmaal uit Oosterburenland. Achter het stuur een breed sportschooltiep met foute kop. Even vriendinnetje naar het werk brengen denk ik. Iets verderop hangt de foute Oostblokkistaan wat rond. Bij hem een "dame", typetje Oostblokkistaans huwelijksbureau blond.

Het is echt een en al spanning en sensatie hier in de buurt...

(daarom een spannend liedje van de dag...)

optimist

Altijd goed om een camera bij je te hebben. Kon ik mooi deze optimist vastleggen. Niet vanwege het voetbal, maar omdat dit autootje toch bij de eerste windvlaag om zou vallen. Nou ja.

(met een liedje van de dag uit de tijd dat we nog zomers rollerskaten in hotpants, ah, de jaren tachtig...)

grrr!

Waar ik ook niet goed van word is van onze schuinachteropzijbuurman. De fietsenmaker is al een week (!) bezig om zijn tuinmuurtje opnieuw te voegen. Let wel, alleen die paar voegjes aan de bovenkant. Volgens de man die meer verstand heeft van fietsen dan metselwerk, waren de voegen zo slecht dat hij bang was voor wateroverlast!

Nadat hij dus 8 uur, drie dagen lang heeft staan kijken hoe hij 't zou oplossen, is hij wederom een dag of drie bezig geweest met het een beetje loskrabben van de, nog immer keiharde, voegen om die daarna opnieuw aan te maken. Vanmorgen ging de plank (?) er weer af en kwam voor de zoveelste keer de waterslang eraan te pas.

Ik zou het allemaal niet zo erg vinden, ware het niet dat ik al een week lang elke keer onverwacht zijn hoofd over de muur zie komen. Net op de momenten dat ik lekker met het raam open zit te poepen of net onder de douche vandaan kom en zonder kleren de kamer inloop. Of dat ik met het eten door de tuin loop en opeens vlak naast me iemand een liedje hoor fluiten. Grrr! Juist met dit weer, dit heerlijk warme weer wil ik een beetje privacy! Snap dat dan kerel! knuppel!

groen geheim

Het is eigenlijk opnieuw een geheimpje, maar ben er even heel druk mee geweest. Met het tweede grasveld in onze tuin. Ben ook even heel boos geweest. Op de vorige bewoner die ooit de hele tuin vol tegels heeft gelegd. Die beste man (en ik weet hoe hij heet en waar hij woont...) heeft voordat hij de tegels legde zijn complete verzameling bouwafval, wegwerpflessen en de restanten van een echtelijke ruzie in de vorm van vele serviesscherven in de grond gegraven. En al die rommel kom ik nu tegen. En ik blijf dus steentjes en metselwerk, scherven glas en metalen staven uit de grond halen. Elke keer dat ik de voorbereidende bevochtiging van het zaaigoed doe komt er weer een nieuwe verzameling boven. &^%*&%$#@! Nu heb ik de boel maar zeikenat gespoten en besloten om pas later op de middag te zaaien. Kan het opdrogen, komen de "laatste" stukjes steen naar boven en kan ik de boel opnieuw gaan egaliseren.

Het enige is dat het een geheimpje voor Krien moet blijven. Want de blik van verrassing op haar gezicht is zo mooi...

wow!

Vond het best wel warm toen ik vanmiddag thuis kwam. Had de hele ochtend bij een stelletje wietkwekers in in een frisse rechtszaal van de Beschuitstadse rechtbank gezeten (zaal C voor degenen die de komende dagen verkoeling zoeken, er is genoeg ruimte en er zijn voldoende openbare politierechter zittingen...) en de klap buiten komende was best groot. Nog erger was toen ik dacht met de stoptrein naar huis te kunnen. Ben de ene deur ingelopen en heb de volgende gebruikt om zo snel mogelijk weer buiten te komen. Het leek wel een kokende sauna. Gelukkig kunnen de ramen van de 10 minuten later vertrekkende sneltrein wel open. Heb ik die maar genomen.

Maar dat het boven de 36 graden was vandaag, nee dat had ik niet verwacht.

(en voor degenen die er allemaal niet zo blij mee zijn een speciaal liedje...)

krimineel

We zijn wel weer met stip gestegen in de top 10 van de Textielstadse misdaadkaart. Eerder was de Pieper de Piepstraat een blinde vlek op deze kaart. Maar dat is nu over. Was er enkele jaren geleden nog sprake van de geparkeerde vluchtauto van een overval op een bouwsuper of de brutale diefstal van Krien's fiets achter het huis, gisteravond kwam er zelfs zwaailicht en sirene aan te pas.

Maar wat eerst klonk en leek op een "echte ouderwetse" steekpartij bleek al snel een uit de hand gelopen ruzie in de relationele sfeer. Damelief had eerder op de avond in haar boosheid door een ruit heen geslagen en was net zo boos, en een bloedspoor achterlatende, het hospitaal weer uit gelopen. Onze straat in. Om daar ergens opgewacht te worden door de hermandad en ziekenbroeders. Onder luid gejoel en grote blijdschap werd ze de ziekenauto in geschoven. Helaas gold het niet voor haar, die blijdschap. Spaghettiland had net gewonnen van de Oosterburen met voetbal.

(oh ja, met passend liedje van de dag...)

hittegolf

34,3 graden was het net toen ik thuiskwam. Op het nieuws hoor ik dat er sprake is van de eerste hittegolf van dit jaar. Ik geloof dat meteen. Onderweg naar huis kwam ik de bovenstaande scene tegen. Flatbewoners die vanaf de tweede verdieping het zwembad aan het vullen waren. Haha! Alleen de duikplank miste nog...

(het liedje van de dag past wel goed bij een zwoele zomeravond...)

geheimpje

"He Harm Job" hoor ik vanachter een schutting. Dat kan er maar 1 zijn, buurman K., "weet je wel dat het 32 graden is? Ben je helemaal gek geworden?" Ik weet dat het 32 graden is. Misschien wel een beetje warmer. Zweet me helemaal kapot namelijk. Ben het aan de andere kant, met een warme vakantie achter de rug, ook wel weer gewend. Sta te spitten en te graven, te schoffelen en op te ruimen.

Ze had het er vanmorgen over. En ook al veel vaker. Er moet gras in de tuin komen. Precies daar waar de zon het laatst staat in de avond. Om optimaal te kunnen genieten. Maar vanochtend, bij een kopje koffie in de tuin, begon ze er weer over. "Zullen we er anders vanavond mee bezig gaan?" stelde ze voor. Ik kon het haar snel uit het hoofd praten. "Daar is het toch geen weer voor, om nu gras te zaaien?" vroeg ik haar. Met een diepe zucht gaf Krien het op.

Nu heb ik dus een geheimpje. Ben vandaag dus als een bezetene aan het graven en doen geweest zodat ze over twee weken lekker in het gras kan liggen. Maar ze mag het nog niet weten. Dus houden jullie het nog even geheim voor haar? Bedankt. Ga ik nu een koel en verdiend biertje pakken. En het gras even bewateren...

(het liedje van de dag heeft ook met gras te maken, alleen dan net even iets anders. wel leuk...)

memphis

Soms is de verleiding heel groot. Als je plots oog in oog staat met een 8 weken oud rood speels katje bijvoorbeeld. Dan wordt het echt heel moeilijk om niet meteen in een auto te springen en het broertje ervan op te halen. De gedachte dat, als je er toch al twee hebt er best een derde bij kan, ligt voor de hand.
Het lukte uiteindelijk om weerstand te bieden. Wie dat niet kon is Leo uit Grensdorp. Kort geleden liep een van haar katten weg en werd het toch een beetje stil in huis. Dus daarom, dit is Memphis, haar nieuwe huisgenoot.

Wat een scheet, niet?

oude meuk (vakantieverhalen #03)

Het is altijd weer even wennen. Rondreizend in Stokbroodkaasenwijnland kom je op elke straathoek of bergrug iets ouds tegen. Een kasteeltje hier, een oud abdijtje daar, een Romeinse opgraving links en een Romeinse brug rechts. Als je nog beter kijkt en zoekt valt er nog veel meer te zien. Behalve de zichtbare, en soms zelfs onderhouden ruïne's, staat het land vol met oude meuk. Een oud middeleeuws fort ergens in een achtertuin of een nog oudere kapel achter prikkeldraad. Zonder goede detailkaart nooit gevonden of gezien.
Een tijd lang verbaas je je over de schijnbare achterloosheid waarop de inwoners van Stokbroodkaasenwijnland omgaan met hun geschiedenis. Zelf wonende in een stad ie nog niet zo lang geleden zijn oudste pand sloopte, wat langer geleden een stadsbrand en een oorlogbombardement te verduren kreeg en waar de enige oudheid in het museum te vinden is, gaat het jubeldejubel bij het zien van elke steenhoop. Dagen later, na vele steenhopen gezien te hebben, bekruipt het gevoel dat je opnieuw voor de zoveelste "oude meuk" staat. En precies op dat moment is het tijd om de knip te trekken en er eens binnen te gaan kijken. Eén blik over de omgeving vanaf een kasteeltoren brengt het jubelgevoel dan weer helemaal terug.

vieren

Er was er wat te vieren. Buurman Krattenstapelaar heeft een nieuwe baan. Iets van putjesschepper in Beschuitstad, bij de gemeente. Krattenstapelaar trakteerde. Had de baan dankzij een goedingelichte Krien.
Vrijdag was de zaak rond en kon er een eetplek gezocht worden. Met een tuin of terras. Want met deze hitte gaat er natuurlijk helemaal niemand binnen zitten eten. De plek was snel gevonden en de voorpret was al zo groot, dat er halverwege de middag, halsoverkop een wijntransport opgezet moest worden om de dorstige keeltjes gesmeerd te houden. Ondanks al het voordrinken en happen in de thuistuin was het eten een succes. Heerlijk plekje in de Textiestadse binnenstad met een verrukkelijke kaart. En evenzeer smakelijk eten. Super!

Na het toetje nog even de terrassen langs mensen kijken en wat drinken. Opvallend, het grote aantal "vrijgezellen-parties" viel op. Links en rechts verklede "aanstaanden" die door een vriendenklup meegenomen worden. En leuk dat ze het hebben...

Was uiteindelijk wel blij dat ik zondagochtend uit mocht slapen. Erg aan toe. Hoop alleen wel dat de zon in oktober nog volop schijnt. Zie het er niet eerder van komen dat buurman K. en ik tussen de middag op een Beschuitstads terras achter een grote pul "sap" zitten. Ach wie weet.

op pad

rond kwart voor negen vanochtend zaten we alweer in het zadel. even een rondje om te vieren dat het prachtig weer is. heerlijk.

(met en lekker muziekje erbij blijft het vast erg lekker weer!