rood

Oude tijden herleven bij het zien van de bakfiets voor de voormalige textielfabriek. Nog even en de stoomfluit klinkt waarna de straten zich vullen met arbeiders die naar huis lopen.

op school met agnes

Pas als ze het politieke veld moet ruimen doe ik een verbijsterende ontdekking. Ik ben tegelijkertijd met Agnes naar school gegaan en ik kan me helemaal niets van haar herinneren! Eindexamen in hetzelfde jaar, begonnen in hetzelfde jaar, ongetwijfeld wel eens tegelijkertijd onder de tekst "O Gelukkigen die na gele'en verdriet hier rede rijzen, ziet uw muren, poort en gevel" het gebouw betreden, zeker te weten dat ik haar boeken heb uitgeleend als lid van de bibliotheekcommissie, maar verder helemaal blank.

En dat is toch best bijzonder. Want er gingen wel 1100 leerlingen naar school, als lid van diezelfde bibliotheekcommissie (ooit gevestigd in het gesloopte gedeelte nabij de gele container) kende ik bijna ieders naam. Daarnaast, als redacteur bij schoolkrant Experimenten en politiek activist in die roerige jaren 80 had ik haar toch tegen het lijf moeten lopen. Zeker bij de grote scholierenstaking van 1984. Deze oud-leerling herinner ik me wel.

Het helpt ook niet dat mijn oude middelbare school gesloopt is en vervangen door een hedendaagse leerfabriek. Toch maak ik nog regelmatig een wandeling in mijn hoofd door de gangen en krochten van de school. Langs conciërge Terink of De Graaff naar binnen, links richting lokaal 10 (Frans) trap omhoog naar 20 (Duits), gang doorlopen, langs de kamer van rector Moesker, linksaf langs de docentenkamer, het aardrijkskundelokaal van Hietbrink, dezelfde gang terug langs biologie en het praktijklokaal, links, trapje op rechtsom omhoog naar het muzieklokaal, maar eerst een smalle trap omhoog naar 41, het hoogste lokaal van de school. Dan een kort rondje langs de natuurkunde en scheikundelokalen, nooit mijn favoriete lokalen, en snel de trap weer af, rechtsaf de gang door, langs de toiletten, linksom naar het einde van de gang, trap af, langs het kantoortje van de conrector, de gang door naar de bibliotheek, een van mijn favoriete plekken van de school, via de andere deur weer naar buiten richting de kelder, een kop koffie halen, terug naar de trap, even een korte blik in de verwarmingskelder en opnieuw langs het conciërgehok, rechtsaf langs de aula, door naar de mensa , trap op, trap af, dan richting de noodbouw, de overdekte gang door, lokalen van Nederlands, de schooldecaan, helemaal door naar achteren en dan links naast de toiletten de doka openmaken, een van mijn andere favoriete plekken waar ik echt veel tijd doorbreng om alle op school gemaakte foto's af te drukken. Dan weer naar buiten, even kijken welke docenten er afwezig zijn (vrije uren) de school uit en naar rechts, patatje bij Goofy of een biertje doen bij de Spaan.

roze

Toch mooi dat iemand de moeite heeft gedaan om dit electriciteitshuisje op de foto te zetten en het zelfs op het net te zetten. Zelf heb ik het ook wel ergens op de foto staan, maar dan op een van mijn tienduizenden zwart/wit negatieven. Het was in de jaren 80, diep in de nacht, hard werken met een man of tien. "Helemaal op de fiets erheen, langs een drukke provinciale weg. De volgende dag stond het in alle kranten, met dank aan een felroze persbericht dat diezelfde nacht nog ouderwets in de brievenbus werd gegooid bij de toen nog zo pluriforme pers. Jarenlang heeft het er zo bij gestaan. Onlangs kwam ik er met de racefiets weer langs, het huisje is weg, vervangen door een lelijk stalen geval.

uit de oude doos

Een drietal oude ansichten krijgen na 30 april 2009 een hele andere betekenis...

kever

Op het kerkhof in L.A. roept Krien plots uit "nu is het echt mei". Voor haar voeten ligt een dooie meikever. "Die gingen we vroeger hier altijd in de heg zoeken als we bij opa waren. En dan deden we ze in een potje met gaatjes in de deksel. En dan zette ik ze naast het zwembadje en dan verdronken ze altijd want er kwam dan een plons water uit het badje in het potje".

vroeguh

Twintig jaar geleden forensde ik ook al met deze trein, bedenk ik me als ik in Beschuitstad instap. Toen op weg van Torenstad naar het werk in Tabakdorp, dag in, dag uit naar het negen tot vijf baantje bij het Arbeidsbureau.
Twintig jaar, een hele tijd. In Tabakdorp is de sigarettenfabriek gesloten en de kunstcollectie verkocht. Het Arbeidsbureau bestaat ook niet meer en ik woon al bijna twintig jaar niet meer in Torenstad.
Alleen de 444 draait nog zijn rondjes.

ken je deze nog, nog, nog?

Krrgt, piep, kgtt, tuuttuuttuut... Shit, weer de verbinding weg!

heur op de kop

Uit het ouderlijk huis komt van tijd tot tijd een doos, map of enveloppe met foto's van "vroeger". Zo ook bovenstaande, uit een tijd dat ik nog haar had! Of in ieder geval het nodig vond om onder de droogkap (kent u die nog?) plaats te nemen.