episode 083

Omdat ik elke keer weer smelt als ik dit zie...

episode 082 (!!!)

En toen was ie weer terug. Mijn camera. En dus presenteren Harmjobinhetwild (copyright) (in samenwerking met YouTube) enToycammovies (kopierecht) een versgedraaide ....
episode 082!!!

horoscoop

Vlak voor Textielstad komt ie aanlopen door het gangpad. Leren jekkie, voetbalshirt. In de hand een mobieltje en een pakje sigaretten. In de ogen de blik van een stevige snuif speed of coke. In gedachten kijk ik zijn richting op. Dan staat ie plots voor me, trekt zijn jas verder open, spant zijn shirt. "Ajax, Grachtengordelstad" lees ik. "Kun je het zo lezen!" brult hij naar me. Ik steek mijn duim op. Ik kan het lezen. Bedankt. Dan loopt hij door.
Gelukkig had ik mijn horoscoop goed gelezen. "Vandaag loopt u meerdere malen tegen strubbelingen op. Verzet u niet, dan komt het vanzelf goed" stond er. Een waarheid als een koe.

naar de buren

Ik was het vanmorgen volmondig eens met de krant. Meer consumenten doen inkopen over de grens. Dat klopt, ik ook. Niet alleen tijdens uitstapjes, vakanties of verre reizen, maar simpelweg bij voorkeur. Aan de andere kant van de grens, in NetoverdegrensStadt, is het gewoon altijd een feest om te sjoppen. Ondertussen is de voorraadkast voor de helft gevuld met "overdegrense" producten. Prettig.
Wat ook altijd prettig is, is het sjoppen met Krien in een "overdegrense" supermarkt (en we hadden Hilbertkat gewoon Kock moeten noemen, hadden we een Ka und Ka...). Die heeft gewoon urenlang plezier met de simpelste plakstift, afwaswasmiddel (zo hebben we nu ook het blauwe afwasmannetje!) en ga zo maar door. Kan haast niet wachten tot de volgende keer, ergens volgende week of zo...

ontspan

En daar was ik ook echt wel aan toe. Even lekker onderuit in een luie stoel. Want alsof het ene na het andere kapot ging. Mijn camera is nog in de reparatie, een week of drie al, en straks ga ik met de volgende machine naar de reparatiedesk. De printer, van de fabriek gekregen omdat zijn voorganger het na krap een half jaar begaf, is kapot. Inderdaad, na krap een half jaar. De originele inktcartridges zijn nog niets eens leeg! Moest me dan ook eventjes inhouden om het ding niet meteen uit het raam te zwieren.
Gelukkig vond ik even later, bij het zweedse woonwarenhuis, de stoel van mijn leven. Had er wel de hele middag in kunnen blijven. Heerlijk. Die staat vast en zeker binnenkort in onze huiskamer.
Ik hoop dan wel dat ik 'm in elkaar krijg. Want het kledingrek dat we aanschaften bleek niet te kloppen. Schroefjes aandraaien is niet moeilijk, maar als ze niet op de goede plek zitten, en dat in een stalen buis, ja dan kom je aan het boren. Krien in dit geval, die is precieser. Ik zou de hele buis tot gatenkaas boren om vervolgens een kompleet nieuw rek te moeten kopen. Gelukkig is het goed gekomen.

(met muziekje...)

spoken in het bos

En ik lag net rustig. Lekker in het bos, op mijn rug in de zandkuil. Tussen 4 olielampjes en achter me een groot kruis. Te genieten van een prachtige sterrenhemel. Schrik ik me helemaal een hoedje als de heks krijsend op me af komt rennen. "Mooi!, Mooi! Luister, sssst, oh, ik ruik, snifsnif". Links van me hoor ik gefluister en geritsel en volgens mij zit er iemand nog geen halve meter achter me.
We zijn bezig met het nachtspel voor juf Buuv haar school. Acht groepjes met kindjes zijn een doodeng donker bos ingezonden, op zoek naar het graf van Gandalf. Daar moeten ze een schelp te pakken zien te krijgen.

Voordat het zover is krijgen de kindjes heel wat te verduren. Over de stikdonkere bospaadjes spoken enge figuren. Die opeens uit het donker te voorschijn komen en hele enge geluiden maken.

Opeens komt er één van de kids overeind en rent met ware doodsverachting op het lijk van Gandalf af. Net als hij zijn hand uitsteekt naar de schelpen beweegt het lijk. Dan komt ook de heks aanrennen. "Jij daar, weg ksst, ksst!" Mislukt...

linken in het wild!

Vanaf nu zijn alle handige links van Harm Job te vinden op http://harmjobinhetwild.startsuper.nl/ .
Op dit moment nog volop in beweging, maar 't werkt al wel. Heb je ook een leuke link, of heb je zelf een site die je wilt linken? Stuur Harm Job een mailtje en wie weet sta jij er straks ook tussen!

spelen

Ik hoop dat ik haar aan het einde van de lange dag voldoende heb bedankt. Voor het spelen. Want ik had de hele dag in de grote Blafhal mogen spelen met de grote schoonmaakmachine. Had er zelfs een hulpje bij, Matijn, die de hele dag heeft lopen leuren met emmers, snoeren en hogedrukspuiten. Echt wat een gave dag toch weer. Met een hele klup poetsen (poetsklup oprichten?); Hetliefstezusje, Leo uit Grensdorp, Bledders haar Lex & familie. En toen kregen we ook nog patat ook!

herfsthang

"Beloof je me dat je er vandaag nog wel even in gaat liggen?" vroeg ze me gistermorgen. "Want het kan vandaag wel eens de laatste mooie dag zijn". Ik heb er uiteindelijk ook wel in gelegen. Maar moest nog werken, dus niet ontspannen. En veel te kort.

En daar heb ik nu best spijt van. Behalve dat er vandaar een ander jaargetijde aanbreekt, zie ik het er dit weekend ook niet meer van komen. Ben vandaag druk in de Vriesthetveense blafhal van collega Bledders. Vloeren poetsen met een machine. Leuk, maar weinig kans om languit in de zon te komen. Want, da's het andere probleem van dit weekeinde, de zon schijnt niet! Heb zelfs de hangmat weg gehaald. En da's nie leuk hoor!

(met muziekje!)

blauw bloed

Opeens was ik me bewust van het standsverschil. Tussen het roodbloedige "klootjesvolk" en de Blauwbloedelingen. Gewoon opeens. Op het moment dat "De Baron" (adelijk geslacht met koninklijke contacten) zijn mond open doet. Op het moment dat de Blauwbloedige het zich waardig acht om het woord te richten tot "dat simpele officiertje" die het gewaagd heeft om neeflief voor het gerecht te dagen.
Neeflief had (op het moment dat hier de hele straat aan het sneeuwballen gooien was) tijdens een jachtpartijtje kans gezien om een ontsnapte haas te missen maar met hetzelfde schot hagel een van de drijvers half doormidden te schieten. Natuurlijk is het dan belachelijk dat je dan voor de rechter moet verschijnen. "Een ongelukje" aldus de schutter, die, omdat hij niet kon snappen hoe het kon gebeuren, zich daarom ook niet schuldig vond. En dus met familie, getuigen en dure advocaat naar de Provinciehoofdstadse rechtbank kwam.
Ongeveer een kwartier was er uitgestrokken voor de, op zich simpele, politierechterzaak. Tijdens een schorsing, na ongeveer anderhalf uur, schraapt "De Baron" zijn keel. "Zeg juffrouw" zegt hij tegen de officier van justitie, "gaat dit gebeuren nog lang duren?" Als hij antwoord krijgt is het "simpele officiertje" alweer lucht voor hem. "Jaja". Meer zegt hij niet. En uit de toon van de woorden druipt de minachting.

supersjoppen

Ik was al gewaarschuwd. Dat het mijn voorstellingsvermogen te buiten zou gaan. En dat ik echt gigaplezier zou hebben. Dolleboel zou het zijn. Oogpijn van het kijken. En ga zo maar door.
Heel stoer dacht ik dat het wel mee zou vallen. Ten slotte had ik al wel eens vaker, halfhuisman zijnde, een winkel van binnen gezien. De dames keken elkaar eens meewarig aan met een blik van "hij komt er nog wel achter...". En gelijk hadden ze. Krien en buurvrouw Krattenstapelaar.
Want toen ik goed en wel binnen was, en de binnenkomst begint excellent op de drankafdeling, werd ik helemaal gek. Wat een SUPER-FANTASTISCHE-WAUW-WINKEL (!!!) daar in NetoverdegrensStadt. Alles in het groot, maar ook in het klein. Opeens het gevoel dat je GEWOON NIET VERDER KAN LEVEN ZONDER DIENBLAD MET KLEINE FLESJES DRANK! Of IK MOET ECHT DIE DOOS MET CARAMAC HEBBEN!!! Toch?
Uiteindelijk viel het nog wel mee met de hoeveelheid die we meesleepten. Een kilo zoutjes voor in het kluphuis, met wat kratten bier erbij. (Hoe moet je anders die hele kilo wegkrijgen?)En verder nog wat bescheiden andere aankopen. Lippenstift voor de dames, yogurt mit die Ecke, wat Käse en Buttertoast, en het doosje caramac. Het was een beetje overweldigend, zo voor de eerste keer. Ik hoop dat buurvrouw K. volgende week nog steeds over het pasje kan beschikken. Wil best nog wel een keer. Voor dat dienblad...

oh ja, met een liedje!

reesavond

Tijdens de kluphuismeeting kwam het eruit. Ik fiets te hard! "Met 35 door het Dorp heen of tussen de weilanden door is echt te gortig" aldus buurman Krattenstapelaar. "En of ik wel had gemerkt dat ik 'm bijna in de sloot had gereden". Nee dus. Ik zat voorop, met een zere nek en schouders, dus achterom kijken zat er niet in. En met die flappers van mij hoor ik niets van achter, alleen de wind die langsruist. Zal me moeten aanpassen aan de andere benen denk ik. Of een teller op de fiets bouwen zodat ik de snelheid in de gaten kan houden.
Ondertussen is bekend geworden dat we dit voorjaar uitbreiding van de klup krijgen. Buurmanvan#13 heeft dat gisteravond bevestigd. En da's mooi. Hebben we meteen een legende en enorm stuk ervaring erbij in de klup. Buurmanvan#13 is voormalig reesfietskampioen, nationaal, Europees en internationaal. Jaja. Onder het genot van een glaasje witte wijn praatte hij honderduit over uitgeboorde fietsen, korte en lange spieren, tijdritten, baanrennen en ga zo maar door. Dat werkte, aan de kluphuisbar gezeten, zo inspirerend op de overige klupgenoten dat we spontaan besloten om in 2008 de Vaderlandsche Berg te gaan beklimmen. U hoort dus nog van ons!