maandag 31 juli 2006

loop naar de pomp



Vandaag opnieuw op de fiets. Wat later pas de deur uit, dus wat minder kilometers (80), maar wel weer een hoop zwarte plekken in de provincie verkend. Met allerlei nieuwe ontdekkingen. En een waterpomp in het bos...

beroemd!


Onze HilbertKat begint al echt een beroemdheid te worden. In de buurt van Boeskooldorp is er zelfs al een straat naar hem genoemd!
Kwam alleen zo snel geen bewoner van deze plattelandsstraat tegen om te zeggen dat ie alweer terug was.

zondag 30 juli 2006

extra prijs!


Een dezer dagen doet de 4444ste bezoeker dit log aan!
Ben jij dat?
Kijk snel rechtsonder op de teller! Staat daar 4444, sla de afbeelding dan op en mail 'm naar harmjobfanklup@gmail.com.
Voor deze bezoeker heeft Harm Job een speciaal kadootje...

"Eis"



En toen waren we nog één "EisCafé" in Netoverdegrensstadt vergeten.

"stand & deliver" (updated!)



Tijdens een 99,6 kilometer durende fietstocht langs Oosterbuurse bospaden komen we drie dolle Oosterburen tegen. Hun camera heeft het begeven en de vraag is of ik er een paar foto's wil maken.
De, in totaal drie, heren zien kans om het bijna te verpesten met de opmerking "Medeland Weltmeister" maar omdat ze duidelijk al wat op hebben (gerookt) vergeef ik ze. Zeker als Krien door een van hen met "Schöne Mädel" aangesproken wordt. (dat even later een gezelschap hoogbejaarde dames op dezelfde manier worden aangespoken doet daar niets aan af...)
Ondertussen heb ik de foto's naar ze gestuurd. Ben benieuwd hoe hun band heet, dat kwam er in het bos niet uit, en of ze ergens optreden. Lijkt me grappig om te gaan kijken.

Ben erachter, klik hier voor meer!

zaterdag 29 juli 2006

ruitjes aan de voet


Volgens mij heb ik net bij de Oosterburen een goed alternatief gevonden voor de witte "bootschoenen". Met ruitjes en in de goede maat! Ietsjes duurder dan de 4 of 5 euro, maar niet veel. De oproep van het vorige blog blijft overigens gewoon staan, dus mocht je toevallig...

herfst


Ik ben in de war. Snap er niets meer van. Helemaal niets. Terwijl mijn thermometer nog steeds aangeeft dat het buiten boven de dertig graden is, en de zon volop daarvoor zijn best doet, is de herfst ongemerkt aangebroken.
???!
Wat?! Vallen de bladeren van de bomen en breekt de ene na de andere grijze dag aan, vol regen en wind? Huh? Heb ik wat gemist?
Het antwoord daarop is een vrij simpel en volmondig ja! Alleen niet buiten, in de natuur, maar in de winkels. Terwijl het halve land nog op zomervakantie moet gaan, wordt in de winkels reeds de herfstcollectie opgehangen en neergezet. Alles in mooie, gedempte kleuren, niet te uitbundig, niet te fleurig en vooral niet te vrolijk.
Vooral niet te vrolijk. Want dat wordt ik daar niet van. Wat is dat voor een onzin om, terwijl de mussen van het dak vallen, warme truien te verkopen? Of waarom verkoop je opeens geen tuinstoelkussens meer? En wat is het voor een onzin om alle barbecue spullen uit je winkel te halen. ("Nee meneer, sorry, dat verkopen we niet meer, dat zijn seizoenartikelen" aldus een medewerker van een plaatselijke supermarkt vorig jaar begin augustus toen ik vroeg naar een simpele zak barbecuekolen!)
En zo ben ik ook nog steeds op zoek naar een paar van die hele simpele witte bootschoenen van een paar euro per paar. Nergens meer te vinden. Alles reeds uitverkocht, alleen nog in maat 35 te vinden. Gisteren een lading winkels afgeweest waar ze afgelopen winter zonder problemen te vinden waren, maar nu het dan echt zomer is, en dan plots de behoefte ontstaat...
Dus, kom je ze tegen, een paar witte heren canvas "bootschoenen" maat 43? Maak Harm Job blij!
(voor de liefhebbers die nog steeds, met HJ, vinden dat het volop zomer is, een prachtige mix onder de foto...)

vrijdag 28 juli 2006

mork


Mork heet ie. Krien haar nieuwe iPod Nano. Vanaf de introductie van deze werkelijk prachtige - (en onbreekbare) - iPod wilde ze 'm al. En stonden we al vaak bij die ene vitrine. Even voelen, even vasthouden. En dan dromen.
Vandaag was dan het moment aangebroken. Bij de winkel waar collega Bertholomeus J. zegt te wonen liepen we naar binnen. Tenslotte had deze winkel een aantrekkelijke aanbieding. Een 1 GB voor € 124,-. Die keuze was dan ook al lang gemaakt, alleen de kleur nog niet. Na enig denkwerk werd het de witte. De keuze van het ideale beschermtasje was moeilijker, maar werd uiteindelijk wel een erg goede.
De beste keus was ten slotte bij de kassa. Op de bon staat echt het goede apparaat aangegeven, echt waar. En mischien kregen we ook wel speciale korting. Omdat Krien zo blij uit haar oogjes keek. Want met de € 79,- die ik moest betalen hadden we een waarlijk koopje in huis. Echt.
Nu loopt er dus een blij meisje door de tuin en het huis. Twee witte dopjes in de oren. Echt gesproken heb ik haar de laatste uren niet. Wel hoor ik haar steeds "meezingen". Ook een hele aparte belevenis. Denk dat we elkaar over 16 uur wel weer spreken. Dan is de accu leeg...
(en onder de foto vandaag een speciale tune)
- rechtermuisknop en doel opslaan als -

donderdag 27 juli 2006

waterballet



KlaasKat en HilbertKat hebben het ook erg warm. Tijd voor een verkoelend spelletje.


Alleen jammer dat de waterstraal zo moeilijk te vangen is...

schommelen



...

(oftewel no comments...)

woensdag 26 juli 2006

van god los

...!



Uiterst spectaculair moet het er hebben uitgezien. Op de Burgemeester Huppeldepuplaan wordt een donkergroene Rover klemgereden door een arrestatieteam. Met donderend geraas worden alle autoruiten ingeslagen en worden er vier jeugdige plaatsgenoten "achterover getrokken". In de auto liggen bivakmutsen, breekijzers en meer van dat.
Als de vier, ergens tussen de 16 en 21, een beetje van de schrik bekomen zijn zitten ze achter de tralies. Bij politie en justitie haalt men opgelucht adem. Een gewelddadige overval op een woning is voorkomen.
Voor de vier was het allemaal zo mooi begonnen. Eerst kwam een van de jongens bundels geld laten zien. Geld van zijn baas. "Van die hele dikke met zo'n plakbandje erom" aldus Ronnie R., een van de verdachten, "en daar zou een heleboel van in huis liggen, op de koelkast". Later zagen ze de film
Van God Los en was het plan snel geboren. "Dat moeten we snel een keer pakken". Via de mobiel en MSN kwamen de wilde plannen los. Steeds groffer en gewelddadiger. "We bijten hem de strot af, als een valse hond" msn-de ze elkaar. Er werd druk gesproken over vuurwapens en meer van dat stoers.
Ondertussen zat de politie met gespitste oren mee te lezen en luisteren. Via de
C.I.E. was hele nauwkeurige informatie binnen gekomen over de wilde plannen. Namen en telefoonnummers, doelwit en datum. Als de vier dan ook op de bewuste datum in een auto stappen besluit justitie, om erger te voorkomen, in te grijpen.
Voor de rechter blijft er weinig over van de stoere taal. Als geslagen honden zitten Ronnie en zijn "jeugdvriend" Harry H. in het verdachtenbankje. Ze proberen hun aandeel kleiner te maken. "We wilden alleen dat geld maar pakken, dat lag op 2 meter van het raam op de koelkast. We zouden alleen maar even de schuifpui uit de rails tillen en er zou ook helemaal niemand thuis zijn." Ook van het wilde verhaal over de stripclub "waar je bakken met geld nodig had" blijft niets over. Uiteindelijk komt de rechter niet verder dan bewezen te verklaren dat de jongens "zich schuldig hebben gemaakt aan voorbereidinghandelingen ten aanzien van artikel 311 van het wetboek van strafrecht". In gewone mensentaal, het voorbereiden van een inbraak. Geen van de jongens hoeft terug naar de cel, de jongste twee mogen 150 gratis werken voor de staat en Ronnie en zijn "jeugdvriend" Harry krijgen een "sociale vaardigheidstraining".

Op de gang halen de vrienden opgelucht adem. Het is met een sisser afgelopen. Net zoals voor het slachtoffer. Want die was die avond gewoon thuis. Met zijn vrouw, met wie hij helemaal niet in scheiding lag, en de kinderen. Wie weet wat er was gebeurd als de jongens onverwachts waren betrapt...

hangmat!



Hij hangt! D'r zit een grote keilbout in de muur en de boom trekt (nog) niet krom. Weet in ieder geval wel wat ik doe vandaag. Of beter gezegd, wat ik niet doe...