episode 092

De mooiste aankoop die Krien deed, onlangs op de rommelmarkt in Stokbroodkaasenwijnland, waren vier deurkrukken. Vier hele simpele deurkrukken. Voor evenveel euro's volgens mij. De verkopers, een gezinnetje dat net de verbouwing achter de rug had, werd helemaal vrolijk van haar reaktie bij het vinden van de krukken...

in de war

Snap er helemaal niets meer van. Zat toch gisteren heerlijk buiten in de zon? Waarom is het nu dan opeens 3 graden buiten? Waarom staat (voor het eerst deze zomer) de kachel binnen te loeien? Help!

(met gezellig theatisch muziekje..)

episode 091

zon-dag

Het is ook echt letterlijk en figuurlijk zondag! Heerlijk! Mag ik nog een beetje?

(met zon-dag-s liedje!)

vroege tocht

De mist hing nog boven de velden en de zon probeerde er doorheen te komen. Uiteindelijk wisten we er bijna 60 kilomters uit te persen. Met een korte koffiestop bij de oom van Buurvrouw Krattenstapelaar, op zijn landgoed aan de andere kant van de grens. "Nu je 't weet te vinden" zei hij, "kom ie de volgende keer maar gewoon weer koffiedrinken. Ik ben d'r bijna altijd wel".
En verder fietsten we. Langs een van oom's projecten, statiegeld op het bauernland. Lege bierflessen, tijdens de oogst op de trekker gedronken, worden door oom Pé verameld en neergezet voor zijn Oosterbuurse buurman. Statiegeld.
En ja, het was een heerlijke tocht. Eentje waarvan je hoopt dat er nog vele van zullen volgen.

(wil je ook meefietsen? kom dan naar de klupavond of sta zaterdagmorgen rond negen/tien klaar. met fiets en kloffie.)

vrijdag de 13e

Vrijdag de dertiende. Oh jee. Een dag dat je bijna het beste de hele dag binnen moet zitten. Deur op slot, gordijnen dicht en dekens over het hoofd. Alhoewel, hoorde vandaag van iemand die uit angst voor deze beruchte dag zichzelf opsloot en vervolgens overleed door een wespensteek. Dus toch maar de straat op.
Werd direct kletsnat van de regen, de rechtszaak in Beschuitstad waar 10 minuten voor stond, duurde bijna 4,5 uur en ben nu doodmoe. Aan de andere kant, het eerste exemplaar van ons proefabonnement op HetEersteTabloidmodelNieuwschblad lag vanmorgen wel in de bus. En de trein had geen vertraging. En ik vond net in de winkel zonder problemen een nieuw wit overhemd voor niet teveel geld. En da's maar goed ook, want een wit overhemd kan je toch maar 1 dag aan voordat het in de was moet. Zonde om er dan een hoop geld tegenaan te gooien.
Conclusie dus? Ja, en daar durf ik natuurlijk nog geen uitspraken over te doen. Want het blijft nog wel even de dertiende. En vrijdag. En ik ga nog ergens eten vanavond. en daar moet ik wel op de fiets heen. En dus kan er vanalles gebeuren.

(Maar luister in ieder geval wel even naar het speciaal uitgezochte muziekje. Onder het plaatje.)

episode 090

Binnenkort de laatste grote verbouwing in huis. Na 7 jaar wonen met net zoveel verbouwingen komt het einde in zicht. Eindelijk... Nu gaat die hele lelijke schoorsteen eraf en krijgen we een nieuw plafond in de kamer. Persoonlijk verheug ik me op de nieuwe inrichting daarna. Dan is de meeste zooi tenminste achter de rug. En staat die hele fijne lekkere stoel misschien wel naast een nieuwe bank.
Maar mocht je over een week of anderhalf de wolken stof naar buiten zien komen, dan weet je nu waarom...

fahrrad

Ik had 'm zo mooi gepoetst dat ik 'm niet binnen kon laten staan. Zeker niet met dit prachtige weer. Dus heb ik de outfit maar aangetrokken, de helm opgezet en ben ik er maar op gesprongen. Op mijn goeie oude trouwe reesfietsje. Reserve binnenbandje gekocht en met de kop in de wind. En waaien deed het. Buitenaf en net over de grens, stevige tegenwind. Trappen dus, stampen. In NetoverdegrensStadt even een korte stop gemaakt. Kwam erachter dat ik nog niet echt heel veel gegeten had, dus snel even een broodje bij de S(elbst)B(edienung)-Backer en weer door. Het land van de meanderende Dinkul. Prachtig. Heerlijk. Verfrissend. Nog een keer!

klupavond

Er was even wat overleg voor nodig, maar uiteindelijk is in alle wijsheid besloten om de wekelijkse woensdag-kluphuisavond voor één keertje te verplaatsen naar de donderdag. Oorzaak zijn 22 mannetjes die rond een uur of acht met z'n allen over een grasveld gaan rennen. Achter een bal aan. Internationaal ook nog. Kans op bezoekers aan de kluphuisavond eigenlijk nihil. Daarom, vanaf een uur of half negen bent u welkom in het gezellige kluphuis van Fietsklup d'Oale Fietse...

B-pas

Trots kwamen ze zaal D van de Beschuitstadse rechtbank binnen lopen. Allebei een mooi pasje om de nek. Met een grote "B" erop. Krien en colega S-arah mochten een dagje achter de schermen van de rechtbank kijken. Dus ging de wekker vanmorgen al heel vroeg af. Op tijd zijn, en geen minuut te laat was het motto.
Na de lunchpauze hoor ik verhalen over de heerlijke lunch in de kantine. En over de raadkamerbespreking waar ze om vier uur bij zullen zijn. Op de gang maak ik snel even stiekum een foto. Aandenken voor in een lijstje op het bureau.

Alleen, waar zou die "B" toch voor staan? Bemoeials? Of branieschoppers? Bekijkers dan misschien?

(met gratis juridische muziekmiks onder het pasje...)

episode 089

Hij haalt me zachtjes in, de grote grijze auto. Als hij bijna voorbij is slaat hij plots af. Naar rechts, precies daar waar ik fiets. Mijn ijzeren ros raakt zijn auto en met moeite kan ik voorkomen dat ik onderuit ga op het natte wegdek. Dan rijdt de auto door, de parkeerplaats op. Woest zet ik de achtervolging in. Een paar meter verder haal ik 'm in. Ik beuk een paar keer goed op de auto. Dan gaat het portier open en vanachter het stuur komt een stortvloed van woorden op me af. "Ik ben hier vreemd, ik weet de weg niet" distileer ik. "Maakt geen ene donder uit" bijt ik de man toe. "Dat geeft u nog niet het recht om onschuldige fietsers omver te rijden, als u de verkeers-situatie niet kent dient u des te beter uit te kijken voor andere verkeersdeelnemers". Dan haal ik adem en ga verder; "en het geeft u al helemaal niet het recht om na een aanrijding door te rijden zonder u te bekommeren om eventuele slachtoffers". Als ik die woorden uitspreek bedenk ik me dat ik iets te vaak bij verkeerszaken in de rechtbank zit. Dus, voordat ik tegen de automobilist begin over artikel 5 of 6 van de wegenverkeerswet, besluit ik om door te fietsen. Ik laat de man achter. Als ik wegfiets hoor ik nog steeds een stroom van woorden uit de auto komen. Dan pas merk ik dat mijn knieën trillen.

episode 088

Matijn was jarig. hij vierde het met koermet, een popkwis en kadootjes...