Het moet een raar gezicht zijn geweest voor de boer in Nabuurland. Als de hagel-regen-en-onweersbui ophoudt schieten er opeens twee wielrenners uit zijn garage tevoorschijn. Met rooie klupshirts en oude fietsjes. En weg zijn ze.
Een gemankeerde fietsklup ging gisteren op pad, zonder voorzitter, die was wijselijk gaan beunen. De eerste na-seizoensrit op de zaterdag. Op de tien uur vertrektijd was het bewolkt. Weersvoorspeller buurman Krattenstapelaar zag het niet zitten. Het ging regenen, maar in de middag zou het mooi worden. Aldus afgesproken, we wachten. Dan gaat de zon schijnen. Anderhalf uur later schijnt ie nog steeds. Het is heerlijk.
Telefonisch overleg volgt en even later zitten we in het zadel. Er is veel wind, maar het is heerlijk om na een week bankliggen buiten te zijn. In de verte trekt de bewolking op. Als we de grens over zijn, vast onderdeel van klupfietstochten, begint het te regenen. Regenjasjes aan en door. Als het erger wordt zoeken we een boom. Eventjes. Want net als we daar onder staan zien we de eerste flits en klinkt de eerste klap. Onweer. Niet echt handig om dan onder een boom te staan. "Het veiligste wat je dan kan doen is plat in het veld gaan liggen" aldus buurman K. "maar hebben we daar zin in?". En we zitten alweer op de fiets. Wegwezen hier.
Zo komt het dat even later twee klupfietsers in een Nabuurse garage staan te schuilen. Met bakken en emmers komt het naar beneden. Regen en grote hagelkeien. Zo komt het ook dat we even later, het is inmiddels al aardig droog, onze eerste meters over het ijs fietsen. Aan de andere kant van de grens was nog net iets meer gevallen, de weg was nog wit van het ijs.
In het kluphuis komen we met een goed glas "oktoberfest"bier bij van alle hachelijke avonturen. Dan gaat plots de deur open... Wat een welkom! (zie filmpje)
