koninginnerit

Met vier man, een mooi klupje, een lekke band en de molen van Ochwateentroep gevonden. Mooi.

woensdag

Tijd voor een rit van d'Oale Fietse richting Ochwateentroep.

weg kwijt

Even denk ik dat er iemand met een megafoon rondloopt. Er klinkt een enorm gebulder door de AppieH. Bij de kassa staat een man volledig uit zijn dak te gaan. Hij is niet aanspreekbaar en lijkt in de een of andere waan te verkeren. Springen, wijzen, schreeuwen, schelden, vieze opmerkingen, het vliegt allemaal door de lucht in de richting van een verbouwereerd kassameisje. De man wordt de winkel uitgezet en de politie krijgt een belletje.
Buiten gaat de man tekeer tegen iedereen die in zijn buurt komt. Ook de uitbaters van de dagmarkt hebben het zwaar te verduren, bij elke kraam blijft hij staan schreeuwen en tieren. Even lijkt het mis te gaan als hij een breed figuur tegenkomt. Deze neemt een houding aan om er eens flink op los te slaan als hij in de gaten krijgt dat de man in een waan verkeert. Plots komen er van twee kanten agenten aangerend. De man wordt met veel moeite tegen de politieauto aangezet en aangehouden voor waarschijnlijk een enkeltje spoedopname in de kliniek.

poets

A clean bike is a clean mind...




The Motion Sick - Winged Bicycle

Rafter - Bicycle

Upsilon Acrux - Bicycle Race

Hauschka - Blue Bicycle

Hollywood Gossip - Bicycle

op speciaal verzoek

Een al wat ouder filmpje van een tocht naar de haarmolen. Op verzoek van Buurman Krattenstapelaar.

oordoppen en broodjes gezond

Mijn dag loopt volledig anders dan ik mij vanmorgen aan het ontbijt voorneem. Even naar de rechtbank voor een uitspraakje, een pro forma brandstichtertje, even wat stukken ophalen en thuis de Baas helpen met het inhangen van een nieuwe Kluphuisdeur.

n de rechtbank blijkt er nog een aardige zaak over gestolen landbouwvoertuigen te staan en ik besluit nog even te blijven hangen. Rond een uur of een krijg ik spijt van mijn beslissing om het brood thuis te laten als mijn maag wel heel erg rommelt. De zaak is vreselijk uitgelopen en ik heb niets bij me.

Dan rond twee uur ben ik klaar. Alle berichten zijn verzonden en op het station heb ik het geluk dat ik de vertraagde sprinter naar huis kan nemen. Ter hoogte van Industriestad blijft de trein stil staan en komt een conducteur mij persoonlijk vertellen dat we misschien geen meter verder gaan vanwege een stroomstoring. Heel vriendelijk, maar ik heb inmiddels enorme trek!

Even later rijdt de trein wel het station binnen en komt dezelfde conducteur zeker nog drie keer langs om te vertellen dat hij niets weet. Uiteindelijk gaat het feest van naar huis gaan niet door en sta ik op een kil, lawaaierig perron. Ik bel Krien en koop een broodje gezond in de restauratie. Al etende krijg ik een stel oordopjes tegen de lawaaioverlast kado, maar krijg geen antwoord op de vraag waarom er zo'n enorme klodder mayonaise op een broodje gezond zit.

Al wachtende op Krien wandel ik wat rond het station en geniet van het meest trieste uitzicht van de dag. Een leeg perron tussen twee even lege kantoorgebouwen. Dan komt Krien en kan ik eindelijk richting Textielstad.

Even later sta ik op de vuilstort de oude achterdeur in een container te gooien. Ag-Nes heeft kans gegrepen om ook eens een gezellig bezoekje af te leggen aan het vuilplein. Ze heeft voor de gelegenheid haar koffer meegenomen. alsof ze op vakantie gaat. Dan zwiert ze met een grote boog de koffer tussen de malende tanden van het vuilnisbeest.

gezocht

"Een mooi klein avontuurtje", zo noemde Krien onze zoektocht naar envelop nummer 148 vanavond. Dat was het ook. Rondspoken in het schemerduister op een enigszins verlopen bungalowpark naar een bruine envelop heeft zeker wat. Net als het grijpen in spinnenwebben, stofnesten en achter verkeersborden. Helaas vinden we niets, zeker als het echt duister wordt.
Jammer...

envelop

Op zoek naar een grote bruine envelop!

marathon, de foto's

marathon

Het was te warm vandaag. Niet voor de toeschouwers, die vermaakten zich prima langs de route. Wel voor de lopers vandaag, het was daadwerkelijk afzien. Krien heeft gebikkeld en is aangekomen, Buurman Krattenstapelaar in een familierecordtijd, net als soldaat Altijdopkop. Zus Krattenstapelaar moest helaas aan de andere kant van de grens opgegeven met een knieblessure, sneu genoeg.
Morgen meer plaatjes.

marathon

Het is de dag van de halve en de zenuwen spelen al behoorlijk op. Niet alleen bij Krien, die al een paar uur aan het rondbanjeren is door de tuin, ook zus Krattenstapelaar sms't stijf te staan van de zenuwen. Het uur van de waarheid nadert, het startschot van de halve van Textielstad klinkt om 12.45 uur.
Ik heb er alle vertrouwen in en verheug me nu al op het terras na de finish. Nummer 4915 heeft Krien, moedig haar maar stevig aan als ze langskomt. Misschien krijg je wel zo'n mooie glimlach terug.

ehm...

Vraag me niet hoe ik ben gereden. Vraag me ook niet hoe ik weer thuis ben gekomen. Ik weet het niet. Ik weet alleen dat ik precies de 80 km heb gereden die ik me voor had genomen en dat ik vandaag enorm veel (mooie) weggetjes heb gefietst die ik nog noooooit was tegengekomen.


Ik weet ook waar ik ben uitgekomen, een plein dat precies, maar volledig onbedoeld, op 40 km van huis lag en zodanig een perfect keerpunt vormde. Naar mijn fiets kijkende weet ik ook dat er veel (plots) onverharde wegen en paadjes tussen zaten en ik heb ook zo'n vermoeden dat ik het een geluk is dat ik geen lekke band heb opgelopen in een donker bos. Tot slot weet ik ook dat het werkelijk prachtig was, dat ik heb genoten van zowel de fiets, de wind als de omgeving. En dat het (dorps?)plein waar ik rechtsomkeert maakte er bijzonder gezellig uitzag, zeker om een keer terug te keren voor een gezellig avondje op een terras.
Enne, oh ja, eten kan probleemloos op de fiets. Ook als je, met de wind in de rug, boven de 40 gaat.

oeps

Meer röntgenopnamen. Deze vond ik op het WWW, een slachtoffer van een schietpartij. Met een spijkerpistool!

leptop

Mag ik u voorstellen, mijn laptop in de scanmachine. Wat sjouw ik toch een hoop meuk mee!

ziek

Arme KlaasKat. Zit al een dag of wat te niezen en proesten en ik vond het tijd dat de dierenarts er eens naar ging kijken. Het gevecht om deze, anders zo zoetelieve, meneer in het mandje te krijgen is hevig en ik kom er niet ongeschonden uit.
Bij de dierenarts gaat het ook al niet echt goed als een allesbeterwetende "dierenliefhebber" zijn wilde hond in de buurt van KlaasKat laat. De man begint tegen mij te zeuren maar ik negeer hem en even later heeft hij een nieuw slachtoffer gevonden.
De dierenarts is nog niet helemaal overtuigd van KlaasKat zijn verkoudheid. Omdat er een enorme bel kwijl onder zijn bek hangt heeft ze vermoedens dat er ook wel eens iets klem kan zitten waardoor hij last heeft. Het kan ook door de stress komen. In ieder geval krijgt KlaasKat maar liefst drie spuiten voordat hij terug mag in zijn mandje. Zonder problemen natuurlijk.
Maandag moet er verbetering zichbaar zijn, andersmoet meneer nuchter (alsof hij ooit alcohol drinkt) even langskomen voor een wat uitgebreider onderzoekje.
Ik hoop dat dat niet nodig is.

schuldig!

Zo, leesvoer voor de komende, drukke, dagen. Dat zo'n "gewone" Koekstadse moordzaak uiteindelijk zoveel ophef zou veroorzaken, dat had ik nooit verwacht. Wat ik wel weet, het gevoel van de eerste rechtszaak, dat de titel van het boek inderdaad klopt, blijft nog altijd. De uitstraling van Ernest L. in zaal A van de Provinciehoofdstadse rechtbank, brrrr.

anders

Reizen met een vouwfiets is anders. tegenwoordig zit ik hele andere plekken dan eerder. Veel vaker gezellig op een klapstoeltje in het gangpad of in de speciale fietswagon.
Grappig en comfortabel bij aankomst, nooit meer rennen om op tijd te komen. Relaxed in de zon. hmm, heerlijk en ontspannen.

dans de reis weg

Het is al een tijdje geleden, maar plots heb ik weer zin om te dansen! Geen seconde te verliezen...

D.C. And Company - Let's Dance The Night Away (empeedrie)

op kop

And I'm on top of the world...

pijn in de beentjes?

Ik hoop hier binnenkort ook tegenop te rijden. maar of er dan ook zoveel publiek staat?

kort

Nieuw! In de hoop op een hele warme mooie zomer een korte krijtstreepbroek. je moet ten slotte toch een beetje netjes op het werk verschijnen, niet?

paparazzi

Het zijn natuurlijk vooral C-artiesten die ik spot in onze, zonnige, stad. Deze keer Thomas B., bezig met opnamen voor een nieuwe videoklip? Binnenkort op TV Oranje?

kattenvoer

Zorgenkindje Bikkel krijgt wat brood in de vijver, zodat hij wat eet, nu het vissenvoer zo weer naar buiten floept. Brood lust goudvis Bikkel wel. Hij is niet de enige. Twee seconden later zit ook Oli4kat te smikkelen aan het boterhammetje.

Haikoe:

beuh, mwoeh aldus koe
groen gras, roest prikkeldraad
mweh, meh volgens geit

home...

sweet home...

Coke en Strida's

Binnenkort ook in het verre Cokebendeland, de Strida. Op station Koekstad wordt ik aangesproken door een inwoner van dit "witte" land. Waar, que?, ik deze bicicletta vandaan heb? Quanto costo en wat een, madre dia, mooi ding! De jongen is zo enthousiast, hij maakt al plannen om zo'n fiets mee te nemen in het vliegtuig, dat ik hem mijn laatste kaartje van het merk geef. En passant vertel ik hem dat hij deze prachtige fiets bij Nicovriend's "Kunst en Fietswerk" in Torenstad kan kopen. Nu is de visitekaartjeshouder op de bagagedrager leeg, maar ik heb zelden iemand zo blij en enthousiast gezien over een bicicletta. Geen wonder dat het land zoveel kleine krachtige wielrenners kent.

intercity

Ze is erg boos. De mevrouw op station Beschuitstad Rietkraag. Wat ze ook drukt op de deurknop, open gaat ie niet. Logisch, dit is geen intercitystation en we staan alleen maar stil om op het andere spoor een goederentrein door te laten.
De mevrouw snapt het duidelijk niet. Geërgerd kijkt ze op haar horloge (trein is vijf minuten te vroeg), naar de borden en besluit opnieuw een serie van krachtige duimbewegingen los te laten op de knop. Ik gebaar dat het zinloos is, maar de boodschap komt niet over. Dan is de goederentrein voorbij en trekken we op. Nog veel bozer loopt ze weg, nu niet alleen op de spoorwegen, maar ook op mij.
Grappig.

in de zon

Op de rotonde van de uitvalsweg helpt hij studenten (verscholen achter de lantaarnpaal) het verkeer te onderzoeken. Portier los, mouwen opgerold, zonnebril op en half uit de auto hangend. Deze voormalige parketpolitieman heeft het vandaag goed voor elkaar.
Ik geef 'm groot gelijk.

5 jaar!

Van een hele harte, Buuf en Buur#13! Met jullie 5 jarig huwelijksfeest! Wij zijn blij en kunnen niet wachten op de twaalfeneenhalf!

drietje

Een nieuw gezicht in het regionale landschap, de Sprinter. Een "nieuwe" stoptrein voor het heen en weer verkeer naar Koekstad en iets verder. Echt nieuw is het spul niet. De eerste werd in 1975 afgeleverd en de huidige "nieuwe" rijden sinds mijn derde klas Havo in 1983.
Als voormalig treinengek kan ik me nog herinneren de opwinding in treinland bij het verschijnen van dit "drietje", indertijd nog onvolledig bekend en verwarring zaaiend als "een serie 2100" (werd 2800). Ik ben er eens speciaal voor naar Regeringsstad gereisd om een "drietje" in het echt te aanschouwen.

Enige opwinding maakte zich dan ook van mij meester bij het zien van deze stellen in ons mooie landschap. Maar één ding klopt wel, dat wat hip is in het Westen komt pas erg laat naar het Oosten. Binnenkort maar eens met het ding naar het werk. Een extra 20 minuten reistijd heb ik er wel voor over.

winnaars

Gelijk de finish van de Amstel Gold is het niet, geen Cauberg voor deze drie winnaars. Het was een behendigheidsspel, 10.000 dobbelen, bij de buren Krattenstapelaar thuis. Geen valpartijen, hersenschuddingen, gekneusde wervelkolommen, lekke banden en gekrenkte trots.
Alhoewel, soldaat Altijdopkop ziet kans om tijdens de terugtocht van de Haarmule een bocht te missen. Een mooie koprol op de zachte veengrond tot gevolg. Gekrenkte trots en een valpartij dus. Het leven is net een wielrenwedstrijd.

de zondag

That's all folks!

windy

Wind, wind, wind. Na een paar meter draai ik al om. Niet omdat ik niet verder wil, maar omdat ik toch wel erg graag een paar beenstukken aan wil trekken. Buiten de stad wappert het er behoorlijk op los en fiets ik stevig tegen de wind in. Ik doe vandaag redelijk rustig aan, geen gekke dingen. Gewoon even lekker op de fiets, de gedachten nergens, alleen maar benen die rondtrappen in de wind. Heerlijk.

Michael Mind - Ride Like The Wind (2008 Klaas Remix) (empeedrie)

Adam Payne - Wind, Wind, Wind / Take A Look (YouSendIt)

Adversus - Der Wind Auf Den Feldern (empeedrie)

Ohia - The Wild Wind (empeedrie)

Sean Needham - Throw It To The Wind (empeedrie)

The George Edwards Group - The Blowing Wind (empeedrie)

Til a Spring Wind Blows Again - Clarence Bucaro (empeedrie)

Incredible String Band - Swift As the Wind (empeedrie)

High Places - The Storm (empeedrie)

kentekenen

Nightmare on Elmstreet?

aan tafel

Het is een van de laatste foto's die ik maak. Mr. T-Rex kruipt, met een glas wijn in de handen en de zonsondergang op de achtergrond, over de schutting.
Op dat moment hebben we het eten, "Mexicaans", samen met de Krattenstapelaars, al op. Een tafel vol bakjes en schalen lekkers, volle buiken en lege glazen. Maar niet voor lang. Als de T-Rexjes aan tafel zitten is het tijd voor spelletjes. Leuk, precies iets dat ik verschrikkelijk leuk vind, maar niet heus. Gelukkig mag ik al snel de vragen doen en vliegen fanatieke kreten over en weer.
Er is een uitslag, die valt te lezen bij Mr. T-Rex.

interval

Harde wind, hard fietsen. Top 52,6 km. Mooi!

film

Een serie van prachtige beelden, knipperende lampen, loeiharde muziek, onverstaanbare sprekers en de gretige blik van de bezoekers bij de vele behendigheidsmachines. Steeds keert het beeld terug naar de zwaaimolen. Daar steeds de onverstoorbare uitbaatster. Uitdrukkingsloos verzamelt ze de oranje plastic kaartjes van enthousiaste kinderen. Verveeld neemt ze weer plaats op de versleten bureaustoel waar ze af en toe een knopje indukt. Terwijl ze een nieuwe sigaret opsteekt klinkt het geluid van een loeiende koe of een ander vrolijk riedeltje.
Krien en ik hebben gisteravond een prachtige film over de kermis gemaakt. In ons hoofd.

voorjaarsklassieker

De voorjaarsklassieker van fietsklup d'Oale Fietse. Een mooi pelotonnetje maakt de omgeving onveilig. Of was het fleurig?

rare dag

Een rare, vreemde, obscure dag in rechtbankland vandaag. Ik heb een tweetal zaken en een hoop uitloop. Daardoor ben ik wat beter in de gelegenheid om te observeren wat er allemaal binnen komt lopen.
Voor de deur van de enquêtekamer staan de hele middag twee zwartgeklede bodyguards. Ze beschermen een architect die wat uit te vechten heeft met een ander. De aanwezigheid van de twee brede heren wordt niet op prijs gesteld door de parketpolitie. Zij zijn de aangewezen beveiligers van het rechtbankgebied. Een volgende keer komen ze er dus niet meer in.
De brede heren hebben hun handen vol. Juist vandaag is het een komen en gaan van vreemde types. Pagina's aan strafblad komt, al dan niet bezopen, stoned of ongewassen het gebouw binnenlopen. Vooral het laatste is onprettig, rond een uur of drie hangt er een penetrante geur door de gang. Een van de stinkers zit vanuit een gele tas blikjes bier naar binnen te werken. Hoe hij de blikjes door de scan heeft gekregen is mij een raadsel, maar ik kies er voor om het niet te vragen aan het ongewassen type.
Dan is het eindelijk tijd voor de poederbriefzaak. Een "bijzondere man", zoals hij door de uit Torenstad overgevlogen rechter wordt genoemd, stuurde vorig jaar een poederbrief naar het kantongerecht in Textielstad. De brief werkte weinig beroering, rechtbankpersoneel zag al snel wie de afzender van de metholpoederbrief was en sloeg voor de vorm alarm.
De einzelgänger heeft een bijzondere hobby. Wetboeken lezen en bezwaar maken tegen alles en nog wat. Al negen jaar trekt hij ten strijde tegen het onrecht dat hem wordt aangedaan. Het leidt tot frustraties, dreigfaxen en uiteindelijk de poederbrief.
Rechter Ikbendelaatstejarenwatbollergeworden houdt rekening met de bijzondere persoon van de verdachte en legt een werkstraf op. De man is tevreden en besluit niet in hoger beroep te gaan. Op de gang groet hij iedereen en banjert naar de uitgang. Dan weet ik het, hij lijkt op Robbie Kerkhof uit Keek op de Week.
De geur is nog steeds niet weg, dus ik maak dat ik weg kom nadat ik de advocaat van Robbie nog kort voor de microfoon heb gehad. Frisse, zwoele lucht!

niet netjes

Echt netjes wilden ze vanavond niet gaan staan voor de foto en video-opnamen. Jammer. Terwijl het toch zo'n mooie gelegenheid is.

het gat van ome Willie (pt.2)

Hij is een trouwe lezer van dit blog, Ome Willie. Broer van Baasje, hangt regelmatig aan de telefoon "Baasje, heb je al gelezen wat hij nu weer schrijft?". Zo'n trouwe lezer verdient een vermelding op deze site. Vandaar, een nieuwe blik op het gat van Ome Willie.

rennen

Volgende week is het weer zover. De marathon van Textielstad. Krien is hard op locatie aan het trainen voor een wereldtijd. Zie je volgende week nummer 4915 langs komen, moedig haar dan luidkeels aan!

roze duivel

Bijna 90 kilometer in de benen. Prachtig weer, mooi ritje, heen met de wind in de rug, terug met een mooie bries op de kop. Tussen de middag een lunch in de tuin bij Baasje, samen met Krien. Bij thuiskomst is het 25,4 graden en heb ik zin in een kop thee.
Om zes uur weer fietsen. Ik hoop een beetje rustig, lekker uitrijden.

Roze

Op de mooiste dag van de week ben ik vrij. Geen rechtszaken maar heerlijk een paar keer fietsen vandaag. Zo direct op pad naar L.A. om een kopje koffie te drinken bij Baasje, dan weer terug en vanavond de tweede d'OF tocht van het seizoen 2009. Die route heb ik al klaar, een dirty 50 km in de zon over rammelende plattelandsweggetjes.
Het thema van de dag is roze. Niet alleen omdat de hele regio kleurt van de bloeiende bomen, ook om mijn inmiddels klassieke (oh, wat is de nieuwe mooi!) Pinkpopshirt (ja we gaan weer dit jaar!).

Halloween, Alaska - Hot Pink (empeedrie)

hangin'around

Na een dag binnen zitten in de rechtbank kan ik heerlijk een uurtje in de hangmat. Even geen boeven, toga's, kunstlicht of interviews meer, maar languit met blote voeten in de zon. Beide katten komen een kijkje nemen terwijl ik geniet van de boom in volle bloei.
Wat kan het leven toch mooi zijn.

wroem

Voor de liefhebbers, wat plaatjes van oude auto's. Ik heb er weinig verstand van, maar heb me laten vertellen dat er enkele bijzondere exemplaren tussen zitten.

zonnig perronzicht

flits

Wow! Ik vlieg echt over de weg en bereik op een vrij stuk 49,3 als hoogste snelheid. Er staat een stevige bries en ik kan daar op de juiste momenten goed gebruik van maken. Na 10 kilometer staat er al een gemiddelde van 32 op de teller en het zal nog verder oplopen. Ik voel me super, de benen knallen van de kracht. Goed gepoetste schoenen en geile sokjes spelen natuurlijk een grote rol.
De stad uit is het nog frisjes, maar als ik de Sonnenweg opdraai breekt de zon door. De temperatuur stijgt en na een paar kilometer kunnen de armstukken naar beneden, op de fiets heb ik het liefst zo min mogelijk aan.


De terugweg heeft wind tegen, zo loopt mijn vaste route nou eenmaal. Het is mijn kans om eens flink tekeer te gaan tegen de wind in, zeker op het stuk vals plat aan deze kant van de grens. Met 40 op de teller schiet ik de stad in. Uiteindelijk staat het gemiddelde op 31.22 km per uur. Niet slecht, gezien de paasdrukte onderweg, langzaam rijdende auto's, fietsers die plots voor mijn neus van hun ros stappen om een bordje te lezen, dove bejaarden die mijn bel niet horen, niet uitkijkende pubers met oordopjes en een hood over de ogen, kortom, uitdagingen genoeg onderweg.
Ik ben tevreden. morgen weer een rondje.

wit

Links voor en rechts na. Bij geile fietssokjes horen gepoetste schoenen!

bloei

De tuin is een grote kleurenpracht, alles bloeit volop! Wat een genot, wat een heerlijk lentegevoel!

paaspaard

Eerste paasdag begint op de fiets. Naar Wernsfelt, voor de paasbrunch bij Buuv en S-anne thuis. Ik heb een mooie route gevonden. het klopt, het is een mooie doorfietsroute. Mijn plan om een stuk langs het kanaal te fietsen over een prachtpad gaat niet dooe als ik iets te ver uitkom, maar het geeft niet. Binnen twee uurtjes zit ik aan een afgeladen tuintafel.

En een volgeladen tafel is het. Buuv heeft zich uitgesloofd om iedereen met volle magen naar huis te sturen. We doen ons best, maar alles op maken lukt niet.


Na het eten is het tijd om een kijkje te nemen bij Dallas, het paard van S-anne. Terwijl Krien en Buuv op een bankje genieten van de zon, loop ik met S-anne mee voor een rondje paarduitlaten. Grappig.


Tot slot nemen we een kijkje bij het echte lentegevoel, een pasgeboren veulentje. Amper één dag oud. Het leven is mooi als de zon schijnt.

Ja, het was een mooie, gezellige avond aan de andere kant van de schutting.

autofeest

Collega Omgekeerdenaamgenoot is 50 geworden en viert zijn feest in de garage van ene Jaap in Vechtdorp. Een bijzondere plek voor de echte autoliefhebber. Overal in en om de garage staan de meest bijzondere voitures. Modellen die ik nog nooit heb gezien of ken van de Matchbox vroeger.
De zon schijnt, er is een terras buiten, ex-collega's komen vanuit het hele land over om geluk te wensen en de route heen en terug is werkelijk prachtig. Kortom, lentegevoel voert de boventoon vandaag.

vrolijk...

Met veel zon, eieren, vrienden en feestgevoelens. Een hele fijne gewenst!

that's it

Van over de schutting naar Omroepdorp voor een housewarming. En dat terwijl het al warm genoeg is...

B kwijt

Ik mag even buiten het gerechts.ebouw genieten van de zon. Beter gezegd, ik probeer buiten even wat verbinding te krijgen met de buitenwereld, het wereldwijde web. Binnen lukt het alleen nog maar in zaal D en daar ben ik zojuist uitgezet omdat de zitting, waar Krien plots ook bij was als verslaggever, was afgelopen.
Inmiddels heb ik mijn berichten verzonden en heb ik een klein uurtje voordat de volgende zitting begint. Ik eet even snel een boterhammetje en gooi een bakkie eigengemaakte koffie uit de thermoskan naar binnen. Dan ga ik eens lekker door Beschuitstad rondfietsen met de Strida. Genieten van het weer dat Buurman Krattenstapelaar in een zojuist gezonden sms-je "uitstekend Haarmolenweer" noemde. Helaas, ik moet die uitnodiging even afslaan.

dumpr.net

Created with dumpr.net - photo fun

plat, leeg en kaal

"Zooooooo niemandsland" sms-t Krien vanmiddag. Ze is voor een nieuwsreportage naar de kop van de Provincie gestuurd. Een dorp daar wil de inwoners van een door aardbeving getroffen gelijknamig dorp in Spaghettiland helpen. Leuk initiatief, als het maar niet te veel geld gaat kosten, aldus een van de geinterviewden.

post

uitnodiging

Ze komt stilletjes binnenlopen en geeft het briefje aan Krien. Zonder al te veel te zeggen vertrekt ze ook weer. Wiefke en Mr. T-Rex hebben een beetje veel gegeten en praten kost moeite. "Daarom heb ik het maar even opgeschreven". Dat Krien verdiept is in een film komt mooi uit.
Ik hoop maar op 1 ding. Dat het droog is zaterdag.

in de krant

Vanmorgen in de plaatselijke krant. Een artikel over onze zondagse fietsklup. Een korte klik op de foto verzekert u van een leesbaar formaat.

regen en kasseien

Uiteindelijk wordt het droog. Inmiddels zijn we al in Twickeldorp op, wat later blijkt, het keerpunt aangekomen. We figureren even voor de camera en dan nemen we dezelfde weg terug. De heenweg over de kasseienroute's van de afgelopen dagen bevallen zo goed dat de heren niet anders willen dan deze route. Qua training schijnt ie erg uitdagend te zijn. Mij best, ik mag graag een beetje over slechte weggetjes denderen en zeker deze. In het Kluphuis wordt nog even gezellig nagepraat en 1 biertje gedronken en voordat het echt donker is, gaat iedereen naar huis. Bijzonder tevreden dat we de regen getrotseerd hebben. Volgende week weer.

groene grenstocht

De Groene Grenstocht in videobeelden. Een aanrader. Al zeg ik het zelf.

Kluphuis

En terwijl buiten de regendruppels naar beneden komen, is het Kluphuis klaar voor de tocht van vanavond. Volgens de buienradar moet de regen dan de grens over zijn, zodat we rustig een rondje kunnen fietsen. De route heb ik gisteren ook gefietst, dus dat komt wel goed.

een kloddertje roze hier...

Hij staat bijna op springen, onze boom. Elk moment kan onze tuin veranderen in een prachtig roze waas. En met een beetje geluk komt Tante Til ook nog even langs.

inslaan

Met het d'OF fietsseizoen in het vooruitzicht was het tijd om maar weer eens in te slaan op het sportdrankgebied. Met Buurman Krattenstapelaar de grens over, naar de groothandel. Voor minder doen we het tegenwoordig niet meer. Of juist wel, ligt eraan hoe je het wil bekijken. Ik kijk naar de klupkas. Een mooie blik.
Ik zal maar buiten beschouwing laten dat het altijd een avontuur is met k op pad in den vreemde. Hij gaat zich zo gedragen zodra de grens is gepasseerd. Of niet. Ook hier is het maar hoe je het bekijkt.

hobbeldebobbel

Wat Pleitmevrij nou precies in zijn koffie doet weet ik niet. Ik ga er ook maar geen al te boude uitspraken over doen, straks heb ik een proces aan mijn broek. Fact is dat ik, na mijn ritje door het beeld van zijn bewakingscamera en een tot grote verrassing van Imelda, binnen genuttigd kopje koffie, ga als een speer! Ik vlieg echt over de weg met een heerlijke snelheid. Wind mee, wind tegen, het maakt niet uit, de benen malen moeiteloos rond.



Wat een geluk, ik blijk vanmiddag plots vrij. Een middaglang durende rechtszaak gaat niet door en ik kan naar huis. Daar betrekt de lucht, maar het maakt me niet uit. Een lekker tochtje, daar mogen wat druppels bij vallen. Ik kies dezelfde route als gisteren maar ga na Twikkeldorp verder en maak het rondje af tot aan het vliegveld. Uiteindelijk staat er 50 km op de teller en een gemiddelde van 29,1. Ik ben tevreden.

houdt den boef!

Vannacht sneuvelt bij ons de glazen lampvoet als een van de katten plots besluit om een kijkje te nemen in de vensterbank. Vaag vangen we beiden er wel wat van op, maar besteden er verder geen aandacht aan.
Dom, want de kat sprong niet zomaar in het zijraam. Nee, dat blijkt wel als Buuf#13 mij vanmorgen vroeg aanspreekt. Autokrakers hebben de bus van Buur#13 leeggehaald. De portemonnee van Buuf#13 lag er nog in, zonder geld, maar wel met papieren en pasjes.
Waarschijnlijk heeft de kat het inslaan van de autoruit gehoord en heeft hij ons zo willen waarschuwen. Volgende keer een kijkje nemen dus.
En bovenstaande stereo? Die was vanmorgen ook weg. De oudjes van naast ons hebben weer last van bijzondere tikken. De 86 jarige buurman heft vorige week een nieuwe stereo gekocht omdat de buurvrouw de boxen verkeerd aangesloten had. Of iets dergelijks. Zucht.

bak

Bij thuiskomst blijkt dat Buurman Krattenstapelaar langs is geweest. Opnieuw een gift van de gemeente. Nu nog een rookpaal en de tuin is af.

kassei

De zon schijnt en het kriebelt. Even later zit ik op de fiets. Krien is om half zes klaar en dan ben ik in de studio om haar op te halen. Ik heb nog een mooi stukje tijd om rond te crossen.



En rondcrossen wordt het. Ben ik oorspronkelijk van plan om rustig de rit van gisteren uit de benen te rijden, binnen 500 meter zit ik op de 33 en eronder kom ik bijna niet meer. In mijn hoofd heb ik uiteindelijk een route die precies tot half zes duurt. In Twickeldorp fiets ik bij Pleitmevrij door het beeld, zwaai een keer en stuur een smsje, zodat het tijdstip vast ligt.
Dan kom ik op de grote weg naar Industriestad. Er staat een stevige tegenwind. In de verte spot ik een ligfiets en besluit dat ik die ga passeren. Ik voer de snelheid op en na een paar minuten kijkt de ligfietser mij na. Dan passeer ik een andere snelle fietser. De jongen sluit aan en gaat in mijn wiel hangen. Mooi niet, en ik versnel. Als ik tegen de 37 zit kan hij mijn wiel niet langer houden en ben ik van mijn achtervolger af. Bezweet kom ik op de redactie aan en fiets even later op mijn dooie gemak samen met Krien naar huis. Heerlijk toch, die lente.

perronzicht, een update

Met een zonnetje erbij wordt de serie perronzicht een stuk vrolijker. Zelfs in zwart/wit.

wielrenbroekjes

Om half acht vanmorgen regent het. De lucht is grijs en vies en ik besluit wat meer aan te trekken dan ik oorspronkelijk van plan was. Het is de dag van de Groene Grenstocht, openingsrit van het seizoen 2009. Om kwart over acht verterk bij Buurman Krattenstapelaar, dat is de bedoeling.
Het wordt wat later. het vertrek. Een kopje koffie later om precies te zijn. In Slaatjesdorp voegen we ons bij de rest van de klup en terwijl het nog miezert gaan we op pad. De eerste 20 kilometers is er niets aan, zeker als we met ruim 30 op de teller, onze vaste grensovergang passeren.


Als snel wordt duidelijk, dit wordt geen bijzondere tocht over onbekende paden. Nee, alsof we zelf onze zondagse route hebben uitgezet, fietsen we over alleen maar bekend terrein. De uitgepijlde route is totaal niet uitdagend, alleen het aantal lekke banden onderweg is meer dan normaal. Het kan niet anders, natte wegen = lekke banden, een van de wielerwetten.
Na de stop, verrassend, binnen in het café waren we nog nooit geweest, breekt eindelijk de zon door. De snelheid gaat omhoog en er vormt zich een groot peloton van divers pluimage. Met snelheden van rond de 36/37 vliegen we richting huis en als Grensdorp in zich is haken we af. Het is zinloos om nog het hele eind naar Slaatjesdorp te peddelen om te constateren dat daar, net als de voorgaande jaren, niets meer te beleven valt. En zo, via een pitstop in maison Krattenstapelaar, beland ik met een kleine 100 kilometer op de teller thuis. Tevreden over het fietsplezier, maar niet over de route, stap ik onder een warme douche. De smerige sportkleding gaat rechtstreeks de wasmachine in. Kan ik morgen weer verder fietsen.
Thuis lees ik dat Eazy mij gespot meende te hebben op de plaatjesmarkt in de stad. Helaas voor hem zat hij er naast. Ik wacht er nu op dat hij, mij niet alleen echt spot, maar ook op de gevoelige pixelplaat vast legt. Hoef ik dat niet steeds zelf te doen.

herman

twitter

Harm Job is vandaag een feestje aan het vieren. Volg het feest via http://twitter.com/harmjob ... Regelmatige updates met vrolijke plaatjes!

wakker

Wakker worden met een vertrouwd uitzicht van vroeger. Grappig, maar waar is de zon gebleven?

schroefje

Bij Nicovriend in de winkel is het even zoeken als het stuurschroefje in de doos met losse schroefjes terechtkomt. Mijn Strida moet even een nieuw stuurdeel, een defect palletje laat het er af en toe tijdens het in elkaar zetten uitvallen, niet handig.


Uiteindelijk vinden we het ontbrekende onderdeeltje en wordt de fiets gemaakt. De tijd vliegt voorbij, er komen nog klanten binnen uit het Oosterbuurse Ochwateentroep en even later fiets ik op mijn mooie Strida, voorzien van nieuwe Kunst en Fietswerk-sticker, door Torenstad.

heen en weer

Vandaag lekker rond gaan. Rechtbank Beschuitstad voor wat zaakjes en dan door naar Torenstad. Een verjaardagsfeestje van het zusje van mijn "beste" middelbare school vriend. Ze gebruikte een bijna 20 jaar geleden door mij gemaakte foto voor haar uitnodiging en nu ze 40 is geworden, leek het haar leuk om iedereen van vroeger weer eens te zien. Mij ook, dus ik ben benieuwd. Leg ik meteen even een bezoekje af aan de winkel van Nicovriend.

obstakels

Na een gemiddelde van 29,4 en 30.3 lijkt een uitslag van 28.9 natuurlijk nergens op. Toch ben ik er vandaag dik tevreden mee. Er staat er een behoorlijk stevige wind buitenaf waardoor het aardig aanpoten is. Diezelfde wind staat ook nog eens zo dat er weinig kans is om beschut te fietsen.
Daarnaast moet ik steeds in de ankers omdat het parcours veelvuldig is geblokkeerd. Voetgangers, hondenuilaters, skeelers, hardlopers, natuurvorsers, boeren met tractoren en slingerende dove fietsers, het is goed te merken dat het mooi weer is.
Afremmen en wachten tot men in de gaten heeft dat ik er langs wil, het kost vreselijk veel kracht om steeds weer op gang te komen in de hoop de gereden snelheid weer op te pakken. Ik zie bij elk oponthoud het gemiddelde dalen.
Uiteindelijk ben ik dus best blij met mijn gemiddelde. Net zo blij als ik ben als ik nog net op tijd kan remmen als twee hoogbejaarde dames vlak voor me zonder uitkijken het fietspad oversteken.

Interpol - Obstacle 1

Charlotte Martin - Obstacle 1

tuinwerk

Na een middagje in de Beschuitstadse rechtbank is het goed werken in de tuin thuis. In de buitenlucht een serie berichten schrijven gaat stukken makkelijker in de frisse lucht. Alhoewel een interview afnemen in een bedompt, duister perskamertje ook goed gaat. Luister maar eens.

stralen

En het is pas echt lente als het waterfeest op het grote plein weer aangaat!

kleurtjes in de zon

De vrolijkste was van de week, de sportwas. Al die vrolijke kleurtjes in de zon, daar kan ik zo van genieten. Kan ook niet wachten tot ik er weer iets van aan kan voor een lekker rondje vanavond.

moord

Bizar. Onno K. is vermoord. K. ben ik de laatste jaren meermaals tegengekomen in de Beschuitstadse rechtbank. In de zaak rond de mishandelingen in een Textielstadse seksklup, waarbij stevig met honkbalknuppels werd geslagen, maar ook vaker als het ging om andere dubieuze zaken. Een enge man met een dito blik. Nu verzeild geraakt in iets wat hij niet heeft overleefd. Ik kijk er eerlijk gezegd niet van op.

for something completely different

2 x 1, 3 x 2, 2 x 1 en 1 x 1. Voor het eerst hard gelopen. Ben nog in conclaaf of ik er iets in zie. Leuk was het wel, samen met Krien over het Twickel rennen.

blik

Goodmorning sunshine!