Volg de gebeurtenissen van vandaag via:
zaterdag 31 januari 2009
vrijdag 30 januari 2009
L.O.V.E. is in the air!

De belofte van een liefdevol weekend hangt in de lucht. Een vrijdagse playlist die daar bij hoort. Love is in the air & let the sun shine!
Voor elk wat wils!
Music Go Music - Light of Love
Hot Chip - Transmission
The Sound of Arrows - M.A.G.I.C.
Desmond & The Tutus - Kiss You On The Cheek (King Of Town Remix)
Jeremy Jay - Airwalker
The Wedding Present - Model, Actress, Whatever
Röyksopp - Happy Up Here
Spoon - Well-Alright
Laidback Luke & Diplo - Hey!
Prince - Orgasm
The Ting-Tings - That's Not My Name
Iggy Pop - Lust For Life
Sebastien Tellier - La Dolce Vita
Wilson Pickett In The Midnight Hour
Mark Olson & Gary Louris - Bicycle
Labels:
lichtpunten,
muziek,
weekendje
Oom

Op weg naar de rechtbank in beschuitsstad kom ik Oom Krattenstapelaar tegen. Net als ik, ook op weg naar de zaak Pielemans. "Vroeger" deden we samen de rechtbank in Beschuitstad voor de kabelkrant, totdat de boel failliet ging. Sterker nog, mijn allereerste nieuws voor mijn huidige baas was een telefoontje vanaf het toilet nog geen 2 seconden na de bekendmaking van het faillissement. Ook Advocaatje Ooitwasikookjournalist was een van de collega's bij het wilde avontuur van de kabelkrant.
Oom Krattenstapelaar "doet" het plaatselijk dagblad er tegenwoordig "bij". Van tijd tot tijd laat deze wekelijkse columnschrijver in een plaatselijk H-aan-H-blad zich inhuren voor een berichtje of wat. Het is altijd weer mooi om samen in het persbankje van zaal D te zitten. Het is geen enkele moeite om even voor elkaar iets te doen of regelen, zeker niet als er kids van school gehaald moeten worden. Ik neem dus even waar als Oom K. de zaal verlaat als de advocaat begint met haar pleidooi en ren even later met het laatste nieuws naar het station. Daar treffen we elkaar weer en breng ik hem op de hoogte van de laatste ontwikkeling.
Benieuwd waar de column aanstaande woensdag over gaat.
Smak

Opnieuw heb ik bezoek gehad van de Smakcommissie. De Smakcommissie, een onderdeel van de Zondagse Klup, komt langs of aan nadat een van de leden in de fietsfunctie valt, onderuit gaat, straatexceem oploopt of een salto over een hond maakt. Aangezien ik al deze dingen in het seizoen 2008/2009 heb gedaan wordt door andere leden de commissie op de hoogte gebracht.
Helaas ben ik niet thuis als de commissie voor de deur staat en kan ik dus niet het traditionele onthaal verzorgen, een stuk worst, een pot gerstenat en een uitgebreide vertelling over de "smak". Ik ben bang dat ik dat dus nog goed moet maken. Het blik komt in de kast met trofeeën te staan, naast het vorige blik.
Helaas ben ik niet thuis als de commissie voor de deur staat en kan ik dus niet het traditionele onthaal verzorgen, een stuk worst, een pot gerstenat en een uitgebreide vertelling over de "smak". Ik ben bang dat ik dat dus nog goed moet maken. Het blik komt in de kast met trofeeën te staan, naast het vorige blik.
Labels:
fietsklup,
ongelukken,
wielrennen,
winterfietsen
donderdag 29 januari 2009
afscheid

De rechter werpt zijn toga af, zet zijn kapiteinspet op en kiest het ruime sop. Rechter Ikhouvantwente heeft vandaag in stijl afscheid genomen . Voor een zaal vol collega's, advocaten, politie, bodes en pers draaide hij zijn laatste zitting. Normaal is er niet zo veel belangstelling voor een vertrekkende rechter. Vandaag wel. Een bijzonder mens is verdwenen uit het land der magistratuur. De rechtspraak zal nooit meer hetzelfde zijn.
Zie voor een tv portret onze uitzending gemist.
Zie voor een tv portret onze uitzending gemist.
Kopierecht filmpje berust bij advocaatje Pleitmevrij.
laatste zitting

Inmiddels vanuit Provinciehoofdstad op weg naar Beschuitstad voor de laatste zitting van rechter Ikhouvantwente. Een bijzondere man, magistraat van de oude stempel. Een rechter die nog echt recht spreekt en zich niet verschuilt achter een wetboek. Altijd verrassende vonnissen met de menselijke maat, zoals de middelvingeruitspraak, een agent moet in zijn functie wel tegen een stootje kunnen.
Maar kom niet uit het verre westen van het land rottigheid uithalen bij ons. Dan ga je onherroepelijk achter de tralies. "Wij zijn gewend op een speciale manier om te gaan met elkaar en als u hier komt en dat vertrouwen beschaamt, dan schaadt u onze hele regio". Ik zie het nog voor me, een beduusde Grachtenstedeling die voor een half jaar achter de tralies verdwijnt en daar normaal een werkstrafje van 20 uur voor krijgt. Hij was niet de eerste.
Het zal een drukke bedoeling worden vanmiddag. Ben benieuwd.
woensdag 28 januari 2009
Donald Duck

Ben al dagen aan het opruimen, met de zonneschijn van de afgelopen dagen voelt het alsof het voorjaar (en ja hoor, daar komt de lente weer ter sprake!) langzaam aanbreekt. Het huis opgeruimd en schoon, de grijze otto vol en kijk eens wat ik terugvind! Zeker zes jaargangen Donald Duck uit de seventies! Ze komen van de ouderlijke zolder, maar ik had ze hier in huis opnieuw goed verstopt. Komt mooi uit, ik heb ze de knollen helemaal op en dan ga ik even lekker onderuit met een Donald Duck of twee.
Ook oude Donald Duck's lezen? Speur eens rond op het internet, ze zijn al vanaf 30 cent te koop!
reminder

Even een reminder. Hou vooral ook mijn Twitterfeed in de gaten, ik post regelmatig updates op Twitter die niet op het blog staan. De Twitterfeed vind je hier. Daarnaastis het te volgen via de gadget hiernaast. Klik eens op de links en zie verrassende foto's, plaatjes, rechtbankverslagen of links. Op de feed zijn ook de updates op dit blog te zien.
Wizzkidz

Aan de overkant is een rat gespot. "Een hele grote!" aldus een van de Wizzkidz van #13. Buur#13 heeft een grote "nare" val gezet en eerst komt Buuf#13 even waarschuwen dat we de katten even binnenhouden. "Je weet het nooit, straks zit er een in".
Als ze weg is duurt het niet lang voordat er vier Wizzkidz de straat over komen huppelen. "We hebben een rat gezien, hij was wel zo groot!". Dan volgt een potje rattenlatijn waarbij de ene een nog grotere aangeeft dan de andere.
Ik pak mijn camera om het vast te leggen. Alle Wizzkidz schieten weg. Ik frummel wat met het apparaat en uit mijn teleurstelling dat de foto is mislukt. De Wizzkidz komen weer tevoorschijn en ik druk af. FLITS!
Als ze weg is duurt het niet lang voordat er vier Wizzkidz de straat over komen huppelen. "We hebben een rat gezien, hij was wel zo groot!". Dan volgt een potje rattenlatijn waarbij de ene een nog grotere aangeeft dan de andere.
Ik pak mijn camera om het vast te leggen. Alle Wizzkidz schieten weg. Ik frummel wat met het apparaat en uit mijn teleurstelling dat de foto is mislukt. De Wizzkidz komen weer tevoorschijn en ik druk af. FLITS!
Labels:
beestenboel,
buurtverhalen
dinsdag 27 januari 2009
Kwijt!

Nummer 20 is kwijt! Bij het op en inruimen van de boekenkast boven kom ik er achter dat "Lotgevallen rond een locomotief" van mijn favoriete jeugdserie Bob Evers ontbreekt! Weg sabotage-acties aan een spoorlijn in een land ver van hier. Geen avonturen met bulten op de kop, geheime schatten en loden pijpen. Snik. er rest mij maar één ding, een nieuwe scoren!
Maar eerst ga ik lezen in de nieuwe Bob Evers, op de site van Peter de Zwaan, de Textielstedeling die de serie overnam na het overlijden van de roemruchte Willie van der Heide. Voor liefhebbers verschijnt sinds 1993 een Nieuwsbrief, eerder per fotokopie, maar nu digitaal.
george

Van tijd tot tijd Googel ik nog wel eens op hem, George Kuchar. In 1994 was hij een van mijn docenten aan de SFAI. Mijn favoriete docent, een van de aardigste mensen die ik ooit heb ontmoet. Van hem "leerde" ik filmmaken, elke vrijdag weer.
Tot voor een jaar of wat was er over George weinig te vinden op het WWW. Dat is nu wel anders. Zo kom ik er achter dat er een documentaire in de maak is over deze prachtige man, dat er intussen een IMDB vermelding is (met als gevolg dat ik daar ook een vermelding heb, in deze film speel ik een buitenlandse bodyguard, mijn eerste liefdesscène en verricht ik hand en spandiensten, klik hier voor een korte scène ), dat Courtney Love (ex van Kurt) ook een voormalig student van George is, dat de enthousiaste filmmaker inmiddels een boek heeft geschreven (die moet ik hebben natuurlijk), nog steeds actief lijkt te zijn op de SFAI, dat hij een groot voorbeeld is voor John Waters, hij een eigen profiel heeft op Facebook en dat ik hoop hem ooit nog eens tegen te komen. Zou toch leuk zijn om samen een filmpje te maken.
Labels:
belevenissen,
film,
kunst
maandag 26 januari 2009
Onderuit (vernieuwde versie!)
Ben eens overgestapt naar een andere video-uploader, deze video. De kwaliteit van YouTube begon me de laatste tijd tegen te vallen. Vimeo viel mij twee jaar geleden geleden al op toen ik deze prachtige video zag (kijken!). Voorlopig vind ik de kwaliteit een stuk beter, alleen duurt het uploaden 's avonds erg lang. Maar dat is omdat ze dan wakker worden in het land van Obama. Ik denk dus dat ik beide uploaders blijf gebruiken, gratis kost niets ten slotte.
Kijk en vergelijk en deel je mening.
Kijk en vergelijk en deel je mening.
Labels:
fietsen,
ongelukjes,
wielrennen
zinloos

Kunnen we het nog ingewikkelder maken? Dat moet wel de gedachtegang geweest zijn van de verkeersplanner bij het bedenken van deze situatie. Volgens het bord moet je eerst rechts via een uitgegraven parkeerhaven om links de rijbaan over te steken. Ik heb het vandaag zowaar iemand zien doen. De enige van de tien fietsers die linksaf sloegen. De rest sorteerde gewoon voor op de rijbaan. Zinloos bord, dat ook nog eens op de verkeerde plek staat, zinloze en gevaarlijke verkeerssituatie zelfs. Geldverspilling.
tsjup

Gelukkig was het niet zo erg als op de foto. Het bloed op de helm en mijn gezicht is gewoon ketchup waar Buurman Krattenstapelaar mij mee vol smeerde. Een van zijn 'goede' ideeën waar ik nooit vreemd van opkijk.
Inmiddels valt de verwachte stijfheid en spierpijn mee. Mijn nek en schouder zijn wat stijf, maar dat kan ook niet anders en verder voel ik alleen maar het schrijnen van de schaafwond. En daar valt prima mee te leven.
Inmiddels valt de verwachte stijfheid en spierpijn mee. Mijn nek en schouder zijn wat stijf, maar dat kan ook niet anders en verder voel ik alleen maar het schrijnen van de schaafwond. En daar valt prima mee te leven.
oh nee!

Gelukkig kan ik vrijdag 30 januari niet. Ga ik liever dit jaar naar Pinkpop. The Killers, Kooks en Franz Ferdinand, daar kom ik mijn bed wel voor uit!
Labels:
muziek,
verschijnselen
zondag 25 januari 2009
glad

Het is een mooie sierlijke val, niet alsof ik als een blok tegen de straat sla. Zeggen mijn fietsvrienden tenminste. "Je fiets is niet kapot, en da's toch het belangrijkste" aldus Vakbondshenk.
Ik ben gevallen, in een bocht van de Vegerweg vlak voor de molen van Hardrijdorp. Gewoon weggegleden op een stuk spiegelglad wegdek. Net reed ik nog voorop, in een rustig tempo, op weg naar de soep bij de Krattenstapelaars. Iedereen gezamelijk thuisbrengen, geen onrustig gedoe met verschillende groepjes, samen uit, samen thuis.
Ik ben blij dat ik altijd fiets met een helm op. Mijn hoofd komt aan het einde van de val stevig in aanraking met de straat en ik merk de beschermende werking van het lelijke ding direct. Mijn broek is kapot, ik heb een flinke schaafplek op de rechterdij maar verder voel ik me goed.
Of ik nog even op straat wil gaan liggen vragen enkele fietsvrienden. Kunnen ze er een foto van maken. "Want je hebt het zelf natuurlijk niet op foto of film staan". Inderdaad, helaas heb ik het niet op film staan, maar om weer op het koude wegdek te gaan liggen, nee bedankt.
Morgen zal ik wel spierpijn hebben.
Ik ben gevallen, in een bocht van de Vegerweg vlak voor de molen van Hardrijdorp. Gewoon weggegleden op een stuk spiegelglad wegdek. Net reed ik nog voorop, in een rustig tempo, op weg naar de soep bij de Krattenstapelaars. Iedereen gezamelijk thuisbrengen, geen onrustig gedoe met verschillende groepjes, samen uit, samen thuis.
Ik ben blij dat ik altijd fiets met een helm op. Mijn hoofd komt aan het einde van de val stevig in aanraking met de straat en ik merk de beschermende werking van het lelijke ding direct. Mijn broek is kapot, ik heb een flinke schaafplek op de rechterdij maar verder voel ik me goed.
Of ik nog even op straat wil gaan liggen vragen enkele fietsvrienden. Kunnen ze er een foto van maken. "Want je hebt het zelf natuurlijk niet op foto of film staan". Inderdaad, helaas heb ik het niet op film staan, maar om weer op het koude wegdek te gaan liggen, nee bedankt.
Morgen zal ik wel spierpijn hebben.
winterfestijn

In de supermarkt kijkt het meisje van het vlees verbaasd op als ik haar vraag om 25 speklappen. Haar collega werpt een korte blik op mij en zegt "oh ja, die gaan barbecueën". Ze kan het weten, ze heeft ons eerder gezien bij het bestellen van een nog veel grotere hoeveelheid vlees.
Gelukkig blijft het droog zaterdag, zodat we met veertien buren kunnen klootschieten in een prachtig stuk bos, net buiten de stad. Het is gezellig, er komt maar af en toe een kloot in de sloot, Buurman Krattenstapelaar ziet kans om de beroerdste schoten van de dag te maken, zo ketst een van zijn eerste worpen af op een boomtak tiem meter hoog. Omavandeoverkant is uiteindelijk de "Kloot van de Straat", haar laatste schot gaat het verst van iedereen.

Na het klootschieten is het tijd voor de winterBBQ. Er is genoeg vlees, Buur#15 heeft een onuitputtelijke voorraad moppen, De Voorzitter blijkt in een eerder leven "Pappa van de Maffia" geweest te zijn en de Sukkelvan18 maakt zijn dreigement dat hij om 22.01 uur de politie belt bij het horen van maar een heel klein beetje geluid, niet waar. En voordat we het in de gaten hebben is het winterbuurtfestijn voorbij en over.
Labels:
buurtverhalen,
klootschieten,
winterBBQ
vrijdag 23 januari 2009
pies

Een schokkende zaak vanmiddag in de Beschuitsstadse rechtbank. Een, zelf niet al te intelligente, Textielstadse man heeft jarenlang vier verstandelijk gehandicapte broers en zussen ernstig verwaarloosd. De vier zijn de volwassen kinderen van zijn overleden partner en hij heeft de zorg over genomen.
Van goede zorgen is echter geen sprake, de broers en zussen worden geslagen met een zweep, een luchtbuks, knuppel en noem maar op. Daarnaast worden ze, soms zonder eten, opgesloten op hun zwaar vervuilde slaapkamers, waar emmers met pies staan en smerig wasgoed tot aan het plafond ligt. Van de uitkeringen die de vier krijgen, zien ze geen cent. Bijna twee ton maakt de man op aan onduidelijke zaken. Telefoons, stereo's en als ik naar zijn vette bierbuik kijk, een hoop gerstenat.
De man ontkent alles en zegt dat de broers en zussen goed verzorgd werden. De officier van justitie doet verslag van de huiszoeking. Ze vertelt over de stank die in het huis hing, over de viezigheid, over de wc en badkamer die op slot zaten zodat de vier er niet bij konden. Ook verhaalt ze over de lichamelijke toestand van de zwaar geestelijk gehandicapte slachtoffers, vermagerd en ongewassen. Foto's van zwarte ongewassen voeten zitten er in het dossier. Nu, vijf maanden na de vondst van de vier, is hun lichamelijke toestand nog niet goed, dat gaat nog wel een jaar duren.
De Textielstedeling kan er zelf ook niet heel veel aan doen concluderen deskundigen. Hij is, met een IQ van 63, zelf zwakbegaafd, of zoals hij het zelf uitdrukt "zwaar beschaafd". De verzorging is hem boven het hoofd gegroeid. Maar, hulp van buitenaf weigerde hij en de centjes kwamen ook wel mooi uit. Twee jaar celstraf, waarvan 8 maanden voorwaardelijk, dat is de eis die de officier op tafel legt.
Over twee weken doet de rechtbank uitspraak. Kijk vanavond op Oost naar het neiuws voor een uitgebreid verslag van de zitting. Door Krien...
Van goede zorgen is echter geen sprake, de broers en zussen worden geslagen met een zweep, een luchtbuks, knuppel en noem maar op. Daarnaast worden ze, soms zonder eten, opgesloten op hun zwaar vervuilde slaapkamers, waar emmers met pies staan en smerig wasgoed tot aan het plafond ligt. Van de uitkeringen die de vier krijgen, zien ze geen cent. Bijna twee ton maakt de man op aan onduidelijke zaken. Telefoons, stereo's en als ik naar zijn vette bierbuik kijk, een hoop gerstenat.
De man ontkent alles en zegt dat de broers en zussen goed verzorgd werden. De officier van justitie doet verslag van de huiszoeking. Ze vertelt over de stank die in het huis hing, over de viezigheid, over de wc en badkamer die op slot zaten zodat de vier er niet bij konden. Ook verhaalt ze over de lichamelijke toestand van de zwaar geestelijk gehandicapte slachtoffers, vermagerd en ongewassen. Foto's van zwarte ongewassen voeten zitten er in het dossier. Nu, vijf maanden na de vondst van de vier, is hun lichamelijke toestand nog niet goed, dat gaat nog wel een jaar duren.
De Textielstedeling kan er zelf ook niet heel veel aan doen concluderen deskundigen. Hij is, met een IQ van 63, zelf zwakbegaafd, of zoals hij het zelf uitdrukt "zwaar beschaafd". De verzorging is hem boven het hoofd gegroeid. Maar, hulp van buitenaf weigerde hij en de centjes kwamen ook wel mooi uit. Twee jaar celstraf, waarvan 8 maanden voorwaardelijk, dat is de eis die de officier op tafel legt.
Over twee weken doet de rechtbank uitspraak. Kijk vanavond op Oost naar het neiuws voor een uitgebreid verslag van de zitting. Door Krien...
tweetflikkers?
donderdag 22 januari 2009
twieteswat?

Vanaf vandaag zijn de belevenissen Harm Job ook via Twitter te volgen en wel hier: Twitter/HarmJob. De korte berichtjes zijn ook op deze blog te vinden, rechts boven op de site.
Een grappig iets, dit Twitter. Zo lees ik net dat Lance Armstrong een uur geleden nog een dopingcontrole heeft gehad. Z'n 19e, als ik het goed heb.
Een grappig iets, dit Twitter. Zo lees ik net dat Lance Armstrong een uur geleden nog een dopingcontrole heeft gehad. Z'n 19e, als ik het goed heb.
gepakt!
kruipen

Twee verhuizers zijn op het Koekstadse station druk in de weer met een snoepautomaat. Het loodzware geval past niet in de lift en moet dus via de trap omhoog. De heren hebben een speciaal "ding" om de automaat omhoog te krijgen. Wat het precies is weet ik niet. Ze zijn eerst een hele tijd bezig om het geval aan de gang te krijgen. Dan kruipt het ding traag omhoog. Voordat ik een goede blik heb, komt mijn trein het station binnendenderen. Tijd om te gaan.
Labels:
observaties,
treinreizen
bolderkar

De bolderkar van Opa staat sinds gisteren bij ons in de schuur. Het is voor het eerst in lange tijd dat ik 'm weer zie. Veel kleiner dan ik me herinneren kan, is de eerste reactie. Logisch natuurlijk, het is al lang geleden dat ik er voor het laatst mee heb gespeeld.
"Busje" speelden we er mee. Mijn broertje in de wagen, ik ervoor (of andersom) en dan maar heen en weer over de oprit van Opa en Oma. Zelf gemaakt zeg ik, als ik er eens goed naar kijk. Opa was, in tegenstelling tot mijn vader en ikzelf, erg handig. Of deed alsof hij erg handig was, dat kan.
Ik hoop de kar zaterdag mee te nemen met het winterklootschieten, een verwarmend drankje is niet verkeerd in een koud bos. Ben bang dat ik alleen wel nog een beetje wat klussen moet met het ding. We zien wel.
Labels:
heel bijzonder allemaal
woensdag 21 januari 2009
onderhoudsbeurt

Het huis had een beurt nodig, een onderhoudsbeurt om precies te zijn. Het raamsluitboomspanjoletding werkte niet goed meer, een stuk vloer in de woonkamer veerde wat, een deurkruk boven liep niet lekker en in de keuken hingen wat kastdeurtjes scheef. Kortom, tijd voor Baasje om met een voiture vol gereedschap af te reizen naar Textielstad.

Even het raamsluitboomspanjoletding repareren mondt uit in een strijd die de hele ochtend in beslag neemt. Het ding is volledig verroest en moet met veel moeite in stukken gehakt, geslagen en vernietigd worden. Daarna moet de stad afgezocht worden naar een nieuwe, waarbij het lastig is om een 7mm onderdeeltje te vinden. Na een bezoekje in het havengebied komt het voor 17,50 goed. Dat het onderdeel even later verwerkt blijkt te zitten in de Stokbroodkaasenwijnlandse deurkrukken, hmm.


Na het middagmaal worden alle kastdeurtjes recht gehangen. Ik krijg het zelf maar niet voor elkaar, mijn geschroef aan de scharnieren heeft tegengestelde uitwerkingen. De Baas heeft er geen enkel probleem mee, hij stoot een glas uit de kast, tenslotte brengen scherven geluk, en na tien minuutjes stelwerk hangt alles weer recht. Ook de vloer is weer in orde. "Joa, tis moar veur een ander" zegt de Baas en hij gaat weer op pad.
dinsdag 20 januari 2009
gepakt!

In de middagzon loop ik richting station Beschuitstad. Om de hoek komen twee dames van de parketpolitie aanlopen. Ze hoorden wat gegil buiten en zijn even gaan kijken. Misschien was er wel wat aan de hand. Zo niet? Ach, het is mooi weer en een kort ommetje, da's toch ook mooi.
Ze hebben ook nog een mooi nieuwtje voor me. Met glimmende oogjes vertellen ze dat ze vanmorgen iemand hebben aangehouden die nog een jaar aan dagen heeft openstaan. Ze waren al driekwart jaar naar hem op zoek en eindelijk hebben ze hem te pakken. Niet zomaar, nee, een tip uit de directe omgeving van de voortvluchtige man. De voortvluchtige was de tipgever nog wat geld schuldig maar kwam niet over de brug. Mooi lullig, voor een paar tientjes verraden worden.
De dames van de PaPo zitten er niet mee, zij hebben hun "mannetje" gevangen en de zon schijnt. Met die geruststellende gedacht neem ik afscheid en loop naar mijn trein.
Ze hebben ook nog een mooi nieuwtje voor me. Met glimmende oogjes vertellen ze dat ze vanmorgen iemand hebben aangehouden die nog een jaar aan dagen heeft openstaan. Ze waren al driekwart jaar naar hem op zoek en eindelijk hebben ze hem te pakken. Niet zomaar, nee, een tip uit de directe omgeving van de voortvluchtige man. De voortvluchtige was de tipgever nog wat geld schuldig maar kwam niet over de brug. Mooi lullig, voor een paar tientjes verraden worden.
De dames van de PaPo zitten er niet mee, zij hebben hun "mannetje" gevangen en de zon schijnt. Met die geruststellende gedacht neem ik afscheid en loop naar mijn trein.
bij de dokter

Deze keer niet de baas bij de dokter, nee, KlaasKat bij dokter Jan. Geen schrik, KlaasKat had onlangs last van oormijt en moet van tijd tot tijd wat zalf in zijn oren. Makkie zou je denken als je KlaasKat een beetje kent. De goede sul laat met zich zeulen en doen en zal nooit iemand kwaad doen.
Nou, als het gaat om "medische" handelingen is meneer niet voor de poes. Grommen, blazen, slaan, bijten, alles om uit de greep los te komen. Zolang Krien en ik het doen tenminste. Met geen mogelijkheid lukt het ons om maar een beetje zalf in meneer zijn oren te krijgen. En dus hebben we uit pure armoede maar de hulp van dokter Jan's praktijk ingeschakeld.
Binnen een minuut was het voor elkaar. Geïntimideerd door de omgeving is meneer poeslief en zit hij alweer in zijn mandje voordat hij miauw kan zeggen. Een paar minuten later zijn we alweer thuis. Met dank aan de kliniek van dokter Jan.
Nou, als het gaat om "medische" handelingen is meneer niet voor de poes. Grommen, blazen, slaan, bijten, alles om uit de greep los te komen. Zolang Krien en ik het doen tenminste. Met geen mogelijkheid lukt het ons om maar een beetje zalf in meneer zijn oren te krijgen. En dus hebben we uit pure armoede maar de hulp van dokter Jan's praktijk ingeschakeld.
Binnen een minuut was het voor elkaar. Geïntimideerd door de omgeving is meneer poeslief en zit hij alweer in zijn mandje voordat hij miauw kan zeggen. Een paar minuten later zijn we alweer thuis. Met dank aan de kliniek van dokter Jan.
maandag 19 januari 2009
Blue Monday (5)

Het is ook Blue Monday als ik in de trein mijn vroegere docente mode zie. Ze herkent mij niet, vroeger had ik nog haar, wild en rood haar. Ze ziet er 18 jaar ouder uit maar is volledig volgens de nieuwste fashionregels gekleed, de juiste laarzen, sjaal, jas, ja ze heeft zelfs een iPhone. Ik zie dat ze 'm wel heeft, maar dat ze ook duidelijk moeite heeft met het bedienen van het speeltje. Of heeft ze een leesbril nodig?
Blue Monday (4)

Wat een geluk dat de Sukkelvan#18 zijn auto niet meer voor de deur van Mr. T-Rex heeft staan! Kort na het maken van de foto was de plek weer vrij.
En misschien meer goed nieuws, er zijn rond #18 makelaars gesignaleerd! Wie weet staat het huis binnenkort te koop. Wel beter, inmiddels maakt de Sukkelvan#18 zich onmogelijk in de straat. Zonder enige aanleiding vloekt en scheldt hij verbaasde buren helemaal stijf. Voorlopig moet iedereen nog heel hard om zoveel idioterie lachen, maar ik ben bang dat men daar wel een keer genoeg van krijgt.
En misschien meer goed nieuws, er zijn rond #18 makelaars gesignaleerd! Wie weet staat het huis binnenkort te koop. Wel beter, inmiddels maakt de Sukkelvan#18 zich onmogelijk in de straat. Zonder enige aanleiding vloekt en scheldt hij verbaasde buren helemaal stijf. Voorlopig moet iedereen nog heel hard om zoveel idioterie lachen, maar ik ben bang dat men daar wel een keer genoeg van krijgt.
blue monday (3)
Blue Monday (2)

Ook gaan we vandaag niet zeuren over rugpijn (de roze Ibupillen helpen erg goed), tandartsbezoeken (KRUNCHKRAK deed een van mijn tanden tijdens het lezen van een mail van onze tandarts met het verzoek om een afspraak te maken), nee, we gaan het hebben over goed nieuws!
Krien krijgt een nieuwe DS! Begin december begaf haar spelcomputer het binnen de garantietermijn en dus werd het ding teruggebracht naar de speelgoedwinkel. Vele telefoontjes later blijkt dat Nintendo ruime tijd geleden al een nieuwe heeft verzonden naar de winkel, maar dat het nooit is aangekomen. Eindelijk is het doorgedrongen dat er iets mis is, nadat Krien vandaag voor de zoveelste keer aan de lijn hing.
Nu komt er een nieuwe. Als het goed is voor het einde van de week.
Blue Monday (1)
Laten we Blue Monday maar eens met een vrolijke noot beginnen. Met de regen die tegen de ramen slaat en de noodzaak om met kunstlicht nog een beetje zicht te krijgen is het tijd voor een "fout liedje".
Ik kom er eerlijk voor uit, "I think we're alone now" is een nietszeggend stukje jaren 80 muziek waar ik helemaal dol op ben. Ten tijde van de clip hield ik me vooral bezig met "hele serieuze" muziek, maar dit nummer was zo fout, dat ik er de lol van in zag. Al twintig jaar maakt het een vast onderdeel uit van compilaties op cassettebandje, CD of mp3 die ik cadeau heb gedaan aan een hele reeks van vrienden. Sorry, maar niet heus.
Hierboven de orginele versie, aardig maar bij lange na niet de vrolijkheid die we op Blue Monday hard kunnen gebruiken. Nee, daar hebben we de video hieronder voor nodig. Kijk, luister, dans en ik zie je straks met een glimlach op straat!
Voor de echte liefhebbers hieronder nog een paar andere covers van het nummer.
Of deze versie...
En tenslotte, Tiffany live in 2008...
Voor de liefhebbers, "I think we're alone now" is zelfs de titel van een documentaire die gaat over twee Tiffany stalkers!
Ik kom er eerlijk voor uit, "I think we're alone now" is een nietszeggend stukje jaren 80 muziek waar ik helemaal dol op ben. Ten tijde van de clip hield ik me vooral bezig met "hele serieuze" muziek, maar dit nummer was zo fout, dat ik er de lol van in zag. Al twintig jaar maakt het een vast onderdeel uit van compilaties op cassettebandje, CD of mp3 die ik cadeau heb gedaan aan een hele reeks van vrienden. Sorry, maar niet heus.
Hierboven de orginele versie, aardig maar bij lange na niet de vrolijkheid die we op Blue Monday hard kunnen gebruiken. Nee, daar hebben we de video hieronder voor nodig. Kijk, luister, dans en ik zie je straks met een glimlach op straat!
Voor de echte liefhebbers hieronder nog een paar andere covers van het nummer.
Of deze versie...
En tenslotte, Tiffany live in 2008...
Voor de liefhebbers, "I think we're alone now" is zelfs de titel van een documentaire die gaat over twee Tiffany stalkers!
Labels:
foute liedjes,
muziekclip
zondag 18 januari 2009
droogfiets

Het is zondag. Zondag fietsdag. Na een week ziek op bed heb ik mezelf beter bevonden, maar merk vanmorgen dat zo'n eigenhandige beterverklaring nog niet wil betekenen dat je dan automatisch beter bent. Ik meld me dan ook af en besluit later op het bokje te gaan om de spieren even los te trappen.
En zo komt het dat ik halverwege de middag in het Kluphuis drie kwartier in een rustig tempo de benen laat ronddraaien. Een voordeel is dat het lekker droog is binnen, maar ik zie wel
weer uit naar een lekker rondje buiten fietsen.
Als ik klaar ben vind ik onderstaande foto in de mailbox. Sjoelkampioen Buurman Krattenstapelaar heeft vanmorgen in minder droge omstandigheden gefietst. Ik hoop dat de Krattenstapelaar in deze uitdossing wel thuis is gekomen. Zou er niet gek van op kijken als hij onderweg van zijn dertig jaar oude Koga is getrokken en bij het grof vuil is gezet. Een snelle blik op P2000 levert geen alarmeringen op. Het zal dan wel goed gekomen zijn.

Labels:
fietsen,
winterfietsen
kampiejoen!

Nog meer bekergeweld in de Pieperdepiepstraat. Kort voor het sjoelkampioenschap wordt het jongste lid van D'Oale Fietse, Stef, tweevoudig bekerwinnaar in de tafeltenniscompetitie. Oosters kampioen in zijn klasse,van harte! Hij krijgt van de Pieperdepiepstraat een ware heldenintocht, een convooi van toeterende auto's, juichende buren met vlaggen en spandoeken op straat. Zoals het hoort.
Terwijl de jongste straatkampioen feestelijk wordt ingehaald, hoor ik op #18 vanachter de luxaflex iemand mompelen; "mongolen!!!".
Labels:
buurtverhalen,
kampiejoenen
pyamasjoelen

(Bijna) iedereen is in pyama komen opdagen voor de tweede ronde van het straatsjoelkampioenschap. Een prachtig gezicht, een kamer vol nachtkleding. Ondanks de hilariteit wordt er serieus gestreden. Stenen kletsen over het hout, bokjes ontstaan, af en toe vliegt er een steen door de kamer, er vallen hoge en lage scores, teleurgestelde kreten wisselen overwinningsgejuich af. Het is een sportief feest.

Onze sjoelbak, een gift van de Krattenstapelaars, is geen geliefde bak. "Op de vuurkorf" is een veelgehoorde opmerking. De bak "loopt" niet, heeft een te korte worp en vereist halverwege de wedstrijd een noodreparatie ter hoogte van de één. Het klopt, de bak sjoelt niet met gemak, maar dat is ook weer de uitdaging.

De kwaliteit van de bak is aan het eind van de avond terug te zien in de scores. Alle zes teams eindigen binnen de twintig punten verschil. De laagste individuele score weet ik, met vijftig punten, opnieuw te behalen. De hoogste, honderdtwintig, scoort hoofdscheids Opavandeoverkant. De gestreepte pyamaman is, door zijn score, samen met zijn ongepyamade teamgenoot, Buurman Krattenstapelaar, ook winnaar van de avond. De beker gaat voorlopig dan ook mee naar #20. Zelf eindig ik, verrassend maar mede door mijn laagste individuele score, met mijn teamgenoot voormalig Buuf#15 op de tweede plaats! Het had slechter gekund.
Volgende maand gaat de strijd verder, het seizoen is nog lang niet over.
Labels:
buurtverhalen,
sjoelen
zaterdag 17 januari 2009
klaar

Zo, we zijn er helemaal klaar voor. Vanavond pyamasjoelen met de buren bij ons thuis! LOL!
The Broken West :: Perfect Games (empeedrie)
The Broken West :: Perfect Games (empeedrie)
Labels:
buurtverhalen,
sjoelen
ham na?
fashion?

Of Oli4Kat hier nou een fashionstatement maakt, tenslotte kleurt roze en zwart erg goed bij elkaar, weet ik niet. Net zoals ik niet weet of hij in de gaten heeft dat hij tussen twee, weliswaar nep, hondjes zit. Ook denk ik dat hij niet in de gaten heeft dat aan de overkant, op #15, twee "echte" hondjes al zijn verrichtingen vol belangstelling volgen. Oli4Kat is namelijk niet de slimste van de twee.
Chris Flew - The Truth About Cats And Dogs (empeedrie)
Chris Flew - The Truth About Cats And Dogs (empeedrie)
vrijdag 16 januari 2009
R.I.P.

Mijn vreugde van het beterworden wordt enigszins getemperd als ik in de "blogosphere" lees dat een van mijn "helden", Stooges en New Race gitarist Ron Asheton vorige week is overleden. Op Pinkpop 2007 zag ik hem voor het eerst, en zoals nu gebleken is, het laatst in levende lijve. Ik zal het nooit vergeten.
Daarom, een filmpje van Iggy & the Stooges, live of Pinkpop 2007...
beterschap

Op mijn eerste ziektedag bracht Krien mij een mooi fruitmandje mee. Van de biologische winkel om de hoek. Inhoud vijf mooie flesjes van de beste brouwerij in ons land. Een Natte, een Zatte, een Struis, een Columbus en een IJwit. Met mezelf heb ik afgesproken dat er eentje opengaat zodra ik uit bed ben. Vanavond wordt het genieten dus!
The Two Man Gentleman Band - Fancy Beer
The Two Man Gentleman Band - Fancy Beer
bericht van de overkant
zwar(t)e massa
end

Inmiddels ben ik het zat. Het hangen op de bank, de dutjes tussendoor, het gehoest en geproest, vandaag is het afgelopen. Ik ga straks in bad en dan is het goed! Afgelopen! Fini!
Brandon Intelligator's - How The Story Will End
Ryan Adams - The End
The Secret History - It's Not The End Of The World, Jonah
Blind Pilot - The Bitter End
The Futureheads - Skip To The End (Digitalism Remix)
Benji Hughes - Why Do These Parties Always End The Same Way?
Beck - True Love Will Find You In The End
A A Bondy - World Without End
Chris Isaak - The End Of Everything
Ida Maria - In The End [Zshare]
High Hats - The End
John Tejada - The End Of It All
Sunrise, Sunjet - The End
Blind Pilot - The Bitter End
R.E.M. - The End Of The World
Doors - The End
donderdag 15 januari 2009
crash

Krien maakte vandaag een spannende foto. Net over de grens is een vliegtuig neergestort en Krien is op pad om verslag te doen. Ergens diep in een bos liggen de wrakstukken...
vakantie

Vanaf de bank, met de dekens hoog opgetrokken en een pot thee onder een theemuts met een pot honing erbij, maakt het idee van een warme en zonnige vakantie een hoop los. Zwemmen in zee, rondtrekken door onbekende gebieden. Inmiddels hebben we onze vakantieplannen paraat, een rondreis door het land van Obama volgend jaar en dit jaar met de fiets op pad. In eigen land, als het mooi weer is en anders ergens waar de zon schijnt. Of andersom.
Ik kan niet wachten.
Beirut - Postcards From Italy (empeedrie)
Ik kan niet wachten.
Beirut - Postcards From Italy (empeedrie)
uchuch

Vanuit het verre Torenstad belt mijn moeder. Of ik verzorging nodig heb. Lief. Maar er is weinig verandering aan het ziektefront. Volle zakdoeken, liters thee met honing naar binnenwerken, onbedaarlijke hoestbuien, kopfschmerzen, het schiet nog niet op. "Je klinkt al wel beter dan gisteren" aldus Krien aan de telefoon. Ik wil haar graag geloven, ben het inmiddels aardig zat.
woensdag 14 januari 2009
mistig

Als ik vanmorgen wakker wordt na een onrustige nacht op de bank, is het net zo mistig in mijn hoofd als buiten achter de gordijnen. Binnen no time werk ik me door een pak zakdoeken heen, rochel ik zo hard dat de asoburen van #18 direct de wijkagent inschakelen en voelt mijn schedeldak alsof er noodreparaties aan het asfalt worden uitgevoerd.
Dit gaat nog wel even duren dus.
Barbara Trentalange - Fever
Melody Club - Fever Fever
Samantha Crain - Get The Fever Out
La Lupe - Fever (Sinden Remix)
The McCoys - Fever
Bee Gees Vs. Dragon - Night Fever
Southside Johnny & the Asbury Jukes - The Fever
The Band - Chest Fever
Buddy Guy- You Give Me Fever
Dean Carter - Fever
Bruce Springsteen - Fever (live 1978)
Dit gaat nog wel even duren dus.
Barbara Trentalange - Fever
Melody Club - Fever Fever
Samantha Crain - Get The Fever Out
La Lupe - Fever (Sinden Remix)
The McCoys - Fever
Bee Gees Vs. Dragon - Night Fever
Southside Johnny & the Asbury Jukes - The Fever
The Band - Chest Fever
Buddy Guy- You Give Me Fever
Dean Carter - Fever
Bruce Springsteen - Fever (live 1978)
dinsdag 13 januari 2009
miniatuur

De verschrikkingen rond de sloop van Holz in miniatuur. Heel wat lieflijker dan de werkelijkheid. Overigens staan al deze huizen niet meer, bij het laatste bezoek was alles al plat.

Met dank aan Eazy.
Labels:
garzweiler,
opmerkelijk
energie
Terwijl ik futloos in bed lig, is er elders sprake van genoeg energie. De voorgenomen verkoop van energieleverancier E aan het Oosterbuurse Garzweiler Abgrabungs Energie Gesellschaft brengt een hoop discussie teweeg.
Bij mij is er vooral een boel hoop. Hoop dat we, als afnemers van de energie nu eindelijk een kijkje mogen nemen in de afgraving van het GAEG. Tenslotte voelt het erg vertrouwd, we struinen al lang genoeg rond in het gebied van de GAEG.
Labels:
garzweiler,
nieuws,
ruhrgebied
hatsjie

Check. Things to do in 2009. Ziek worden. Check.
Het voelde de afgelopen dagen al niet heel erg best, maar ik hoopte er aan te ontsnappen. Een warm bad hier, op tijd naar bed daar, genoeg vitamientjes en gezond eten, maar helaas. Vanmorgen werd ik wakker met een algeheel beroerd gevoel, pijnlijke spieren, draaierigheid, pijnlijke hoestbuien en een kop vol met dik en donkergeel snot. Balen dus.
maandag 12 januari 2009
mutspost

Vlak voor oud en nieuw komt er een mail binnen van een onbekende uit het hoge Noorden. hij heeft foto's gezien van mij met de befaamde HarmJobijsmuts op. Hylke, zo heet deze Kameleon-avonturier, is op zoek naar een befaamde ijsmuts, of ik er nog eentje te koop heb liggen.
Gelukkig heb ik ooit de hele collectie van de kringloop opgekocht, dus er kan er wel eentje af. Hylke wil de muts wel kopen, maar ik ruil liever. Een muts in ruil voor een foto van Hylke met muts op. De muts is inmiddels op de post, nu is het wachten op de foto. Ben benieuwd.
de man van zes miljoen

Een heel spektakel in zaal D van de Beschuitstadse rechtbank. Een oom en neef uit Textielstad worden verdacht van het oplichten van zeker 60 mensen voor zes miljoen euro. Vage verhalen over mega-investeringen met mega opbrengsten die eindigen in deceptie en verdwenen miljoenen. Vijf, zes jaar lang werden de slachtoffers aan de lijn gehouden en werd er wel rendement uitgekeerd. Geld dat niet kwam uit de "beleggingen" als het Marshall-plan (!) of andere "risicoloze" investeringen maar gewoon kwam uit het door andere uitgeleende geld. Want "ik ben zelf benadeeld door anderen in het programma".
"Het is allemaal misgelopen" aldus de gladde prater. Hij is inmiddels failliet maar "er is een vriend in Belastingparadijsland die binnenkort 5 miljoen wil investeren in mij omdat ik zo goed ben in het verkopen van beleggingen" aldus Oom Kletsuitdenek. "En dan moet ik maar gewoon even doen alsof ik niet failliet ben geweest".
De slachtoffers hebben een advocaat, Mr. Fecaliën in de arm genomen om het geld terug te krijgen. Ze gaan, zoals het er uitziet, opnieuw de boot in. Niet alleen komt hun "pinguïn" te laat de zaal binnen, als de rechtbank hem vraagt om uitleg, wordt alleen duidelijk dat hij per slachtoffer 5000 euro rekent. Verder kan deze Domstadse advocaat steeds geen antwoord geven op vragen van de rechtbank. "Dan moet ik het even opnieuw berekenen" of "ik zie het niet op de lijst staan", "dat moet ik even overleggen met mijn cliënten" . Opnieuw vijfduizend euro over de balk.
"Het is allemaal misgelopen" aldus de gladde prater. Hij is inmiddels failliet maar "er is een vriend in Belastingparadijsland die binnenkort 5 miljoen wil investeren in mij omdat ik zo goed ben in het verkopen van beleggingen" aldus Oom Kletsuitdenek. "En dan moet ik maar gewoon even doen alsof ik niet failliet ben geweest".
De slachtoffers hebben een advocaat, Mr. Fecaliën in de arm genomen om het geld terug te krijgen. Ze gaan, zoals het er uitziet, opnieuw de boot in. Niet alleen komt hun "pinguïn" te laat de zaal binnen, als de rechtbank hem vraagt om uitleg, wordt alleen duidelijk dat hij per slachtoffer 5000 euro rekent. Verder kan deze Domstadse advocaat steeds geen antwoord geven op vragen van de rechtbank. "Dan moet ik het even opnieuw berekenen" of "ik zie het niet op de lijst staan", "dat moet ik even overleggen met mijn cliënten" . Opnieuw vijfduizend euro over de balk.
Labels:
liveblog,
misdaad,
rechtbanken
zondag 11 januari 2009
eetkunst
zaterdag 10 januari 2009
harde pegels

Zoals ik al eerder zei, in deze tijden van economsiche crisis, moet je wel weten waar je de harde pegels kunt vinden. Buur#15 zit er goed bij dit weekend.
boomweg




Toch verbluffend dat zo'n hele grote kerstboom uiteindelijk in zes groene containers past. je moet er wel wat voor doen natuurlijk.
Filmpje...
Filmpje...
winnaar
vrijdag 9 januari 2009
vrijdag de 13e?
"Ah joh, die zaak gaat nooit lang duren, mijn cliënt moet nog naar Groot Batelaar, dus ik ben zo klaar" zegt Pleitmevrij vanmorgen vroeg. Ik wens hem succes, ik zit vanmorgen in een andere zaal, bij de snelrechtzitting van de Beschuitstadse rechtbank.
En daar gaat het dus al mis. Want de zaak loopt zo uit, dat de pro forma zittingen waar ik nog even voor blijf hangen, ernstige vertraging oplopen. Als de rechtbank vervolgens ook nog een paar keer naar achteren moet om te beslissen dat ze de verdachten toch niet vrij gaan laten, is het inmiddels tegen enen geworden.Ondertussen in Textielstad gaat Ag-Nes, geïnspireerd door radiocollega Warme Bakker, die vanaf een natuurijsvloer ergens in de provincie staat te roepen dat het buiten zo prachtig is, op pad naar de achtste verdieping. Camera in de hand, voor een paar mooie plaatjes van de witte stad. Drie foto's maakt ze, dan glijdt ze uit over een stuk gladdigheid en knalt met haar rug hard op de galerij.
Ik kom inmiddels het perron van het Beschuitstadse station op lopen. Het is mis, dat zie ik direct. De trein van een half uur geleden staat er nog, moedeloze en boze gezichten overal, een storing. Zucht, kapotte bovenleiding, vang ik op. Bussen gaan voorlopig nog niet komen, dat gaat nog minimaal anderhalf uur duren. Ik begin foto's te schieten en bel de redactie. Prorail heeft nog niets doorgegeven en ik beloof wat foto's voor de site door te mailen.
Dan spreek ik Krien en hoor voor het eerst van de val op acht hoog. Damn, net op dit moment geen trein. Inderhaast besluit Krien mij op te halen. Ze komt er aan. ik ga verder met het schieten van plaatjes, het geeft me wat te doen tijdens het wachten. want dat wachten, dat duurt even.
Druk, verschrikkelijk druk is het op de weg. Komt er ook nog iemand onder een bus, "en die had niet eens wat, maar wel oponthoud" aldus een geërgerde Krien. Alle verkeerslichten onderweg stonden op rood. Op weg naar Industriestad kan ik het beamen, alle verkeerslichten staan inderdaad op rood. Met bij voorkeur een hele trage auto voor ons. Het ritje duurt aanzienlijk langer dan de normale tien minuten.

Op de "Kiss and Ride" plek nemen we afscheid, Krien gaat terug naar de redactie en ik zo snel mogelijk naar het ziekenhuis. Ik kom op het station, waar inmiddels de eerste bussen zijn gearriveerd. Boven, op het perron geen trein te zien. Er klinken alleen mededelingen dat er bussen naar Beschuitstad rijden.
Dan komt er een treintje aangetuft. Er stappen verbijsterde reizigers uit en ik ga er snel in. Opnieuw begint het wachten, we gaan de dienstregeling doen en ruim drie uur na mijn geplande vertrek kom ik eindelijk aan in Textielstad. Daar is mijn fiets nergens te vinden en na tien minuten loop ik maar naar het ziekenhuis. Daar zit Ag-Nes inmiddels klaar om naar huis te gaan.
Geen operatie, pijnstillers en veel in beweging blijven.Thuis bij Ag-Nes bak ik pannenkoeken en we eten samen. Na het eten ontstoppen we de plots verstopte afvoer en gaan Krien en ik zoeken naar mijn fiets op het station. In de allerachterste rij, daar waar ik 'm echt niet neer heb gezet, vindt Krien 'm. Pfft! Gelukkig.

Vrijdag de negende lijkt wel verdomde veel op vrijdag de dertiende...
Labels:
belevenissen,
ergernissen,
ongelukken,
treinreizen
donderdag 8 januari 2009
goedkoop bier

Het is duidelijk het verkeerde tijdstip dat ik boodschappen ga doen. De winkel is vergeven van de rood aangelopen, ongeschoren mannetjes met een argwanende blik in de ogen. Mandjes en karretjes vol goedkoop bier. Bij de kassa sta ik er precies tussen. De alcoholwalmen, in combinatie met ongewassen kleding en meer maken dat ik bijna van m'n stokje ga. Brrr. Thuis gekomen zet ik snel een geurige bak Earl Grey.
Labels:
belevenissen,
boodschappen
donker
woensdag 7 januari 2009
winterkatten

KlaasKat (boven) en Oli4Kat (onder) bivakkeren op dit moment het meest ergens in de buurt van een verwarming. In een diepe winterslaap. Alleen als de baasjes naar buiten gaan, komen ze even kijken. Het is wel te hopen dat Oli4Kat na de dooi niet meer denkt dat hij die ene is die over water kan lopen. Anders moeten we hem Plonskat gaan noemen.

koekstad bij nacht
Als je genoeg hebt van mooie plaatjes en sfeervolle winterse tafereeltjes, dan kan ik aanraden om niet verder te kijken. Voor de liefhebbers, WOW, wat maakt mijn nieuwe camera mooie plaatjes!

Labels:
fotograferen,
sneeuw,
winter
laugh after seeing

Het Koekstadse filmhuis blijft trekken. Dit keer "Burn after reading" van de Coen's Brothers. Navertellen kan ik het niet, de clou, ehm, en een happy end, hmmm. Toch is het een "must see" film. Snel kijken dus!
dinsdag 6 januari 2009
maandag 5 januari 2009
schnee photosch
nieuw

Ik heb eindelijk weer een nieuwe camera. Met dank aan Pleitmevrij die zijn Grootwinkelkaartje even aan ons wilde uitlenen voor een paar uurtjes plezierig shoppen.
Natuurlijk bleef het niet bij een camera alleen, nee, ik heb er natuurlijk een miniministatiefje voor bij en eindelijk een 4GB SD-kaartje. En een fatsoenlijke snelle batterijenlader. Daarnaast hebben we genoeg toiletpapier en keukenrollen om de eerste maanden van 2009 rond te komen.
ZieZieTieVee
are you being served?

Iets na drieën. "Are you being served" klinkt het luid door de slaapkamer. Telefoon. Krien heeft nog steeds piket en het is dezelfde beller als eergisteren. Nu staat er een bakkerij in Afslagwestdorp in de brand. Deze keer is Krien wakker, "ik hou het zelf in de gaten hoor, je hoeft me niet meer te bellen".
Voorkomen dat om het half uur de telefoon gaat met de mededeling dat het nog steeds niet over is. Vragen over het afdrukken van foto's worden er dit keer niet gesteld. Even later gaat alsnog de telefoont. Dit keer de politie, over dezelfde brand. Bedankt, we wisten het al.
Voorkomen dat om het half uur de telefoon gaat met de mededeling dat het nog steeds niet over is. Vragen over het afdrukken van foto's worden er dit keer niet gesteld. Even later gaat alsnog de telefoont. Dit keer de politie, over dezelfde brand. Bedankt, we wisten het al.
zondag 4 januari 2009
sneeuw
Het sneeuwt en er ligt al een laag op de weg, het winterfietsen gaat niet door. Toch maak ik een rondje door de sneeuw. Ver kom ik niet...
Labels:
fietsen,
winterfietsen
sinterkerstdobbel
Olijvenschaaltjes uit vroegere kerstpakketten en van eerdere dobbelavonden kwamen in grote getale langs. Net als de plastic badeendjes en andere badknuffels. En niet te vergeten schaaltjes die iedereen als eens eerder zag.
Gelukkig was er genoeg om fanatiek te dobbelen net als dat er genoeg animo was om de regels steeds te veranderen. Opschuiven, recht oversteken, als je cadeau's verdelen, iets afpakken van een ander, iets afpakken van een ander en dat weggeven, twee pakken en één uitpakken, kortom het was tegen half twaalf dat iedereen zeker was wat zijn of haar cadeau's zouden zijn.
Leo uit Grensdorp gooide haar olijvenbakjesassortiment direct in de grijze Otto. Begrijpelijk, vijf oerlelijke schaaltjes uit vorige kerstpakketten van je vroegere baas, nee. Verder zijn de cadeautjes redelijk op hun plaats gekomen denk ik. De megareep chocola zal al wel op zijn, Hetliefstezusje zal de mannenafstandbedienig inmiddels wel hebben ingepikt van haar wereldreiziger en de engelenlampjes zijn volgens mij ook goed terechtgekomen. Krien heeft in ieder geval haar waterkan en onze auto heeft weer een roze knikhondje op de hoedenplank.
Nee, deze dobbel kan niet meer kapot!
Labels:
gezellig doen,
kadootjes,
kerst,
sinterklaas
zaterdag 3 januari 2009
grondfiets

Hij "stond" nog op precies dezelfde plek. Mijn ouwetrouwestationsfiets. Twee weken geleden zette ik hem neer en nam de trein, maar kwam per auto weer thuis en vergat 'm helemaal. Bij het lezen van Eazy's blog over fietssterfte bedacht ik me plots dat ie er nog stond.
"Zal wel weg zijn" dacht ik even en begon te zoeken totdat ik er over struikel. Bevroren en met een ketting van roest heb ik 'm met de feestfiets naar huis gebracht. daar mag ie in het Kluphuis eerst opwarmen. Ga ik daarna zijn ketting poetsen.
"Zal wel weg zijn" dacht ik even en begon te zoeken totdat ik er over struikel. Bevroren en met een ketting van roest heb ik 'm met de feestfiets naar huis gebracht. daar mag ie in het Kluphuis eerst opwarmen. Ga ik daarna zijn ketting poetsen.
Labels:
fietsen,
fietstrivia,
opmerkelijk
Brrrrrrrr!

Blood, Sweat and Tears - Sometimes in Winter
Fleet Foxes - White Winter Hymnal
Blackavar - Heart of Winter
Bishop Allen - Winter Coat
Mobius Band - Snow on Snow
Sea Wolf - Winter Windows
The Dodos - Winter
Tori Amos - Winter
Bebel Gelberto - Winter
Patricia Barber - Winter
Jacqui Naylor - Winter
Kristin Hersh - Winter
Joshua Radin - Winter
Ralph Towner - Winter Solstice
piket

Tegen half drie gaat de telefoon. We schrikken wakker. Krien heeft dit weekend piket en is dus 24 uur per dag staande-bij. Een melding van een brand in Twickeldorp. In een schuur met auto's. okee, weten we dat ook weer.
Een half uur later wee dezelfde beller. Het brandt nog steeds. Mooi, wij sliepen nog steeds. Om vier uur opnieuw telefoon, weer dezelfde beller. "Ondertussen is het een flinke fik". Ook heeft de man foto's gemaakt; "kun je die voor mij afdrukken" vraagt hij Krien. Afdrukken? Op de radio? Of TeeVee? De beller beseft duidelijk niet dat hij mensen uit bed belt en even vraag ik me af of de man denkt de 1uurservice aan de lijn te hebben.
Gelukkig gaat het vuur uit en krijgen we nog een paar uur om de oogjes dicht te doen. Ik mag toch hopen dat het vannacht anders gaat.
Een half uur later wee dezelfde beller. Het brandt nog steeds. Mooi, wij sliepen nog steeds. Om vier uur opnieuw telefoon, weer dezelfde beller. "Ondertussen is het een flinke fik". Ook heeft de man foto's gemaakt; "kun je die voor mij afdrukken" vraagt hij Krien. Afdrukken? Op de radio? Of TeeVee? De beller beseft duidelijk niet dat hij mensen uit bed belt en even vraag ik me af of de man denkt de 1uurservice aan de lijn te hebben.
Gelukkig gaat het vuur uit en krijgen we nog een paar uur om de oogjes dicht te doen. Ik mag toch hopen dat het vannacht anders gaat.
in de opruiming

In de Textielstadse Peeseehoofdstraat is Gordon gelukkig alweer in de opruiming. Maar liefst 40% korting! Wit verkoopt blijkbaar toch niet zo goed tijdens de vrieskou.
vrijdag 2 januari 2009

De Sukkelvan#18 is het jaar goed begonnen. We staan net de auto in te pakken, als de Sukkelvan#18 plots zijn huis uit stormt en de Kidz van #13 uit begint te schelden. De Kidz zijn hun laatste rotjes aan het afsteken, nadat ze de straat geveegd hebben, en komen nu te dicht bij het tere zieltje van de Sukkelvan#18. De Kidz gooien vuurwerk op zijn autootje en in zijn gangpad. Zegt hij.
Niet alleen hebben de Kidz zich tijdens de nieuwjaarsnacht, om problemen te voorkomen, verre gehouden van het gangpad en nog verder van zijn dierbare voiture, ook nu vliegt er geen rotje in de door hem bedoelde richting. Het maakt niet uit. De Sukkelvan#18 heeft zich de hele oudejaarsavond al groen en geel geërgerd aan zijn van een feestvergunning voorziene buren, we hebben allemaal gezien hoe hij een groot deel van de avond tussen de luxaflex heeft staan turen.
Als er meer buren op straat komen, draait de Sukkelvan#18 helemaal door. Hij scheldt iedereen uit voor alles wat mooi en niet mooi is. Het komt hem op een applaus te staan, niemand laat zich provoceren door de doorgedraaide knuppel.
Als Krien en ik onderweg zijn in de auto krijg ik van Mr. T-Rex het bericht dat de politie in de straat is. Zo zie nooit hulpdiensten in de straat, zo volgt de ene na de andere elkaar op. Tweeduizendnegen kan voor de Sukkelvan#18 niet meer kapot, hij heeft het voor eens en altijd verpest.
Ik heb zo'n idee dat er binnenkort een schutting geplaatst gaat worden in een zeker gangpad. Er worden nog vrijwilligers gezocht. Nu nog even nagaan hoe hoog deze schutting mag worden. Er is vast wel iemand die daar een antwoord op weet.
donderdag 1 januari 2009
BRAAAAAAAND!!!!!

Brandweerwagen met zwaailichten in de straat. Het buurjongentje, een ware dondersteen, van een paar huizen verderop heeft de heg van de achterbuurman met een stukje vuurwerk in de hens gestoken. De buurman staat de boel te blussen met een tuinslang en het enige dat de brandweer nog hoeft te doen is te constateren dat er niets meer is te blussen. De Pieperdepiepstraat staat weer op de kaart.
| 01-01-09 | 14:12:15 | Brandweer | Twente | PRIO 1 Afval/Ruigte : PIEPERDEPIEPSTRAAT : TEXTIELSTAD 4131EHP |
| 0604141 Brandweer Kazernealarm Hoofd-Post | ||||
| 0605142 Brandweer Regionaal OvD Oost (Info) | ||||
| 0605253 Brandweer TEXTIELSTAD TS-4131 hoofdpost | ||||
| 0605310 Brandweer Regionaal Monitorcode |
2009

Tweeduizendnegen begint als een grote knal. Met de hele buurt vieren we het vertrek van 2008 en de komst van 2009 op straat. Met vergunning en zoals het hoort. Oliebollen en kniepertjes bakken, een stamppottenbuffet met toespraak van de straatvoorzitter en een avond vol feest en vuurwerk. De pakketten van Mr. T-Rex, van #13, #15 en #17 staan borg voor een hoop pracht.
Het feest duurt tot diep in de nacht en vroeg in de ochtend is iedereen alweer aan het vegen. Rond twaalven ziet de straat er uit alsof er niets gebeurd is.
Abonneren op:
Berichten (Atom)






















































